401 Müşkil işe düşmişem meded kılMey hırziyle belâmı red kıl
402 Hall eyleye gör bu müşkilâtıKemm etme kulundan iltifâtı
403 Bir gün ki mey-i Süheyl-te’sîrVermişdi mizâc-ı pâke tağyîr
404 Hem-reng-i bahâr olup hazânumDönmişdi akîke za‘ferânum
405 Cem‘ idi yanumda ittifâkîSâz ü meze vü şarâb ü sâkî
406 Peyveste lebâleb ü peyâpeyNûş eyler idüm kadeh kadeh mey
407 Zevk üzre mey artururdı zevkümŞevk üzre ziyâd olurdı şevküm
408 Ol bezm idi âfiyet bahârıMen bülbül-i zâr ü bî-karârı
409 Bir hadde erişdi neş’e-i câmKim kalmadı ehl-i bezme ârâm
410 Esrâr-ı dil oldı âşikârâMesdûd oluben der-i müdârâ
411 Olmışdı refîk u hem-zebânumAyîne-i tûti-i revânum
412 Bir niçe zarîf-i hıtta-i RûmRûmî ki dedük kaziyye ma‘lûm
413 Ya‘nî ki kamu dekâyık ehliHer mes’elede hakâyık ehli
414 Hem ilm feninde nükte-dânlarHem söz revişinde dür-feşânlar
415 Kim eyler idi dekâyık-i râzŞeyhîden ü Ahmedîden âğâz
416 Kim söyler idi öğüp kelâmıEvsâf-ı Halîlî vü Nizâmî
417 Bilmişler idi ki hüsn-i güftârKadrüm kaderince mende hem var
418 Çün var idi mestlikde lâfumKim anlana sıdkum ü hilâfum
419 Men hasteni etdiler nişâneBir reng ile tîr-i imtihâna
420 Lutf ile dediler ey sühan-sencFâş eyle cihâna bir nihân genc
421 Leylî Mecnûn Acemde çohdurEtrâkde ol fesâne yohdur
422 Takrîre getür bu dâstânıKıl tâze bu eski bûstânı
423 Bildüm bu kaziyye imtihândurZîrâ ki bu bir belâ-yı cândur
424 Sevdâsı dırâz ü bahrı kûtâhMazmûnı figân ü nâle vü âh
425 Bir bezm-i musîbet ü belâdurKim evveli gam sonı fenâdur
426 Ne bâdesine neşâtdan rengNe nağmesine ferahdan âheng
427 İdrâke verür hayâli âzârEfkârı eder melâli efgâr
428 Olsaydı teveccühi münâsibTevcîhine çoh olurdı râğıb
429 Olsaydı tasarrufında râhatÇoh kâmil ana kılurdı rağbet
430 Bi’llâh ki ne hoş demiş NizâmîBu bâbda hatm edüp kelâmı
431 Esbâb-ı sühan neşât u nâzestZ’in her dü sühan behâne-sâzest
432 Meydân-ı sühan ferâh bâyedTâ tab‘ süvariî nümâyed
433 Der-germî-i rîk u sahtî-i kûhTâ çend sühan reved be-enbûh
434 Bir iş ki kılur şikâyet üstâdŞâgirde olur rücûı bî-dâd
435 Gerçi bilürem bu bir sitemdürTeklîfi munun gam üzre gamdur
436 Ammâ niçe etmek olur ikrâhBir vâkıadur ki düşdi nâgâh
437 Yeğdür yine özrden şürûumBu işde tevekküle rücûum
438 Ey tâb‘-ı latîf ü akl-ı vâlâİdrâk-i bülend ü nutk-ı gûyâ
439 Düşdi seferüm diyâr-ı derdeKimdür mana yâr bu seferde
440 Her kimde ki vardur istitâatDerd ü gam ü mihnete kanâat
441 Oldur bu müsâferetde yârumZevk ehline yohdur i‘tibârum
442 Merkeb gerek olsa azm-i râhaBesdür bize hâme vü siyâhe
443 V’er tûşe-i râh olursa matlûbMazmûn-ı hoş u ibâret-i hûb
444 Azm eyleyelüm teallül etmenMenzil keselüm tegâfül etmen
445 Ey baht vefâsuz olma sen hemHem-râhlığ et bizümle bir dem
Bu saâdetlü Beg hazretlerinün medhidür
446 Ey hâme-i ser-keş ü sebük-hîzVakt oldı ki olasen güher-rîz
447 Men âcizem ü bu emr müşkilİmdâd demidür olma gâfil
448 Âsâr-ı mürüvvet eyle izhârTez depren eğer mürüvvetün var
449 Sen kıl hüneri men eyleyem adSen çek elemi men olayum şâd
450 Çün nahl-i hadîka-i hünersenMiftâh-ı hizâne-i gühersen
451 Cehd eyle çıhar cevâhir-i pâkFikr etme ki yohdur ehl-i idrâk
452 Deme ki bulup kesâdı bâzârBulmaz bu metâımuz hırîdâr
453 Yetmez mi sana emîr-i kâmilSerdâr-ı zemâne Veys-i âdil
454 Ol bahr-i atâ vü kân-ı eltâfKim şânına geldi adl ü insâf
455 Serdâr-ı muazzam ü mükerremCânâne-i mülk ü cân-ı âlem
456 Zâtında anun hemîşe mevcûdAdl ü edeb ü şecâat ü cûd
457 Adlinden eğer terâne-i çengFâş eylese bezmde bir âheng
458 Yel şem‘e dahî taarruz etmezPervâneye şem‘ zulmi yetmez
459 Hüsn-i edeb ile eyle mu‘tâdKim nûrı yanında kılsalar yâd
460 Ol söz dilemez ki ola tekrârTâ yetmeye sâyesine âzâr
461 Üslûb-ı şecâat içre mâhirHurşîd-sıfat cihânda zâhir
462 Hem hâs anı söylemekde hem âmHem Rûm dolu adı ile hem Şâm
463 Ger cûdına kimse olsa tâlibMümkin ola kahrı lutfa gâlib
464 Ya‘ni mana öğredüp sahâvetBir hâceti istemek ne hâcet
465 Olmış ana hâne-i emâretBu dört binâ ile imâret
466 Ey dûst-nevâz ü düşmen-endâzŞâhin-reviş ü bülend-pervâz
467 Düzdüm sana turfe âşiyâneYa‘ni ebedî neşât-hâne
468 Ma‘mûr edübem binâ-yi âlîCennet sıfatı İrem misâli
469 Tâ rûz-i ebed munı makâm etBî-dağdağa işret-i müdâm et
470 Bi’llâh ki değül yaman eser buGer ad ise müddeâ yeter bu
471 Men kim sana olmışam senâ-hânSultan Veyis’e niçük ki Selmân
472 Budur garazum ki câvidânîAdun duta arsa-i cihânı
473 Tâ bâkî ola bu sebz gülşenHem men olam ehl-i zikr hem sen
Bu tuğrâ-yı misâl-i mahabbetdürveDîbâce-i dîvân-ı mihnetdür
474 Dihkân-ı hadîka-i hikâyetSarrâf-ı cevâhir-i rivâyet
475 Ma‘nî çemenine gül tikendeSöz riştesine güher çekende
476 Kılmış bu revişde nükte-dânlığGül-rîzliğ ü güher-feşânlığ
477 Kim hayl-i Arabda bir cevân-merdCem‘iyyet-i izz ü câh ile ferd
478 Müstecmi‘-i cümle-i fezâilBulmışdı riyâset-i kabâil
479 Emrine Arab mutî‘ ü münkâdGeh Basra makâmı gâh Bağdâd
480 Bir buk‘ada olmayup karârıGezmekde geçerdi rüzgârı
481 Her lahza ururdı ol yegâneSer-çeşmelere siyâh hâne
482 Seyr eyler idi sürüp tena‘‘umGözler üzere misâl-i merdüm
483 Evzâ‘-ı hıyâm-ı müşg-fâmıHalka şeb-i Kadr tek girâmî
484 Her menzile kim güzâr ederdiSahrânı benefşe-zâr ederdi
485 Gül-zârlar içre lâle çağıBenzerdi evine lâle dâğı
486 Emvâli cemî‘-i cinsden çohAmmâ bu cihânda vârisi yoh
487 Ger kılsa anı telef havâdisYoh bir halefi ki ola vâris
488 Ferzendsüz âdemî telefdürBâkî eden âdemi halefdür
489 Nesl ile olur bekâ-yı insânNazm-ı beşer ü nizâm-ı devrân
490 Cân cevherine bedeldür evlâdEvlâd koyan koyar hemîn âd
491 Hoş ol ki halefden ola hoş-dilDünyâda bir oğlı ola kâbil
492 Pîrâyesi ola dest-gâhaSermâyesi ola izz ü câha
493 Ah er ola bir sefîh ü ser-keşEtvârı kerîh ü hulkı nâ-hoş
494 Teşnî‘ ohına olup nişâneBîzâr ola andan ata ane
495 El kıssa ol efdal-i kabâilOl pîr-i hamîdetü’l-hasâil
496 Ferzende olup hemîşe tâlibTahsîl-i bekâ-yı nesle râgıb
497 Çoh mâh-likâ sanemler aldıÇoh turfe zemîne tohm saldı
498 Çoh nezrler etdi her mezâraÇoh kıldı niyâz Kirdgâra
499 Te’sîr kılup figân ü âhıAvn etdi inâyet-i İlâhî
500 Bir gece açıldı bâb-ı rahmetBuldı eser-i duâ icâbet