3001 Zâr ağladı eyle kim hem ol demÂhı ünine yığıldı âlem
3002 El cem‘ olup etdiler nezâreMecnûn-ı siyâh-rûzgâra
3003 Kabr üstine gördiler yıhılmışCânâneye cân nisâr kılmış
3004 Ahvâline ağlayup serâserDefn etmeğin etdiler mukarrer
3005 Gasl eyleyüben ten-i nizârınDildârıun açdılar mezârın
3006 Koydılar anı hem ol mezâraGam-nâk yetişdi gam-güsâra
3007 Rûh oldı felekde rûha hem-râzTen oldı ten ile yerde dem-sâz
3008 Ref‘ oldı teallukât-ı hâilMatlûbına tâlib oldı vâsıl
3009 Bir bezm iki şâha mahfil oldıBir burc iki mâha menzil oldı
3010 Kabr üstine koydılar nişâneFâş oldı bu mâcerâ cihâna
3011 Tavfında kılup murâd hâsılOl kabre halâyık oldı mâil
3012 Geçdükçe zamân mükerrem oldıHâcet-geh-i ehl-i âlem oldı
3113 Budur eser-i mahabbet-i pâkHoş mertebedür bu kılsan idrâk
3014 Ol meşhede Zeyd olup mücâvirÂsâr-ı sadâkat etdi zâhir
3015 Ta‘mîr içün etdi çoh atâlarTedrîc ile kıldı çoh binâlar
3016 Peyveste harâret-i cigerdenKandîl-i mezârın etdi rûşen
3017 Cârûb ile âb olanda matlûbMüjgân ile eşki âb ü cârûb
3018 Her lahza kılurdı tâze mâtemKılmazdı figân ü nâlesin kem
3019 Ol mûnis-i müşfik ü muvâfıkBir gece karîb-i subh-ı sâdık
3020 Bîmâr teninde kalmayup tâbKılmışdı mezâra yasdanup hâb
3021 Hâb içre görindi ol figâraBir bâğda iki mâh-pâre
3022 Ruhsârlarında zevkden nûrBîm-i gam ü derd-i gussadan dûr
3023 Hoş-vakt ü neşât-mend ü dil-şâdAğyâr taaruzından âzâd
3024 Her meh-veşe min ferişte-sûretİhlâs ile olmış ehl-i hidmet
3025 Sordı ki bular ne mâhlardurNe rütbelü pâdişâhlardur
3026 Bu ravza ne ravza-i berîndürBu kavm ne kavm-i nâzenîndür
2027 Budur dediler riyâz-ı RıdvânBu kavm-i huceste hûr ü gılmân
3028 Bu iki meh-i huceste-ruhsârMecnûn ile Leylî-i vefâ-dâr
3029 Çün vâdî-i aşka girdiler pâkOl pâkliğ ile oldılar hâk
3030 Menzilleri oldı bâğ-ı RıdvânÇâkerleri oldı hûr ü gılmân
3031 Çün munda rızâ verüp kazâyaSabr eylediler gam ü belâya
3032 Getdükde cihân-ı bî-vefâdanKurtıldılar ol gam ü belâdan
3033 Çün Zeyd yuhudan oldı bîdârBu nükteni etdi halka izhâr
3034 Halkun olup i‘tikâdı efzûnOl kabre ziyâret oldı kânûn
Tamâmî-i sühan
3035 Sâkî mütegayyir oldı hâlümSöylemeğe kalmadı mecâlüm
3036 Min-ba‘d ziyâde verme bâdeRahm eyle ki ser-hoşem ziyâde
3037 Hoş gaflet ile geçürdüm eyyâmBilmem ki n’olur işüm ser-encâm
3038 Ser-mâye-i ömr getdi eldenSûd etmedüm etdüğüm amelden
3039 Feryâd bu cevrden ki gerdûnAhvâlümi eyledi dîger-gûn
3040 Dün dîde-i ter kılup güher-bârGerdûna dedüm ki ey cefâ-kâr
3041 Hergiz revişünden olmadum şâdDâm-ı gam ü mihnetünden âzâd
3042 Ahbâba nakîz devr edersenErbâb-ı kemâle cevr edersen
3043 Mecnûn eğer olsa idi câhilOlmazdun itâatinde kâhil
3044 Fermânına inkıyâd ederdünGönlini müdâm şâd ederdün
3045 Ehl-i hüner olduğı sebebdenSâhib-nazar olduğu sebepden
3046 Akrânı içinde hâr kıldunBî-izzet ü i‘tibâr kıldun
3047 Leylî ger olaydı bir hayâsuzYa sen kimi mihrsüz vefâsuz
3048 Olmazdı ana hemîşe cevrünKâmınca müdâm olurdı devrün
3049 Fazl ehline mâil olduğındanİdrâk ile kâmil olduğından
3050 Dâim gam elinde zâr edüpsenÂşüfte-i rûzgâr edüpsen
3051 Men hem ger olaydum ehl-i tezvîrEtmezdün i‘ânetümde taksîr
3052 Senden garazum olup ser-encâmDevründe mana olurdı ârâm
3053 Çün ehl-i vekâr ü neng ü âremCevrünle hemîşe hâr ü zârem
3054 Bu yüzden imiş senün medârunVar imdi ki yohdur i‘tibârun
3955 Gerdûn eşidüp menüm itâbumVerdi bu edâ ile cevâbum
3056 K’ey sûret-i hâlden habersüzHer hikmete ayb eden hünersüz
3057 Men emre muvâfık eylerem devrHikmetde vefâdur etdüğüm cevr
3058 Ammâ sen eden amel hatâdurKim pîr-i tarîkatün hevâdur
3059 Şâirliğe iftihâr edüpsenKizbi özüne şiâr edüpsen
3060 Mecnûn dedüğün vücûd-ı kâmilHer dânişe menden oldı kâbil
3061 Dîvâne ana sen eyledün adSenden ana yetdi zulm ü bî-dâd
3062 Leylî dedüğün meh-i tamâmıMen perdede sahladum girâmî
3063 Rüsvâ-yı halâyık eyledün senMin ta‘neye lâyık eyledün sen
3064 Geh Nevfele özr kıldun ıtlâkGeh İbni Selâma zulm ilhâk
3065 Şerm et bu ne herzedür ne mühmelNe İbni Selâm hansı Nevfel
3066 Şerh eylemek eyledün fesâneKıldun olarun sözin behâne
3067 Gördi çürümiş sünükler âzârTöhmetlerüne olup giriftâr
3068 Emvât mezâlimine girdünÂsûdelere azâb verdün
3069 Cürmine olanda halk mülzemLâzım sorılur bu iftirâ hem
3070 Yetmez mi bu bâis-i azâbunBu mes’elede nedür cevâbun
3071 Ey tûtî-i bûstân-ı güftârSarrâf-ı sühan Fuzûlî-i zâr
3072 Aldanma eğer sipihr-i lâibTa‘n ile sana dediyse kâzib
3073 Eş‘âra abes deyüp usanmaSer-mâye-i nazmı sehl sanma
3074 Sözdür güher-i hizâne-i dilİzhâr-ı sıfât ü zâta kâbil
3075 Cân sözdür eğer bilürse insânSözdür ki deyerler özgedür cân
3076 Bi’llah bu yaman mıdur ki hâlâEmvâta söz ile verdün ihyâ
3077 Mecnûn ile Leylîni kılub yâdErvâhlarını eyledün şâd
Bu beyân-ı özr-i te’lîf-i kitâbdurveTarîh-i zamân-ı feth-i bâbdur
3078 Ey kilk-i revende bâreka’llâhOldun men-i reh-neverde hem-râh
3079 Min sa‘y ile hâcetüm bitürdünBir menzile âkibet yetürdün
3080 Rahmet sana kim sen etdün imdâdBu eski binâyı etdüm âbâd
3081 Eşk ile derûnı sîm-endûdÂh ile bîrûnı anber-âlûd
3082 Mahzenleri genc-i gevher-i derdRevzenleri menfez-i dem-i serd
3083 El-kıssa müretteb oldı bir bâğHer lâlesi bağrı üzre bin dâğ
3084 Hûn-ı ciger âb-ı cûy-bârıNevk-i müje ebr-i nevbahârı
3085 Ol dem ki bu nüsha oldı merkûmLeylî Mecnûn adına mersûm
3086 İzhâra gelüp rümûz-ı vahdetVahdetde tamâm olup hikâyet
3087 Târîhine düşdiler muvâfıkBir olmağ ile ol iki âşık
Bu erbâb-ı vefâdan tevakku‘-i kabûl-i ma‘zeretdürveAshâb-ı zekâdan temennâ-yı duâ-yı mağfiretdür
3088 İnsâf ver ey hasûd insâfTa‘n etme ki cevherün değül sâf
3089 Ahvâlümi gör harâb ü muztarrEndûh-ı zemâneden mükedder
3090 Söz dâiresi değül bu ahvâlİnsâf mana ki olmazem lâl
3091 Menden tama‘ etme fikr-i sâibAhvâlümedür sözüm münâsib
3092 Azdur deme cevherüm safâsınBir sor ki ne verdiler bahâsın
3093 Bi’llah ger olaydı bir hırîdârMin genc-i nihân kılurdum izhâr
3094 Fi’lcümle bu hem ki oldı mastûrBir şevk ile zevkden değül dûr
3095 Ayb-ı hüner ihtiyâr kılmaŞi‘rüm hasedin şiâr kılma
3096 Bîhûde yeter taarruz eyleGer kâdir isen cevâb söyle
3097 Terk eyle taarruz u inâdıKim vâdî-i cehldür bu vâdî
3098 Dem hayr sözinden ur demâdemV’er hayr demezsen ebsem ebsem