2901 Kimdür ki cihânda fânî olmazDevr-i feleğün amânı olmaz
2902 Dünyâ yedi başlu ejdehâdurEndîşe-i ülfeti hatâdur
2903 Her lutfınadur defîne min kahrHer şehdinedür karîne min zehr
2904 Devrân üzerindedür zemâneElbette gelen geder cihâna
2905 Erbâb-ı zemâneye verüp pendBu şi‘ri ne hoş demiş hıred-mend
Gazel
2906 Bu âlem kim gönül kaydın çekersen mihnet ü gamdurFenâ ser-menzilin seyr eyle kim bir hoşça âlemdür
2907 Anup tenhâlığı kabr içre nefret kılma ölmekdenTarîk-i üns dut kim her avuç toprak bir âdemdür
2908 Değül muhkem cihân mülkinde her bünyâd kim kılsanFenâ mülkinde dut menzil kim ol bünyâd muhkemdür
2909 Ecel âlâyiş-i havf ü hatâdan kurtarur nefsiBu cevher kîmyâ-yı devlete iksîr-i a‘zamdur
2910 Kemâl–i aşk-ı insan mevt ilendür râh-ı hikmetdeBelî mücrâ kılan hükmün misâlin nakş-ı hâtemdür
2911 Bahâr eyyâmı girsen lâle-zâra hâkün cezasınMuhakkar görme kim her zerre bir câm ile bir Cemdür
2912 Esîr-i nefsdür ehl-i cihân bilmez fenâ kadrinFuzûlî terk tevfîki sana ancak müsellemdür
Tamâmî-i sühan
2913 Leylî gül-i gülşen-i letâfetÇün gördi hazân yeliyle âfet
2914 Pâ-mâl-i hazân olup bahârıEncâma yetişdi rûzgârı
2915 Bî-çâre anası açdı başınBaşından aşurdı kanlu yaşın
2916 Kâfûrını tökdi zağferânaSûz-ı dil ile gelüp figâna
2917 Ahıtdı gözinden eşk-i gül-gûnSöylerdi ki ey garîb-i mahzûn
2918 Sensüz n’ederem hayâtı bâkîMin-ba‘d men ölmek iştiyâkı
2919 Çoh ağlayup etdi âh ü nâleAğlar kim olursa beyle hâle
2920 El-kıssa dutup tarîk-i mâtemOl vâkıaya yığıldı âlem
2921 Ahyâ-ı Arabda kopdı şîvenYanmışlara evler oldı külhan
2922 Ta‘zîm ile dutdılar azâsınKabrin düzüp urdılar binâsın
2923 Ten oldı mukîm-i arsa-i hâkRûh oldı karîn-i evc-i eflâk
2924 Şevk ehline kurb hâsıl oldıDeryâsına katra vâsıl oldı
Bu Mecnûnun Leylî vefâtından haber eşitdüğidürveHasretle dünyâdan getdüğidür
2925 Mihnet çemeninde gül derenlerÂlemde yaman haber verenler
2926 Gam nüshasın eyleyende tahrîrVermişler ana bu nev‘ teşhîr
2927 Kim Zeyd-i sitem-resîde-i zârOl vâkıadan olup haberdâr
2928 Fi’l-hâl kılup azîmet-i râhMecnûn-ı hazîni etdi âgâh
2929 K’ey şîfte-i şikeste-tâli‘Efsûs ki sa‘yün oldı zâyi‘
2930 İdbâr tılısmun etdi bâtılBu meşgaleden dahi ne hâsıl
2931 Bâzâr bozıldı yığ bisâtunBu silsileden kes irtibâtun
2932 Leylî sana verdi zindegânîSen ol bâkî ol oldı fânî
2933 Sen sadkası olduğun perî-veşOldı sana sadka ey belâ-keş
2934 Azm-i reh-i cennet etdi ol hûrFirdevs makâmın etdi ma‘mûr
2935 Mecnûn ki haberden oldı âgâhSûz-ı ciger ile çekdi bir âh
2936 Kim gulgulesin hem ol zamandaCânânı eşitdi ol cihânda
2937 Az kaldı ki nâlesiyle dildârOl hâb-ı ecelden ola bîdâr
2938 Bir lahza bülend olup hurûşıDüşdi yere getdi akl ü hûşı
2939 Çün geldi özine çekdi nâleYağdurdı hazânı üzre jâle
2940 Ta‘ne sözin etdi Zeyde bünyâdK’ey sâkî-i bezm-i zulm ü bî-dâd
2941 N’etdüm sana kasd-ı cânum etdünKasd-ı dil-i nâ-tüvânum etdün
2942 Kıydun men-i zâr ü nâ-tüvânaUrdun sitem âteşini câna
2943 Zehr idi meğer bu verdüğün câmKim merg peyâmın etdi i‘lâm
2944 Bir mûr-çeye nedür bu kîneFûlâda dözer mi âb-gîne
2945 Te’sîr-i setemden ictinâb etBârî bu günâha bir sevâb et
2946 İlet meni yâr olan diyâraŞem‘ eyle meni mezâr-ı yâra
2947 Düşdi yola oldı Zeyde hem-râhBir hâl ile kim neûzü bi'llâh
2948 Çün gördi mezâr-ı gül-izârınDüşdi vü kucakladı mezârın
2949 Göğsini kılıp lahid kimi çâkMerkad kimi saçdı başına hâk
2950 Kabr üzre ahıtdı kanlu yaşınLa‘l eyledi yaşı kabri daşın
2951 Yer yüzin edüp sirişk memlûGeçdi yere ol sirişkden su
2952 Oldı dür-i eşk-i bî-karârıKabr içre nigârınun nisârı
2953 Göz yaşını eyledi muhâtabK’ey tîre şeb-i firâka kevkeb
2954 Çıhmak sana oldı şimdi vâcibKim oldı ol âftâb gâib
2955 Bir burcı makâm dutmış ol mâhKim olmaz ana nesîm hem-râh
2956 Sen durma eğer mürüvvetün varGir toprağa anı iste zinhâr
2957 Gör handadur ol dür-i yegâneN’etmiş ana âfet-i zemâne
2958 Pâ-bûsın edüp yetür niyâzumBildür bu tazarru‘ ile râzum
2959 Ke’y şem‘ nedür bu ictinâbunMen bahtı siyâhdan hicâbun
2960 Câm-ı mey-i gam dutanda âlemSen içmiş idün bu câmı men hem
2961 Mest etdi meğer seni bu bâdeKim bezmde durmadun ziyâde
2962 Bir nâdire şem‘ idün şeb-efrûzDüşdi sana zevk-i aşkdan sûz
2963 Bir niçe zaman eğerçi yandunSûz-ı dile durmadun usandun
2964 Bî-dârlığa getürmedün tâbŞehlâ gözün oldı mâil-i hâb
2965 Hem-râhum idün bu yolda ey mâhHem-râhı koyup geder mi hem-râh
2966 Eflâke tefâhur eyle ey hâkKim oldı defînün ol dür-i pâk
2967 Zülfine muârız olma ey mârKim anda mukîmdür dil-i zâr
2968 Hâline taarruz etme ey mûrKim bağludur anda cân-ı mehcûr
2969 Ey ömr gel imdi başa sen hemKim çeşmüme tîre oldı âlem
2970 Âlem hoş idi ki var idi yârÇün yâr yoh olmasun ne kim var
2971 Ey cân ten-i hasteye vedâ‘ etBir haste ile yeter nizâ‘ et
2972 Müştâkunem ey ecel kerem kılDef‘-i elem eyle ref‘-i gam kıl
2973 Kurtar meni ıztırâb-ı gamdanVer müjde vücûduma ademden
2974 Âyînemi eyle jengden pâkKıl perde-i i‘tibârumı çâk
2975 Ref‘ et ne ise arada hâilEyle meni ol nigâra vâsıl
2976 Teklîf-i visâl eder mana yârBir yerde ki yohdur anda ağyâr
2977 Men getmemek eylesem hatâdurSenden mana bir meded revâdur
2978 Bi'llah mededümde kılma ihmâlKim bahtuma yüz verüpdür ikbâl
2979 Yâ Rab mana cism ü cân gerekmezCânânumsuz cihân gerekmez
2980 Min-ba‘d zelîl ü hâr kılmaSer-geşte-i rûzgâr kılma
2981 Efganda iken gedüp karârıOldı bu gazel dilinde cârî
Bu gazel Mecnûn dilindendür
2982 Yandı cânum hecr ile vasl-ı ruh-ı yâr isteremDerd-mend-i firkatem dermân-ı dîdâr isterem
2983 Bülbül-i zârem değül bîhûde feryâd etdüğümKalmışem nâlân kafes kaydinde gül-zâr isterem
2984 Dehr bâzârında kâsiddür metâ‘-ı himmetümBu metâ‘ı satmağa bir özge bâzâr isterem
2985 Fânî olmak isterem ya‘nî belâ-yı dehrdenRâhat-ı cism-i zaîf ü cân-ı efgâr isterem
2986 N’ola ger kılsam şeb-i hicrân temennâ-yı ecelN’eyleyem çohdur gamum def‘ine gam-hâr isterem
2987 Çün bekâ bezmindedür dildâr men hem durmazemBu fenâ deyrinde bezm-i vasl-ı dildâr isterem
2988 Ey Fuzulî istemez kimse rızasıyle fenâMen ki mundan özge bilmen çâre nâçâr isterem
Tamâmî-i sühan
2989 Çün râz-ı derûnın etdi takrîrRe’yine muvâfık oldı takdîr
2990 İmdâd kılup inâyet-i HakKıldı anı maksadına mülhak
2991 Gül derdi hadîka-i emeldenMey içdi surâhî-i ecelden
2992 Kabrini kucakladı nigârunCân sadkası etdi ol mezârun
2993 Leylî dedi verdi cân-ı şîrînOl âşık-ı bî-karâr ü miskîn
2994 İnsâf hemîn ola mahabbetBu dâiredür makâm-ı hayret
2995 Gûyâ ki elinde idi cânıDâim gözedürdi ol zamânı
2996 Çün devr ile yetdi ol zemâneAndan bir icâzet oldı câna
2997 Her niçe ki var idi nigârıÂlemde idi anun karârı
2998 Çün kıldı nigârı terk-i âlemBu âlemi terk kıldı ol hem
2999 Çün gördi bu hâli Zeyd-i gam-nâkEfgân kılup etdi yahasın çâk
3000 Feryâd ile kıldı nevha bünyâdEvc-i feleğe yetürdi feryâd