301 Sâkî meded et ki derd-mendemGam silsilesine pây-bendem
302 Gam def‘ine câm-ı mey devâdurTedbîr-i gam eylemek revâdur
303 Senden ne inâyet olsa vâki‘Fikr etme ki menden ola zâyi‘
304 Men bir sadefem sen ebr-i nîsânVer katra vü al dürr-i galtân
305 Sensen hurşîd ü men siyeh hâkVer âteş ü al cevher-i pâk
306 Rahm et et ki garîb ü hâk-sâremBî-mûnis ü yâr u gam-güsârem
307 Ol bir niçe hem-dem-i muvâfıkYa‘nî şuarâ-yı devr-i sâbık
308 Tedrîc ile geldiler cihânaTa‘zîm ile oldılar revâne
309 Devrân oları muazzam etdiHer devr birin mükerrem etdi
310 Her birine hâmî oldı bir şâhZevk-ı sühaninden oldı âgâh
311 Türk ü Arab ü Acemde eyyâmHer şâire vermiş idi bir kâm
312 Şâd etmiş idi Ebî NuvâsıHârûn Halife’nün atâsı
313 Bulmışdı safâ-yı dil NizâmîŞirvan Şâh’a düşüp girâmî
314 Olmışdı Nevâyî-i sühan-dânManzûr-ı şehenşeh-i Horâsân
315 Söz gevherine nazar salanlarGencîne verüp güher alanlar
316 Çün kalmadı kalmadı fesâhatErbâb-ı fesâhat içre râhat
317 Ol tâife çekdi hırkaya başHâletlerin etmez oldılar fâş
318 Tâ olmaya resm-i şi‘r mefkûdEbvâb-ı fünûn-ı nazm mesdûd
319 Lâzım mana oldı hıfz-ı kânûnZabt-ı nesak-ı kelâm-ı mevzûn
320 Nâçâr dutup tarîk-i nâmûsRâhatdan olup müdâm me’yûs
321 Ahdi söze üstüvâr kıldumEş‘âr demek şiâr kıldum
322 Çün halka hilâf-ı müddeâyemAnlar zu‘mınca süst-râyem
323 Her söz ki gelür zuhûra mendenMin ta‘ne bulur her encümenden
324 Eyler hased ehli bağlayup kînTahsîn ivâzına nefy ü nefrîn
325 Ümmîd ki ref‘ olup küdûretTağyîr-pezîr ola bu sûret
326 Ol kavm bu gülşene girendeBu gülşen içinde gül derende
327 Gül tâze idi vü gonca nev-hîzDepretdükçe nesîm-i gül-rîz
328 Anlar güli derdiler men-i zârHâlâ dilerem derem has ü hâr
329 Bu bezme olar verende tezyînMey sâf idi bezm hem nev-âyin
330 Mey sâfı olara oldı rûzîKaldı mana dâğ-ı derd sûzı
331 Bu dürde men olmışam hevâ-hâhBir neş’e verür mi bilmezem âh
Bu pâdişâh-ı İslâmun duâ-yı devletidürveKahramân-ı enâmun senâ-yı şevketidür
332 Sâkî kerem eyle câm gezdürDutma kadehi müdâm gezdür
333 Devrâna çok i‘tibâr kılmaGezdür kadehi karâr kılma
334 Tök alup ele gümüş sürahîZer sâgara rûh-bahş râhı
335 Sarf eyle riâyetümde eltâfTenhâlığumı gör eyle insâf
336 Şuğlüm bu bisât içinde çohdurSenden özge mededci yohdur
337 Hem-demliğüm eyle âr kılmaMenden nefret şiâr kılma
338 Ger bilmez isen ki men ne zâtemNe zulmet-i çeşme-i hayâtem
339 Feyz-i hünerüm şarâbdan sorSûz-ı cigerüm kebâbdan sor
340 Dutsan elini men-i fakîrünHak ola hemîşe dest-gîrün
341 Men şâir-i Mûsevî-kelâmemSâhirlere mu‘ciz-i tamâmem
342 Men sâhir-i Bâbilî-nijâdemHârûta bu işde üstâdem
343 Söz derkine sarf edüp firâsetEmlâkine bulmışam riyâset
344 Geh tarz-ı kasîde eylerem sâzŞeh-bâzum olur bülend-pervâz
345 Geh de’b-i gazel olur şiârumOl de’be revân verür karârum
346 Geh mesnevîye olup heves-nâkOl bahrden isterem dür-i pâk
347 Her dilde ki var ehl–i râzemMecmû‘-ı fünûna aşk-bâzem
348 Bir kâr-gerem hezâr-pîşeCânlar çeküp isterem hemîşe
349 Dükkânum ola revâc-ı bâzârHer istedügin bula hırîdâr
Bu bir tarîk ile kesr-i nefsdürveMukaddime-i medh-i pâdişâh-ı asrdur
350 Sâkî ne idi bu câm-ı gül-gûnKim eyledi hâlümi diger-gûn
351 Ser-mest olubem sözüm hebâdurHer lâf ki eylerem hatâdur
352 Te’sîr salup dimâğâ teşvîrTeşvîr mizâcum etdi tağyîr
353 Men handan ü lâf-ı lutf-ı güftârKim söz demeğe olam sezâ-vâr
354 Olsaydı menüm sözümde bir hâlElbette olurdum ehl-i ikbâl
355 Müstevcib-i izz ü câh olurdumŞâyeste-i bârgâh olurdum
356 Makbûl düşerdüm âstânaManzûr-ı şehenşeh-i zamâna
357 Ol pâdişeh-i bülend-bînişKim hâk-i rehidür âferîniş
358 Müstahfız-ı dîn penâh-ı İslâmMahdûm-ı zaman melâz-ı eyyâm
359 Ebr-istihsân ü berk-kîneŞâhenşeh-i Mekke vü Medîne
360 Müstakdim-i hak muhill-i bâtılSultan-ı murâd-bahş-ı âdil
361 Erbâb-ı hüner ümîd-gâhıTürk ü Arab ü Acem penâhı
362 Deryâ kimi eyleyen demâdemEndîşe-i kurb ü bu‘d-ı âlem
363 Lutf ile veren yahına lû’lûEbr ile yırağa gönderen su
364 Lû’lûsını eyleyen cihân-tâbLeb-teşneleri dür ile sîr-âb
365 Gerdûn kimi lutf edende zâhirDâmen dâmen töken cevâhir
366 Gün kimi olanda cûdâ mazharHırmen hırmen nisâr eden zer
367 Tugrâ-yı misâl-i Âl-i OsmânSultân-ı sipeh-şiken Süleymân
368 Yerde düşer olsa feyzi hâkeTa‘n eyleye hâk ruh-ı pâke
369 Gökde nazar etse bir hümâyaHurşîde salur hümây sâye
370 Ger şarka urur sinân-ı ser-keşGün kimi çıhar sipihre âteş
371 V’er garba çalarsa tîğ-i bürrânGerdûna yeter şafak kimi kan
372 Dün çerh yana nigâh kıldumNezzâre-i levh-ı mâh kıldum
373 Gördüm bu hatı ki hâme-i hûrOl levhde eylemişdi mastûr
Bu kasîde Hazret-i Pâdişâh şânındadur
374 Zihî kâmil ki akl-ı nükte-dân derkinde hayrândurVücud-ı bî-misâli intihâb-ı nev‘-i insândur
375 Felek bir dürc anun zât-ı şerîfi gevher-i yektâCihân bir cism anun hükm-i revânı fi’l-mesel cândur
376 Tarîk-i tâati hem mezhebe hem millete nâfi‘Hilâf-ı meşrebi hem devlete hem dîne noksândur
377 İki kısm eylemiş küfr ile îman yeddi iklîmiAnun hükmindedür ba‘zı vü ba‘zı kâfiristândur
378 Esâs-ı hükmidür ma‘nîde bir sedd-i Sikender kimAnun Ye’cûcdur bir yanı vü bir yanı insândur
379 Binâ-yı kadridür ma‘nîde bir âlî imâret kimMukarnes tâk-i gerdûn ol imâretden bir eyvândur
380 Muzaffer dâimâ Sultân Süleymân Hân-ı âdil-dilKi her kim tâbi‘-i fermânı olmaz nâ-müselmândur
381 Cihân-gîrî ki gün tek mülk teshîrine azm etseMuhakkar cilve-gâhı arsa-i Îrân ü Tûrândur
382 Sâhî-tab‘ u mürüvvet-pîşedür kim bahr-ı eltâfıTemevvüc kılsa mevci fakr bünyâdına tûfândur
383 Kemîne kimseye kemter atâsı hâsıl-ı deryâMuhakkar meclise bezl-i hakîre behre-i kândur
384 Vücûd-ı pâki-le Hak rahmetidür âleme nâzilİtâat ehline gösterdiği adl ile ihsândur
385 Süleymân bârgâhıdur yakîn heybetlü dergâhıKim anda dîvler tâbi‘ perîler bende-fermândur
386 Muazzam leşkeridür bir bulut kim düşmene andanFirengîler sadâsı ra‘d toplar daşı bârandur
387 Semendi seğridende lâmi‘ olmış ahter-i sâkîbSipâhı deprenende mevce gelmiş bahr-ı ummândur
388 Seferde çekmek içün haşmet ü ikbâl esbâbınArâbe arş levhi ordusı gerdûn-ı gerdândur
389 Zamânında yetüp cem‘iyyet-i esbâba âriflerOlup derhem hemîn mahbûblar zülfi perîşândur
390 Halâyık subh-tek handân olup mihr-i cemâlindenDil-i sûzân ile devrinde ancak şem‘ giryândur
391 Havâdisden mizâc-ı mülk tağyîrine imkân yohKemâl-i adl ile tâ mülke Osmân oğlu sultândur
392 Bi-hamdi’llâh bugün havf ü hatâdan şer‘ nâmûsınBulup tevfîk-ı nusret sahlayan Sultân Süleymândur
393 Nişân-ı feyzidür ol nusret ü ikbâl kim hâlâNe yan kim azm kılsa rehberi te’yîd-i Yezdândur
394 Dil ü cândan Fuzûlî izz ü ikbâline ol şâhunRızâ-yı Hakk içün dâim duâ-gûy ü senâ-hândur
395 Çü oldur hâmî-i İslâm vâcibdür anun medhiNe kim medhinden özge söz demiş andan peşîmândur
396 İlâhî bâkî olsun dâim insan-perver ikbâliCihân-ı fânî içre tâ binâ-yı nev‘-i insândur
397 Yâ Rab ki muzaffer ola dâimZâtiyle binâ-yı adl kâim
398 Şâyeste ana serîr ü efserÂlemlere adli sâye-güster
Bu sebeb-i nazm-ı kitâbdurveBâis-i irtikâb-ı azâbdur
399 Sâkî dut elüm ki haste-hâlemGam reh-güzerinde pây-mâlem
400 Sensen men-i mübtelâya gam-hârSenden özge dahi kimüm var