701 Bî-hûdedür ol kamu fesâneKim âşıkdur fülan fülâna
702 Çün vâkıa şek mahalli oldıOl vâkıadan teselli oldı
703 Leylî hem oturdı evde nâ-çârDöndi sadefine dürr-i şeh-vâr
704 Bir bürcde sâbit oldı ahterMahbûs-i hizâne oldı gevher
705 La‘l oldı esîr-i sîne-i sengHabs oldı gül-âba şîşe-i teng
706 Gamdan tebeh oldı rûzgârıNevmîd dil-i ümîd-vârı
707 Âh eyler idi velî ne hâsılOl yel açamazdı gonca-i dil
708 Göz yaşı tökerdi lîk ne sûdBitmezdi anunla nahl-i maksûd
709 Zülfi kimi pîç ü tâba düşdiHayrân kalup ıztırâba düşdi
710 Ağzı kimi hulkın etdi gam darÇeşmi kimi cismi oldı bî-mâr
711 Ne derdini sahlasa karârıNe şerh-i gam etse gam-güsârı
712 Fânûs-ı hayâle girdi ol şem‘Gönlini kılup hayâl ile cem‘
713 Her dem çeküp ol gam içre min âhSabr etdi zarûret ile ol mâh
714 Derd ile düzüp terâne-i gamBu bir gazeli ohurdı her dem
Bu gazel Leylî dilindendür
715 Felek ayırdı meni cevr ile cânânumdanHazer etmez mi aceb nâle vü efgânumdan
716 Oda yandurmasa bir şu‘le ile nüh feleğiNe biter âteş-i âh-ı dil-i sûzânumdan
717 Gam-ı pinhân meni öldürdi bu hem bir gam kimGül-ruhum olmadı âgeh gam-ı pinhânumdan
718 Âh idi hem-nefesüm âh ki ol hem âhirÇıhdı ikrâh kılup külbe-i ahzânumdan
719 Men ne hâcet ki kılam dâğ-ı nihânum şerhinÂkıbet zâhir olur çâk-i girîbânumdan
720 Hak bilür yâr değül cân ü dilümden gâibN’ola ger gâib ise dîde-i giryânumdan
721 Cân eğer çıhsa tenümden eser-i mihri ileEser-i mihri sağınman ki çıhar cânumdan
722 Lutf edüpsen meğer ey bâd bu günden beyleVeresen bir haber ol serv-i hırâmânumdan
723 Ey Fuzûlî gam-ı hecr ile perîşândur hâlKimse âgâh değül hâl-i perîşânumdan
Tamâmî-i sühan
724 Sâkî getür ol mey-i mugânıKim unudalum gam-ı cihânı
725 Rahm eyle ki kasd-ı cân eder gamBağrum sitem ile kan eder gam
726 Kıl aklumı bâde ile zâilÇerhün siteminden eyle gâfil
727 Feryâd ki çerh bî-vefâdurDâim işi cevr ile cefâdur
728 Bir âdet ile medârı yohdurDevrânınun i‘tibârı yohdur
729 Ger hem-nefes etse iki yârıBir yere getürse iki zârı
730 Elbette sebep salup arayaAnları esîr eder belâya
731 Bi’llâh ne yamandur âşinâlığÇün vâki‘ olur yine cüdâlığ
732 Gül-zâr-ı kelâm bağ-bânıBeyle bezemiş bu bûstânı
733 Kim serv-i riyâz-ı mihnet ü derdSevdâ-zede Kays-i derd-perverd
734 Her subh gederdi mektebe şâdMektebde olurdı gamdan âzâd
735 Meşk-i hat-ı hüsn-i yâr ederdiDef‘-i gam-ı rûzgâr ederdi
736 Zevk ile dutup tarîk-ı sâbıkÂdet üzerine subh-ı sâdık
737 Geldi yine mektebe ferah-nâkTâ kim kıla zevk-ı vaslı idrâk
738 Gördi ki behişte hûr gelmezGün çıhdı henüz nûr gelmez
739 Hurşîdsüz oldı rûz tâ şebOldı başına karanu mekteb
740 Bildi ki sipihr-i şu‘bede-bâzBir şu‘bede eyleyüpdür âğâz
741 Elbette cefâ-yı ta‘n-ı ağyârOl gün yolına bırahdı bir hâr
742 Nevmîd olup etdi nâle bünyâdDedi nedür ey felek bu bî-dâd
743 N’etdüm sana kasd-ı cânum etdünKat‘-ı reh-i dil-sitânum etdün
744 Kesdün taleb-i garazda râhumBildür mana kim nedür günâhum
745 Evvel meni eyledün mükerremVasl-ı sanem ile şâd ü hurrem
746 Döndün yine beyle cevr edersenOl devre nakîz devr edersen
747 Vehm eylemedün mi kim çeküp âhSûz-ı ciğer ile bir seher-gâh
748 Yanduram oda tokuz revâkunSûzın sana bildürem firâkun
749 Tedbîr kıl ey muallim-i pîrEt sihr ile ol perîni teshîr
750 Ancak mana sanma yetdi bu gamKim yetdi mana yeten sana hem
751 Düş ey elif istikâmetündenŞerm eyle bu kadd ü kâmetünden
752 Kaddi hevesiyle dem urursenOl getdi aceb ki sen durursen
753 Ey nûn çü nihândur ebrû-yi yârSen dahi nazarda durma zinhâr
754 Ey mîm çü ağzı oldı gâibOldı sana hem adem münâsib
755 Olsan nola ey devât dil-tengÂyîne-i hâtırun dutup jeng
756 Ol turra-i müşg-bûdan ayruHicrân kara bağrun eylemiş su
757 Ey hâme sirişk-bâr olupsenSer-geşte vü bî-karâr olupsen
758 Gûya bu gün etmemiş müyesserDevrân sana dest-bûs-i dilber
759 Ey levh hatınun eyle yâdınKıl sînede nakş gam sevâdın
760 Bir niçe gün ol esîr-i hicrânMektebde gezüp kılurdı efgân
761 Her rûz figânı ile tâ şebTa‘zîb çekerdi ehl-i mekteb
762 Şeb hem kıluben figân ü zârıEylerdi muhâtab ol nigârı
763 K’ey göz nûrı gönül sürûrıSensüz gözümün yoh oldı nûrı
764 Evvel ne idi bu âşinâlığÂhir nişe eyledün cüdâlığ
765 Evvel nişe eyledün meni mestİzhâr-ı mahabbet ile pâ-best
766. Âhir ne içün humâra saldunBu mihnet-i intizâra saldun
767 Saldun dil-i zâra nâr-ı fürkatKıldun gözümi pür-âb-ı hasret
768 Gönlüm odı kıldı yana yanaÂheng şafak tek âsmâna
769 Yaşum suyı oldı vara varaBir bahr ki yoh ana kenâre
770 Men istemezem bu günde hem-demYanumdan ilet hayâlüni hem
771 Olmaya düşüp hayâlün ey mehOda yana suya bata nâgeh
772 Ser-mest-i şarâb-ı iştiyâkemMedhûş-i tehayyür-i firâkem
773 Koyma gamunı menümle hem-râhFâş eylerem anı halka nâgâh
774 Ser-mestde ihtiyâr olmazMedhûşda i‘tibâr olmaz
775 Cân oldı gamun gelende ber-bâdTeşvîş-i fenâdan oldum âzâd
776 Gösterdi mana gamun mezâkıAyş-ı ebedî neşât-ı bâkî
777 Ger gelse ecel menüm nem alaCân hod yohdur meğer gam ala
778 Şem‘-i şeb-i mihnet ü belâyemÂşüfte-i cünbiş-i hevâyem
779 Sûz-ı dil ile tökülse yaşumTîğ-i gam ile kesilse başum
780 Cândan çıharıp hevâ-yı aşkıTerk eylemezem belâ-yı aşkı
781 Bu günleri kim gam içre zâremHicrân elemiyle bî-karârem
782 Ger nâme-i ömre kilk-i takdîrGündür deyüben kılursa tahrîr
783 Eyler meni ol hisâb mağbûnKim sûret-i hâldür diğer-gûn
784 Gün şartı deyerler âftâbıBi’llâh ki bu nüktedür hisâbî
785 Her gün ki görünmez âftâbumMen gün demezem budur hisâbum
786 Yoh kimse bu derd-i dilden âgâhBu derd-i dil ile neyleyem âh
787 Derdüm söze geldüğince artarOddur yel ile zebâne dartar
788 Eyyâm-ı visâli eyleyüp yâdOl haste bu şi‘ri etdi bünyâd
Bu gazel Mecnûn dilindendür
789 Ey hoş ol günler ki men hem-râz idüm cânân ileNi‘met-i vaslın görüp nâzın çekerdüm cân ile
790 Görmemişdi gülşen-i ayşum hazân-ı tefrikaOlmamışdı tîre eyyâmum şeb-i hicrân ile
791 Meh-veşümden dûstlar devrân cüdâ ister meniDüşmenümdür hîç bilmen n’etmişem devrân ile
792 Yetse ger âşıklarun eflâke efgânı ne sûdYetmek olmaz mâh-veşler vaslına efgân ile
793 Yaşurup sahlardum elden dâğ-ı hicrânın eğerEtmek olsaydı müdârâ dîde-i giryân ile
794 Zevkden dîbâce bağlandı kitâb-ı ömrümeKoymadı devrân geçe evkâtum ol unvân ile
795 Ey Fuzûlî ahter-i bahtum müsâid olmadıKim olam bir dem mukârin ol meh-i tâbân ile
796 Söz muhtasar ol esîr-i sevdâBir nev‘ ile oldı halka rüsvâ
797 Kim Kays iken adı oldı MecnûnAhvâlini etdi gam diğer-gûn
Bu Leylîye Mecnûn güzerde mukâbil olduğıdurveGün mukâbelesinde hilâl-i mihri bedr-i kâmil olduğıdur
798 Bir gün ki bahâr-ı âlem-efrûzVermişdi cihâna feyz-i nevrûz
799 Salmışdı nikâb çehreden gülÇekmişdi sürûd-ı nâle bülbül
800 Şeb-nem mey-i nâbı ile lâleDoldurmış idi kızıl piyâle