2701 Cânum gedeli besî zamandurCismümdeki şimdi özge cândur
2702 Sensen hâlâ tenümde cânumGözde nûrum ciğerde kanum
2703 Menden berî eyledün meni senArza kime eyleyem seni men
2704 Mende olan aşikâr sensenMen hod yohem ol ki var sensen
2705 Dâim sana mendedür tecellîMen gayrden olmuşam tesellî
2706 Ger men men isem nesen sen ey yârV’er sen sen isen neyem men-i zâr
2707 Çün men olubem senünle memlûVahdet revişinde hoş değül bu
2708 Kim daşrada isteyem nişânunBir özge mekân bilem mekânun
2709 Evvel bu işi edende bünyâdMen tıfl idüm ü zemâne üstâd
2710 Etmişdi sana beni mukayyedGûyâ ohudurdı ders-i ebced
2711 Hâlâ kılubem kemâl hâsılEbced sebakın ohur mı kâmil
2712 Çün yetdi kemâle ser-hat-ı aşkSer-hat görüp ancak eylerem meşk
2713 Rüsvâlığa çün men etmişem adSen hem bu sülûki etme bünyâd
2714 Dut perde-i ismet içre ârâmRûsvây menem sen ol nîkû-nâm
2715 Mecnûn mana derler ehl-i âlemAncak manadur cünûn müsellem
2716 Sen olma fesâne-i halâyıkMecnûn işi Leylîye ne lâyık
2717 Mecnûn menem ey vefâlu dildârDîvâneliğe menem sezâ-vâr
2718 Sen eyleme hâlüni diğer-gûnLeylî ne revâ ki ola Mecnûn
2719 Gam-hâr isen ey büt-i perî-rûGam-hârlığun hemîn yeter bu
2720 Kim perde-nişîn olup hemîşeDâim kılasen hicâb pîşe
2721 Gün kimi çıhup müdâm seyreGöstermeyesen cemâl gayre
2722 Kim sende ne olsa resm ü âdetEtvârumadur menüm şehâdet
2723 Men aşk güzer-gehinde hâkemEl cümle bilür meni ki pâkem
2724 Rahm et mana ey büt-i vefâ-dârTa‘n ehlinün ağzın açma zinhâr
2725 Çün men reh ü resm-i aşk dutdumNâmûs tarîkini unutdum
2726 Sen akl eteğini koyma eldenNâmûsını sahla her halelden
2727 Takrîb ile ol esîr-i mehcûrBu nâdire şi‘ri etdi mezkûr
Bu gazel Mecnûn dilindendür
2728 Hayâl ile tesellîdür gönül meyl-i visâl etmezGönülden daşra bir yâr olduğın âşık hayâl etmez
2729 Hakîki aşk çün müstevcib-i noksân değül mutlakÖzin ehl-i hakîkat vâlih-i hüsn ü cemâl etmez
2730 Kemâl-i aşka tâlib muhterizdür hüsn-i sûretdenKi kayd-i hüsn-i sûret âşıkı sâhib-kemâl etmez
2731 Delîl-i cehldür aşk ehline sûret-perest olmakKi âkil iftirâkı mümkin ile ittisâl etmez
2732 Gönülde dûst temkin bulsa olmaz gözde cevlânıMahabbet sâbit olsa öz yerinden intikal etmez
2733 Sevâd-ı mâsivâdan levh-i dil hâlî gerek dâimMuvahhid safha-i idrâke nakş-ı hatt u hâl etmez
2734 İrâdet zâyi‘ etmez ehl-i ma‘nî sûrete hergizHakîkat cevherin cehl-i mecâza pây-mâl etmez
2735 Mukayyed olmaz ehl-i sûretün rengine hâl ehliFuzûlî kim mukayyeddür meğer idrâk-i hâl etmez
Bu Leylîden Mecnûn etvârına tahsîndürveHüsn-i i‘tikâdına kemâl-i yakîndür
2736 Leylî dedi ey vücûd-ı kâmilKurb-i Haka ismet ile kâbil
2737 Mi‘râc-ı kemâlüni sınardumKeyfiyyet-i hâlüni sınardum
2738 Oldum nişe olduğundan âgâhHoş mertebedür bu bâreka’llâh
2739 Ahsent ki zât-ı pâk imişsenPâkîze-vücûd hâk imişsen
2740 İnsâf hemîn ola kanâatTeskîn-i hevâya istitâat
2741 Aşkunda riyâ gümân ederdümEtvârunı imtihân ederdüm
2742 El minnetü li’llâh oldı ma‘lûmVasl olduğı meşrebünde mezmûm
2743 Gam-nâk idüm eyledün meni şâdBir kayd teallukından âzâd
2744 Bir gâfil-i hod-perest idüm menCehl ile müdâm mest idüm men
2745 Ârâyiş-i zülf ü hâl ederdümPeyveste munı hâyâl ederdüm
2746 Kim sen taleb-i visâl edersenNezzâre-i zülf ü hâl edersen
2747 Hâlâ mana rûşen oldı hâlünMi‘râc-ı hakîkat-i kemâlün
2748 Men besledüğüm bu zülf ü hâliÇeşm-i siyeh ü izâr-ı âli
2749 Öz cânum içün değül şeb ü rûzNezr-i nazarundur ey dil-efrûz
2750 Tâ eylesen demî nezâreTeskîn veresen dil-i figâra
2751 Hem sen olasen murâda vâsılHem ola mana sevâb hâsıl
2752 Yohdur çü nezâre meyli sendeN’eyler bu cemâl-i hûb mende
2753 Ten dürcinde dür-i revânumGenc-i bedenümde nakd-i cânum
2754 Derdüm ola sarf-ı reh-güzârunGördükde kılam revân nisârun
2755 Tevfîk-ı visâlün edem idrâkEndîşe-i hecrden olam pâk
2756 Hâlâ ki müyesser olmaz ol kâmOlmak ne revâ arada bed-nâm
2757 Nesh-i hat-ı i‘tibâr kıldumRâh-ı adem ihtiyâr kıldum
2758 Tâ niçe vere gubâr-ı sûretÂyîne-i zâtuma küdûret
2759 Vakt oldı ki rûşen ola mir’âtMüstağnî ola sıfâtdan zât
2760 Hûn-âb-ı gam ile doldı gönlümGonca sıfatı dutuldı gönlüm
2761 Vakt oldı bu gonca ola handânTe’sîr ede feyz-i vasl-ı cânân
2762 Farz oldı ki tayy kılam bisâtumKat‘edem özümden ihtilâtum
2763 Setr-i ten edem adem hicâbınRuhsâra çekem fenâ nikâbın
2764 Tâ hüsn-i ruhum ki istemez yârOlmaya nasîb-i çeşm-i ağyâr
2765 Zîrâ ki nişân-ı hüsn-i kâbilOldur k’ana âşık ola mâil
2766 Hüsnümde çü yoh kabûl-i âşıkNoksân ile olmağum ne lâyık
2767 Bu hâle münâsip ol perî-zâdFi’l-hâl bu şi‘ri etdi bünyâd
Bu gazel Leylî dilindendür
2768 Ne dilber kim demâdem âşıka arz-ı cemâl etmezKalur nâkıs bulup feyz-i nazar kesb-i kemâl etmez
2769 Değül cezb etmeyen uşşâkı ma‘şûk olmağa kâbilNe hâsıl hüsn-i sûretden ki cezb-i ehl-i hâl etmez
2770 Gerek ruhsâre-i ma‘şûk mahfî gayr-ı ârifdenKi ârif olmayan idrâk-i sun‘-i Zülcelâl etmez
2771 Hevâ-yı nefsdür kim hûblar vaslına tâlibdürVe ger ne aşk-ı kâmil fark-ı hicrân ü visâl etmez
2772 Olan nakd-i hayâtın âşıkun ma‘şûk sarf eylerBu zulmi âh eğer ma‘şûkına âşık helâl etmez
2773 Mecâz ehline hublar cilve-i nâz eylesünler kimÖzin ehl-i hakîkat mübtelâ-yı zülf ü hâl etmez
2774 Fuzûlî âlem-i sûretde ser-gerdân gezer gâfilZehi gâfil bu sevdânun ser-encâmın hayâl etmez
Tamâmî-i sühan
2775 Hatm eylemedin sözini ol mâhBir nâka-nişîn görindi nâgâh
2776 Nâka eseriyle bir sebük-hîzGördi ki gelür nesîm tek tîz
2777 Bildi büt-i gül-ruh u semen-bûyKim özi içündür ol tek ü pûy
2778 Bildi ki rakîb-i bed-gümândurEndûh-i dil ü belâ-yı cândur
2779 Ol mâh-veş olduğında gâlibOlmış ana sür‘at ile tâlib
2780 Gül-zâra henüz yetmedin hârGül kıldı vedâ‘-ı sahn-ı gül-zâr
2781 Ol hâlete vâkıf olmadan gayrDepretdi cemâze-i sebük-seyr
2782 Cûyende görüp ol âftâbıTerk etdi şitâb ü ıztırâbı
2783 Tevfîk-i murâda oldı hoş-dilDüşdi öne kıldı azm-i menzil
2784 Şehbâzı yetürdi âşiyânaTapşurdı nihâli bâğ-bâna
2785 Mecnûn yine kaldı zâr ü mehcûrHem-sohbeti mâr ü hem-demi mûr
2786 Ne durmağa tâkat ü karârıNe gezmeğe elde ihtiyârı
Bu Mecnûnun mi‘râc-ı fezâilidürveBeyân-ı mertebe-i hüsn-i hasâilidür
2787 Şâhenşeh-i mülk-i mihnet ü derdYa‘nî Mecnûn-ı derd-perverd
2788 Bir pâk idi kim bu arsa-i hâkAnun kimi görmemişdi bir pâk
2789 Ma‘mûre-i kurb-i Hak makâmıErvâha farîza ihtirâmı
2790 Çün nefret-i şerr-i nesl-i ÂdemKıldı ana vahşeti müsellem
2791 Her vahş donunda bir firişteYâr oldı ol âdemî-sirişte
2792 Zâhirde refîki vahş ile tayrBâtında melâik ile hem-seyr
2793 Kılmışdı kemâl-i i‘tidâliKisvet eleminden anı hâlî
2794 Çekmezdi cihânda ol cihân-gerdEndîşe-i germ ü gussa-i serd
2795 Bilmişdi cihânun i‘tibârınYoh yerine saymış idi varın
2796 Dutmışdı tarîk-i ehl-i tevhîdBulmışdı kemâl-i terk ü tecrîd
2797 Olmışdı vücûd-ı pâki bir nûrÂlâyiş-i ekl ü şürbden dûr
2798 Tahsîl kılup safâ-yı sîretGörmişdi mecâzdan hakîkat
2799 A‘yâna yoh idi i‘tibârıNakkâş idi nakşdan murâdı
2800 Mevzûn idi tab‘-ı nükte-dânıHer nüktede vâkıf-ı meânî