601 Eylerler idi hat-ı vefâ meşkArtardı demâdem anlara aşk
602 Leylîde ohumak ıztırâbıOlsa ruh-i Kays idi kitâbı
603 Meşk etmeğe Kays alsa her hatLeylî kaşı idi ana ser-hat
604 Hat üzre kılurdı ol güzellerMin nâz ile bahsler cedeller
605 Ammâ ne cedel kemâl-i ülfetNe bahs nihâyet-i mahabbet
606 Çün bir niçe müddet ol iki pâkEvkât geçürdiler tarab-nâk
607 Aşk olduğu yerde mahfî olmazAşk içre olan karâr bulmaz
608 Aşk âteşine budur alâmetKim baş çeke şu‘le-i melâmet
609 Hüsn âfet-i aşk olup demâdemGeldükçe irâdet oldı muhkem
610 Bir gâyete yetdi neş’e-i hâlKim oldı havâs-ı akl pâ-mâl
611 Kalmadı zebâna tâb-i güftârKim eyleyeler mahabbet izhâr
612 Keyfiyyet-i hâl kılmağa fâşGelmişdi tekellüme göz ü kaş
613 Eylerdi göziyle bu hitâbıKaşiyle verürdi ol cevâbı
614 Kaş ü göz ilen olan tekellümHem kılmadı def‘-i zann-ı merdüm
615 Merdümden edem deme kenâreMerdüm göz içindedür ne çâre
616 Hem-râz iken ol iki vefâ-dârDem-sâz iken ol iki ciger-hâr
617 Ref‘ oldı hicâb-ı şâhid-i râzAşk oldı melâmet ile dem-sâz
618 Âşıklara gizlü kalmadı hâlMa‘lûm oldı cemî‘-i ahvâl
619 Gerd âyîne-i neşâta düşdiMin-ba‘d iş ihtiyâta düşdi
620 Söyleşmeğe ol iki yegâneKalmadı sebep meğer behâne
621 Tâ olmaya râz âşikârâDevrân ile kıldılar müdârâ
622 Bir nev‘-i behâne ile her demGönlini kılurdu Kays hurrem
623 Kasden unudurdı dersin ol zârLeylîye der idi ey vefâ-dâr
624 Hıfz-ı sebak etdi bağrumı hûnMenden bilürem bilürsen efzûn
625 Men bilmedüğüm mana ohutgılDersüm ohuyam kulağ dutgıl
626 Çün levhler üzre hat yazardıAmden hatını galat yazardı
627 Ya‘nî ki hatâ tevehhüm edeOl gül açılup tebessüm ede
628 Güftâra gele ki bu galatdurTerk et ki hilâf- ı resm-i hatdur
629 Ola sebeb-i tekellüm-i yârFehm etmeye müddeânı ağyâr
630 Etfâl kılanda devr bünyâdVarı bile eyleyende feryâd
631 Ol yârına arz-ı hâl ederdiÖzge devrin hayâl ederdi
632 Kılmazlar idi sözini ma‘lûmBilmezler idi sözine mefhûm
633 Mektebden olan zamanlar âzâdVasl içün ederdi hîle bünyâd
634 Kasd ile nihân edüp kitâbınHadden aşururdı ıztırâbın
635 Leylî yolını dutup dururdıSen gördün ola deyüp sorurdı
636 Ya‘nî bu behâne ile bir demYârın göre ola şâd ü hurrem
637 İlm-i hata ömrin eyleyüp sarfMeşk etmiş idi hemîn iki harf
638 Bir safhada lâm ü yâ mükerrerYazardı anı kılurdı ezber
639 Kim bu iki harfdür murâdumRûşen bular iledür sevâdum
Bu Leylîye anası itâb etdüğidürveBahâr-ı vasla hazân yetdüğidür
640 Çün mekr ile Kays-i bî-ser-encâmBir niçe zaman geçürdi eyyâm
641 Tedbîr ile aşk zevk vermezTedbîr diyâr-ı aşka girmez
642 Aşk ile riyâ değül muvâfıkRüsvây gerek hemîşe âşık
643 Dilden dile düşdi bu fesâneFâş oldı bu mâcerâ cihâna
644 Kim kays oluben esîr-i LeylîLeylî dahi salmış ana meyli
645 Tedrîc-i mesâvî ile nâgâhLeylînün anası oldı âgâh
646 Odlara dutuşdı yasa batdıOl gonca-dehâna dil uzatdı
647 K’ey şûh nedür bu güft ü gûlarKılmak sana ta‘ne ayb-cûlar
648 Niçün özüne ziyân edersenYahşi adunı yaman edersen
649 Niçün sana ta‘ne ede bed-gûNâmûsa taalluk iş midür bu
650 Nâzük beden ile berg-i gülsenAmmâ ne deyem igen yöğülsen
651 Lâle kimi sende lutf çohdurAmmâ ne deyem yüzün açuhdur
652 Temkîni cünûna kılma tebdîlKızsen ucuz olma kadrüni bil
653 Her sûrete aks kimi bahmaHer gördüğüne su kimi ahma
654 Mey gerçi safâ verür dimâğaAhduğı içün düşer ayağa
655 Gözgü kimi katı yüzlü olmaNergis kimi hîre gözlü olma
656 Gözden gerek olasen nihan senTâ demek ola sana ki cânsen
657 Sen şem‘sen uymagıl hevâyaKim şem‘i hevâ verür fenâya
658 Lu‘bet kimi özüni bezetmeRevzen kimi kûçeler gözetme
659 Sâgar kimi gezmeği harâm etNağme kimi perdede makâm et
660 Sâye kimi her yere yüz urmaHiç kimse ile oturma durma
661 Sen sadesen özge ehl-i nîrengCehd eyle verilmesün sana reng
662 Derler seni aşka mübtelâsenBîgâneler ile âşinâsen
663 Sen handan ü aşk zevki handanSen handan ü dûst şevki handan
664 Oğlan aceb olmaz olsa âşıkÂşıklığ işi kıza ne lâyık
665 Ey iki gözüm yaman olur ârNâmûsumuzı itürme zinhâr
666 Biz âlem içinde nîk-nâmuzMa‘rûf-ı tamâm-ı hâs u âmuz
667 Ne neng ile dahi edelüm lâfBiz demeyelüm sen eyle insaf
668 Dut kim sana kızmazem ben zârMenden ulu bir müdebbirün var
669 N’eylersen eğer atan eşitseKahr ile sana siyâset etse
670 Min-ba‘d gel eyle terk-i mektebBil mektebüni hemîn ced ü eb
671 Etme kalem ile meşkden yâdSûzen dut ü nakş eyle bünyâd
672 Etfâlden eyle kat‘-ı ülfetHem-râz yeter yanunda lu‘bet
673 Büt kimi bir evde eyle menzilOlma dahi her yanaya mâil
674 Ankâ kimi uzlet eyle pîşeEyle reviş eyle kim hemîşe
675 Gerçi adun ola dilde mezkûrGörmek seni ola gayr-i makdûr
676 Hoş ol ki kızı hemîşe gizlerHod gizlü gerek hemîşe kızlar
Bu inkâr ile Leylî anasına cevâb verdüğidürveFezâ-yı işretden çıhup serây-ı üsrete girdüğidür
677 Leylî bu itâbı çün eşitdiÖz gönlinde mukarrer etdi
678 Kim şu‘bede-i sipihr-i zâlimTarh eyledi nakş-ı nâ-mülâyim
679 Eyyâm-ı visâle yetdi hicrânVakt oldı ciğerler ola büryân
680 Ammâ ne desün ne çâre kılsunTedbîr ne olduğın ne bilsün
681 Naçâr dutup tarîk-i inkârÂsâr-ı tecâhül etdi izhâr
682 Gül-zâr-ı itâba âb verdiGiryân giryân cevâb verdi
683 K’ey mûnis-i rûzgârum aneDürc-i dür-i şâh-vârum ane
684 Sözler dersen ki bilmezem menMazmûnını fehm kılmazam men
685 Dersen ma‘şûk u aşk u âşıkMen sâde-zamîr tıfl-ı sâdık
686 Bilmem nedür ol hadîse mazmûnSöyle nişe olmayam diğer-gûn
687 Aşkun kılmazdı kimse yâdınHa senden eşitdüm imdi adın
688 Bi’llâh nedür ane aşka mefhûmBu sırr-ı nihânı eyle ma‘lûm
689 Hâdî-i reh-i murâdum olgılBu şîvede üstâdum olgıl
690 Men mektebe re’yüm ile getmenBir şugl hilâf-ı re’yün etmen
691 Hem sen dersen ki mektebe varHem dersen sen ki getme zinhâr
692 Hansı söze i‘tikâdum olsunSana nişe i‘timâdum olsun
693 Men hem değülem bu zecre kâilKim her dem olup çerâğ-ı mahfil
694 Nâ-cinsler ile hem-dem olamBir yerde mukayyed-i gam olam
695 Her dîdeden ede ede perhîzEvkât geçe küdûret-âmîz
696 Peyveste muallim eyleyüp cevrGâhi sebak ohuda gehî devr
697 Bi’llâh mana hem bu idi maksûdMektebden olur mı tıfl hoşnûd
698 Ayruk bu sözi mükerrer etmeLutf eyle meni mükedder etme
699 Çün ane eşitdi ol cevâbıTerk etdi şikâyet ü itâbı
700 Şeksüz ana rûşen oldı k’ol mehÂşıklığından değüldür âgeh