101 Kudretün gül-zârına bir sebze Sidrü’l-müntehâHikmetün şem‘ine bir pervâne Cibrîl-i emîn
102 Sun‘un eyvânında bir kandîldür nüh âsmânSan‘atun dîbâcesinden bir varak rûy-i zemîn
103 Dergeh-i ta‘zîm ü tekrîmünden âlem kâm-cûyHırmen-i ihsân ü eltâfundan âdem hûşe-çîn
104 Arsa-i idrâk-i fevz-i re’fetün dârül-emânRişte-i ümmîd-i feyz-i rahmetün hablü’l-metîn
105 Hâkdan her zerre te’yîdünle bir cism-i latîfÂbdan her katra tevfîkünle bir dürr-i semîn
106 Ol amîmü’l-feyz mün’imsen ki feyz-i şâmilünRızk taksîminde kılmaz imtiyâz-ı küfr ü dîn
107 Vâdî-i derkündedür ser-geşte fehm-i tünd-seyrMülk-i tevhîdündedür mahsûr akl-ı dûr-bîn
108 İlm-i irfânunda her kim bir yakîn bulmuş velîHîç şek yohdur kim ol idrâki hasr etmez yakîn
109 İktizâ-yı hikmetün izhâr-ı kudret kılmağaİhtilâf-ı tab‘ ile ezdâdı etmiş hem-nişîn
110 Hâdisât-ı ihtilâf-ı devrden görmez halelKime kim ma‘mûre-i hıfzun olur hısn-ı hasîn
111 Hîç kim cürm ile dergâhundan olmaz nâ-ümîdSenden ister kâm eger rüsvâ vü ger halvet-nişîn
112 Sensen izhâr eyleyen ma‘şûka âşık şevkiniÂşıkı sensen kılan ma‘şûk şevkiyle hazîn
113 Neş’e-i aşkunladur Mecnûn sürûdı sûznâkPertev-i hüsnünledür Leylî cemâli nâzenîn
114 Pâdişâhâ iktizâ-yı hikmetün tenbîh edüpGerçi havrâ ravza-i tâ‘âta konmışdır rehîn
115 Tâ‘atun eyler Fuzûlî tâkat oldukça velîHırs ile ne ravza-i Rıdvan diler ne hûr-i ‘în
116 Hûr-i ‘în ü ravza-i Rıdvan havâyîlikdürürNefsden geçmişdür ol senden rızâ ister hemîn
Bu vâcibü’l-vücûd isbâtına bürhân-ı kâtı‘durveBekâ-i sâir-i mevcûdâta delîl-i mâni‘dür.
117 Etmek gerek ehl-i feyz ü bînişTahkîk-i vücûd-ı âferîniş
118 Bilmek gerek anı kim cevâhirNe genc-i nihândan oldı zâhir
119 Ne dâiredür bu devr-i eflâkNe zâbıtadur bu merkez-i hâk
120 Cisme arazı kim etdi kâimNâra neden oldı nûr lâzım
121 Her hilkate gerçi bir sebep varÂyâ sebebi kim etdi izhâr
122 Ger kâf ile nûndan oldı âlemÂyâ neden oldı kâf ü nûn hem
123 Bî-hûde değül bu kâr-hâneBî-fâide gerdiş-i zemâne
124 Hâşâ ki bu turfe nakş-ı garrâNakkâşından ola müberrâ
125 Hâşâ ki bu bârgâh-ı âliBir dem eyesinden ola hâlî
126 Fikr eyle vü gör nedür bu üslûbNe sâni‘edür bu sun‘ mensûb
127 Her zerre-i zâhirün zuhûrıBir özgeye bağludur zarûrî
128 Ger gâyete eylesen teemmülZâhir olur anda mazhar-ı kül
129 Versen özüne fenâ-yı mutlakİsbât olur ol fenâ ile Hak
130 Ger var ise ma‘rifet mezâkıFânî sana bes delîl-i bâkî
131 Hakkâ ki hemîn vücûd birdürBir zâta vücûd münhasırdur
132 Aksidür anun vücûd-i ağyârMa‘nîde yoh i‘tibâr ile var
133 Var olanı halk yoh sanurlarYoh varlığına aldanurlar
134 Yohdur bu vücûdun i‘tibârıHak âyînedür cihân gubârı
135 Ey akl edeb riâyet eyleBu bilmek ile kifâyet eyle
136 Tahkîk-i sıfâta kâni‘ olgılEndîşe-i zâta mâni‘ olgıl
137 Ol perdeye kimse râh bulmazTahkîk bil anı bilmek olmaz
138 Ger yetse idi bu sırra idrâkDemezdi Resûl mâ arefnâk
139 Halk oldı bu bahr-ı hayrete garkTâ halkdan ola Hâlika fark
140 Her rişte ki Hak ıyân edüpdürSer-riştesini nihân edüpdür
141 Bir kimse eğer olaydı âgâhKim halkı nişe yaradur Allâh
142 Mümkin ki irâdetiyle ol hemHalk edebileydi özge âlem
143 Vermez çü kemâl-i hikmet-i HakTahkîk-i rümûza râh-ı mutlak
144 Fâş oldı ki sırr-ı Hak nihândurÂlemde nişânı bî-nişândur
Bu izhâr-ı i‘tirâf-ı cehâletdürveİkrâr-ı isrâf-ı ma‘siyetdür
145 Ey hikmete bahmayan nazarsuzAhvâl-i zemâneden habersüz
146 Ta‘n etme ki çerh bî-vefâdurDâim işi cevr ile cefâdur
147 Şerh eyle mana ki çerh n’etdiAndan ne cefâ zuhûra yetdi
148 Nen var idi kim elünden aldıNe mertebeden aşağa saldı
149 Devrâna getürdi mihr ü mâhıAnc’etdi sipîdi vü siyâhı
150 Geh âteşe zecr-i âb verdiGeh bâda gam-ı türâb verdi
151 Şem‘-i emelün münevver etdiHer ne diledün müyesser etdi
152 Kıldı seni hîçden bir âdemEsbâb-ı tena‘‘umun ferâhem
153 Çerhun hod işi senünle böyleSen n’eyledün anun ile söyle
154 Her dem anı bî-vefâ ohursenDönsün deyü min duâ ohursen
155 Çün ol sana kıldı mihr-bânlığYahşılığa eyleme yamanlığ
156 Ey rûh ki câm-ı cehl edüp nûşHubb-i vatan eyledün ferâmûş
157 Kim saldı seni bu teng râhaHandan düşdün bu dâm-gâha
158 Sen terk kılup adem diyârınBuldukda vücûd-ı i‘tibârın
159 Kılmışdı senünle hikmetullâhEcnâs-ı havâs u aklı hem-râh
160 Tâ âleme geldüğün zamandaBâzâr-ı tereddüd-i cihânda
161 Sermâyeleründen edesen sûdOl sûd nedür rızâ-yı ma’bûd
162 Hâlâ ki hasâret oldı vâki‘Sermâyelerün tamâm zâyi‘
163 Hayrân ü mükedder ü tehî-destAhvâli harâb ü rütbesi pest
164 Dönsen yine geldüğün makâmaKâbil mi düşersen ihtirâma
165 Elbetde zelil ü hâr olursenBu fi‘l ile şerm-sâr olursen
166 Ey nefs-perest ü cism-perverOlma gam-ı hırs ile mükedder
167 Cehd ile azâb-ı gûr yığmaSa‘y eyle metâ-ı mûr yığma
168 Alma ele sâgar-ı mey-i nâbKim garka eder seni bu gird-âb
169 Olma nigerân-ı sebze-i bengK’âyîne-i dînüne salur jeng
170 Def kimi gögüsde lehv koymaNey kimi hevâ-yı nefse uyma
171 Dâmân-ı tarîk-i şer‘ dutgılHer ne ki hilâf-ı şer‘ unutgıl
172 Tahkîk-i vesîle-i vusûl etTaklîd-i şerîat-i Resûl et
Bu ser-defter-i enbiyânın evsâfından bir varakdurveServer-i asfiyânun gül-zâr-ı eltâfından bir tabakdur
173 Ey pâdişeh-i serîr-i levlâkMaksûd-ı vücûd-ı hâk ü eflâk
174 Olmış eflâk hâk-i râhunÇekmiş eflâke hâk câhun
175 Ey râkım-ı nüsha-i meânîMa’mûre-i ilm-i dîne bânî
176 Şâhenşeh-i mesned-i risâletRessâm-ı kavâid-i adâlet
177 Ey arş-nevâz ü ferş-perverDefterdâr-ı hisâb-ı mahşer
178 Ser-defter-i enbiyâ-yı mürselAnlara hem âhir ü hem evvel
179 Ey vâzı‘-ı ıstılâh-ı îmânHakdan sebeb-i nüzûl-i Fürkân
180 Sensen sultân ü gayr haylünSenden özge senün tufeylün
181 Ey halvet-i kudse şem‘-i mahfilCibrîl teredüdine menzil
182 Hak emri senünle halka cârîKavlünle ol emrün i‘tibârı
183 Ey kıble-nümâ-yı ehl-i tâatGencîne-i gevher-i şefâat
184 Tâc-ı ser-i arş hâk-i pâyunŞem‘-i şeb-i Kadr nûr-ı râyun
185 Ey vâsıta-i nizâm-ı âlemDîvân-ı Haka vezîr-i a‘zam
186 İrfân-ı sıfât u zâta ârifKeyfiyyet-i kâinâta vâkıf
187 Ey zâtun içün beşer vücûdıÂdemde sana melek sücûdı
188 Yâsin sadef-i dür-i sıfâtunTâhâ gül-i bûstân-ı zâtun
189 Ey mekteb-i dânişe muallimMahrûse-i hükm-i şer‘e hâkim
190 Dergâhuna enbiyâ rücûıTa‘zîmüne âsman rükûı
191 Tahsin sana ey huceste-fercâmKim vaz‘ kılup tarîk-ı İslâm
192 Keyfiyyet-i hâli rûşen etdünHayr ü şer işin muayyen etdün
193 Ahvâl-i evâmir ü nevâhîMa‘lûm etdün bize ke-mâhî
194 Sen bildürdün ki kimdür AllâhSensüz kim olurdı andan âgâh
195 Güm-râhları tarîka saldunÜftâdelerün elini aldun
196 Fâş oldı nasîhatün cihânaSen koymadun ortada behâne
197 Ammâ bize yohdur ol saâdetKim hıfz-ı tarîkun ola âdet
198 İhmâl ederüz itâatündeTaksîr edâ-yı hidmetünde
199 Her niçe ki hâr ü şerm-sâruzBu cürm ile hem ümîd-vâruz
200 Kim feyz-i avâtıf-ı amîmünŞad eyleye gönlin ehl-i bîmün