Dâstân-ı Leylî vü Mecnûn · Fuzûlî

Chapter 29: 2801-2900

2801 Âvâzı idi besî mülâyimÜslûbı dürüst usûli kâim

2802 Tahrîr ile her çekende âvâzKuşlara dutardı râh-ı pervâz

2803 Gâhî gazel ü gehî kasîdeİnşâ kılup ol sitem-resîde

2804 Sûz ile ohurdı gâh ü bî-gâhBir niçe azîz anunla hem-râh

2805 Yazarlar idi tamâm şi‘rinOhurlar idi müdâm şi‘rin

2806 Âlemlere ol garîb ü mehcûrEkser bu sebebden oldı meşhûr

2807 Âvâzı vü zihni vü cemâliKılmışdı mukayyed ehl-i hâli

2808 Kim olsa bu üç kemâle kâbilDemek olur ana zât-ı kâmil

2809 Peyveste kılup kemâlin izhârBu beytleri kılurdı tekrâr

Bu gazel Mecnûn dilindendür

2810 Biz cihân ma‘mûresin ma‘nîde vîrân bilmişüzÂfiyet gencin bu vîrân içre pinhân bilmişüz

2811 Ger özin dânâ bilür taklîd ile sûret-perestÂlem-i tahkîkde biz anı nâ-dân bilmüşüz

2812 Bî-haberler şerbet-i râhat bilürler bâdeniBiz hakîm-i vaktüz anı tökmişüz kan bilmişüz

2813 Bilmüşüz kim mülk-i âlem kimseye kılmaz vefâOl zamandan kim anı mülk-i Süleyman bilmişüz

2814 Ayru bilmişsen Fuzûlî mescidi meyhânedenSehv imiş ol kim seni biz ehl-i irfân bilmişüz

Bu Leylînün bahâr-ı ömrine hazân erdüğidürveGül-bün-i hayâtına sarsar-ı noksân yetdüğidür

2815 Sâkî göze geldi neş’e-i meyBir niçe kadeh yürüt peyâpey

2816 Azm-i tarab etdük ihtimâm etZevkin tarab ehlinün tamâm et2817 Bezm ehline câm-ı lâle-gûn dutAmmâ mana cümleden füzûn dut

2818 Zîrâ ki henûz nîm-mestemGam silsilesine pây-bestem

2819 Hoşdur tarab ehlinün bu bezmiDağılmağa olmasaydı azmi

2820 Hoşdur ferah ehlinün bisâtıOlsaydı sebât-ı inbisâtı

2821 Târîh-nüvîs-i hâl-i eyyâmBu kıssaya beyle verdi itmâm

2822 Kim vasldan olmayup tesellîMecnûndan olanda dûr Leylî

2823 Kesmişdi teallukın cihândanKat‘-ı nazar eylemişdi cândan

2824 Bir fasl ki dest-i gâret-i deyGül-zâr bisâtın eyledi tayy

2825 Mâtem-kede oldı arsa-i bâğMâtemde sürûd nâle-i zâğ

2826 Leylâ kimi oldı lâle mestûrMecnûn kimi şâh-ı ergavân ‘ûr

2827 Renc-i yerekandan oldı eşcârLerzân ü zaîf ü zerd-ruhsâr

2828 Söndi gül ü lâlenün çerâğıSarsar yeli zulmet etdi bâğı

2829 Gül bîm-i taarruz-ı havâdanLâle sitem-i dem-i sabâdan

2830 Rahtını yaşurdı bağlardaLa‘lini itürdi dağlarda

2831 Bir mâr misâli oldı her nehrHer nehrde su mesâbe-i zehr

2832 Yel âb-ı hayâtı âteş oldıÂteş yel içinde dil-keş oldı

2833 Gökden yere yetdüğinde bârânHer katra olup misâl-i peykân

2834 Gûyâ ki yetürdi bâğa bî-dâdKim şu‘bede-i taharrük-i bâd

2835 Bir sihr ile âbı âhen etdiAndan ten-i bâğa cevşen etdi

2836 Bir gün bu havâda Leylî-i zârGam def‘ine etdi meyl-i gül-zâr

2837 Gördi gül ü lâleden eser yohEnvâ‘-ı şecerde berg ü ber yoh

2838 Sahn-ı çemenün safâsı getmişNoksân-ı safâ kemâle yetmiş

2839 Ne sebze teninde tâb kalmışNe berg yüzinde âb kalmış

2840 Mâtemkede gördi bûstânıRikkat odına dutuşdı cânı

2841 Sûz-ı ciğer ile yana yanaŞerh etdi gamını bûstâna

2842 K’ey bâğ nedür bu âh-ı serdünMen hasteye zâhir eyle derdün

2843 Men dahi senün kimi nizâremBir gülden ırağ zerd ü zârem

2844 Ne devlet-i kurbine kabûlümNe ravza-i kûyşına vusûlüm

2845 Sen gerçi hazânasen giriftârElbette bahâra yetmeğün var

2846 Ümmîd-i visâl mende yohdurSenden gam ü gussa mende çohdur

28 47 Arturdı gam ağladukça derdinGiryân göğe dutdı rûy-ı zerdin

Bu Leylînün anasına vasiyyet etdüğidürveDûst yâdiyle dünyâdan getdüğidür

2848 Ma‘bûdına arza kıldı râzınBildürdi gönüldeki niyâzın

2849 K’ey hâkim-i arsa-i kıyâmetSultân-ı serîr-i istidâmet

2850 Nevmîdliğ âteşine yandumBi’llâh bu vücûddan usandum

2851 Çün dûst yanında nâ-kabûlemBi’llâh bu hayatdan melûlem

2852 Men şem‘-i şeb-i firâk-ı yâremSûzân ü siyâh-rûzgârem

2853 Yandurdı meni cefâ-yı âlemDinlemezem ölmeyince bir dem

2854 Derdüm ki vücûdum olsa bâkîŞâyed düşe vasl ittifâkı

2855 Pertev bırahanda âftâbumBildüm ki vücûd imiş hicâbum

2856 Yâ Rab meni et fenâya mülhakKim râh-ı fenâ imiş reh-i Hak

2857 Pâk idi duası etdi te’sîrFi’l-hâl mizâcı buldı tağyîr

2858 Te’sîr-i havâ-yı nâ-münâsibTerkîbine za‘f kıldı gâlip

2859 Geldükçe ziyâde oldı derdiTeb-lerze ferâgatin giderdi

2860 Mahv oldı teb içre ol perî-veşBir şem‘ kimi ki göre âteş

2861 Eksildi arakda hüsni tâbıBir gül kimi kim geder gül-âbı

2862 Za‘f-ı teni ol makâma yetdiKim bister içinde cismi itdi

2863 Bisterde taleb kılan nişânınGörmezdi vücûd-ı nâ-tüvânın

2864 Ref‘ oldı nişâne-i selâmetMevtine görindi min alâmet

2865 Azm eyledi olmağa müsâfirRihlet eseri çü oldı zâhir

2866 Ref‘ etdi hicâb-ı ihtirâzınFâş etdi anaya gizlü râzın

2867 K’ey derd-i dilüm devâsı aneŞem‘-i emelüm ziyâsı ane

2868 Gam gizlemek ile câna yetdümTâ mümkin idi tahammül etdüm

2869 Hâlâ ki mukarrer oldı getmekFarz oldı bu sırrı zâhir etmek

2870 Olsun sana ey zaîfe rûşenKim tîğ-i hevâ helâkiyem men

2871 Cismümde yoh özge derd tâbıİllâ gam-ı aşk ıztırâbı

2872 Men âşık-ı zâr ü bî-nevâyemBir mâh-likâya mübtelâyem

2873 Sevdâsı ile yoh oldı varumGeçdi hevesiyle rûzgârum

2874 Çoh ârzû eyledüm cemâlinBir gün görebilmedüm visâlin

2875 Hâlâ gederek gönülde sûzıElden ne gelür bu idi rûzî

2876 Ancak değülem men-i perişânOl yâr gamında zâr ü giryân

2877 Ol hem men-i zâra mübtelâdurSer-geşte-i vâdî-i belâdur

2878 Mendendür anun cünûnı efzûnKays iken olupdur adı Mecnûn

2879 Dâim geçürür gamumda eyyâmBir gün ana hâsıl olmayup kâm

2880 Rüsvâ-yı zemâne oldı mendenÂfâka fesâne oldı menden

2881 Bîhûde değül figân ü âhıYahmaz mı meni anun günâhı

2882 Men kim gederem bu hâk-dândanDerdüm bu ki şerm-sârem andan

2883 Ey mûnis-i rûzgârum aneGam-hârum ü gam-güsârum ane

2884 Men dâr-ı bekâya azm edendeDünyâya vedâ edüp gedende

2885 Mensüz çeküp âhlar figânlarSahrâlara düşdüğün zamanlar

2886 Düşse yolun ol olan diyâraArz-ı gamum eyle ol figâra

2887 Zinhâr ana olanda vâsılHoş kimsedür andan olma gafil

2888 Düş ayağına rızâsın isteMen mücrim içün duâsın iste

2889 Arz eyle ki ey vefâlu dildârCân verdi yolunda Leylî-i zâr

2890 Aşkunda yerine yetdi lâfıDa‘vâsınun olmadı hilâfı

2891 Söyle men-i zâr ü mübtelâdanK’ey aşkda lâf eden belâdan

2892 Halvet-geh-i ünse mahrem oldumÂzâde vü şâd ü hurrem oldum

2893 Sen hem gelegör teallül etmeMen muntazırem tegâfül etme

2894 Ger sâdık isen bu yolda sen hemSabr eyleme eyle terk-i âlem

2895 Gel kâm-ı dil ile olalum yârBir yerde ki yohdur anda ağyâr

2896 Dâim olalum bir evde hem-râzKim çıhmaya daşra andan âvâz

2897 Hoş menzil-i emne bulmışem râhBî-ta‘ne-i dûst ü cevr-i bed-hâh

2898 Menden seni eylemek haber-dârBismillâh eğer irâdetün var

2899 Çün kıldı vasiyyetini âhirAzm-i sefer etdi ol müsâfir

2900 Yâd eyledi yâr-ı mihr-bânınVasl ârzûsiyle verdi cânın