2601 Geh dağdağa-i tabîb gördümGeh sa‘y ile Ka‘beye yöğürdüm
2602 Açılmadı hîç bâbdan bâbTedbîrüme âciz oldı ahbâb
2603 Geh Nevfele eyledüm tazarru‘Feyzinde bulınmadı temettu‘
2604 Geh İbni Selâma yâr olup yârVerdi men-i mübtelâya âzâr
2605 Geh Zeyd peyâmına inandumHer va‘de ki verdi doğru sandum
2606 Ümmîd ile ömrüm oldı zâyi‘Hâlüm tebeh etdi zaf-ı tâli‘
2607 El-kıssa vücûdum oldı berbâdBir lahza felekten olmadum şâd
2608 Gönline kılup firâk te’sîrBir turfe gazel hem etdi takrîr
Bu gazel Mecnûn dilindendür
2609 Âh kim bir dem felek re’yümce devrân etmediVasl dermâniyle def’-i derd-i hicrân etmedi
2610 Yârdan min derd-i dil çekdüm bu hem bir derd kimBildi min derd-i dilüm bir derde dermân etmedi
2611 Vâdi-i gurbetde cân verdüm meni ol şâh-ı hüsnBir gece hân-ı visâli üzre mihmân etmedi
2612 Dûstlar çâk-i girîbânum görüp ayb eylemenOl güli kim gördi kim çâk-i girîban etmedi
2613 Fakr mülkin dut ger istersen kemâl-i saltanatKim bu mülkün fethini fağfûr ü hâkân etmedi
2614 Tîğ-i bî-dâd ile her dem kanumı tökmek nedürEy felek her kim dem urdı aşkdan kan etmedi
2615 Ahd ü peymân etdi yârum kim sana yârem velîYârlığ vakti sanursen ahd ü peymân etmedi
2616 Akl meydânını zindân-ı belâ bilmez henüzKim ki bir müddet cünûn mülkini seyrân etmedi
2617 Sırr-ı aşkın etmedi ancak Fuzûlî âşikârBu mubârek işi her kim etdi pinhân etmedi
Bu Leylînün Mecnûndan haberdâr olduğıdurveMetâ'-ı vaslına nakd-i cân ile hırîdâr olduğıdur
2618 Çün bildi kim olduğını LeylîRuhsârına ahdı eşk seyli
2619 Giryân dedi ey gözüm çerâğıVahşîlere el menümle yağı
2620 Sen men dedüğüm habîb imişsenDerd-i dilüme tabîb imişsen
2621 Sensen dün ü gün dilümde zikrümGönlümde olan hayâl ü fikrüm
2622 Ger tanıyabilmedüm revâdurMestem men ü mest işi hatâdur
2623 Kimse ki özinden ola gâfilBir özgeni bilmeğe ne kâbil
2624 Ol dem ki dimağa yetdi bûyunGöz gördi şu‘â’-ı mâh-ı rûyun
2625 Cân bî-haber oldı akl şeydâTen kıldı min ıztırâb peydâ
2626 Deryâ-yı tehayyüre olup garkAğyârdan etmedüm seni fark
2627 Ma‘zûr dut ey sanem bu hâlümTa‘n eyleme verme infiâlüm
2628 Sensüz men idüm şikeste-hâtırYüz şükr sana yetişdüm âhir
2629 Gül-zâr-ı ümîdüm oldı sîr-âbYâ Rab bu hayâldür mi yâ hâb
2630 Ayş ü tarabum çerâğı yandıBahtum yuhudan meğer uyandı
2631 Ey dil ki ederdün âh ü nâleDâim nigerân olup visâle
2632 Ha devlet-i vasl u zevk-i dildârBi’llâh dahi etme nâle-i zâr
2633 Ey dîde töküp sirişk-i gül-gûnHer dem der idün ki hanı Mecnûn
2634 Manzûrûn olupdur ol semen-berKıl makdemine nisâr gevher
2635 Ey cân ki çekerdün intizârıGörmek dileyüp hemîşe yârı
2636 Yetdün ana gel çıh imdi tendenGet yâra kes ihtilâtı menden
2637 Derdini der iken ol perî-zâdSûz ile bu şi‘ri etdi bünyâd
Bu gazel Leylî dilindendür
2638 Açmadı gönlüm felek tâ bağrumı kan etmediKalmadı hurrem meni tâ zâr ü giryân etmedi
2639 Kılmadın yüz pâre bî-dâd ile pür-hûn gönlümiBu çemende gül kimi bir lahza handân etmedi
2640 Şükr kim verdi felek kâmum menüm nevmîd edüpŞîve-i mihr ü mahabbetden peşîmân etmedi
2641 Derd yohdur kimsede yohsa tabîb-i feyz-i aşkKimde gördi derd kim ol derde dermân etmedi
2642 Sabr yohdur merdüm-i âlemde yohsa rûzgârHansı müşkil işi tedric ile âsân etmedi
2643 Dutdı seyl-i âb-ı çeşmüm yer yüzin ammâ hoşemKim binâsın sabrumun ol seyl vîrân etmedi
2644 Aşk sevdâsında sûd ettüm metâ‘-ı vasl-ı dûstEy Fuzûlî cân veren cânâna noksân etmedi
Bu Mecnûnun nihâyet-i hayretidürveLeylîden istiğna vü gafletidür
2645 Mecnûn dedi ay mana açan râzLutf ile kılan meni ser-efrâz
2646 Kimsen mana zâhir eyle adunBu bâdiyede nedür murâdun
2647 Cân tâzelenür fesâhatündenBu lehce-i pür-melâhatünden
2648 Hulkı hoş ü lafzı cân-fezâsenBeyle görinür ki âşinâsen
2649 Bi’llâh ne diyârdan gelürsenNe râh-güzârdan gelürsen
2650 Ger lâle isen ne dağdansenV’er sûsen isen ne bağdansen
2651 Şîrin şîrin tekellümün varHâl-i dilüme terahhumun var
2652 Bîgâneden ummazem bu hâliBir ülfetden değül bu hâlî
2653 Bîhûde değül bu gönlüm almakGelmek başum üzre sâye salmak
2654 Akl olsa idi menümle hem-râhAhvâlünden olurdum âgâh
2655 Gam gönlümi etmeseydi bî-tâbGöz perdesi olmasaydı hûn-âb
2656 Gaflet halelinden ayrılurdımElbette kim olduğun bilürdüm
2657 Çün mende yoh ihtimâl-i idrâkSen söyle özün ki kimsen ey pâk
Bu gazel Mecnûn dilindendür
2658 Eyle ser-mestem ki idrâk etmezem dünyâ nedürMen kimem sâkî olan kimdür mey-i sahbâ nedür
2659 Gerçi cânândan dil-i şeydâ içün kâm isteremSorsa cânân bilmezem kâm-ı dil-i şeydâ nedür
2660 Vasldan çün âşıkı müstağnî eyler bir visâlÂşıka ma‘şûkdan her dem bu istiğnâ nedür
2661 Hikmet-i dünyâ vü mâ-fîhâ bilen ârif değülÂrif oldur bilmeye dünyâ vü mâ-fîhâ nedür
2662 Âh u feryâdun Fuzûlî incidüpdür âlemiGer belâ-yı aşk ile hoşnûd isen gavgâ nedür
Tamâmî-i sühan
2663 Leylî dedi ey karîne-i rûhKâm-ı dil-i mübtelâ-yı mecrûh
2664 Müjde ki zemâne verdi kâmunDoldı mey-i işret il câmun
2665 Müjde ki müyesser oldı maksûdSevdâ ile âhir eyledün sûd
2666 Müjde ki murâdun oldı hâsılMaksûda seni Hak etdi vâsıl
2667 Leylî menem ârzû-yı cânunKâm-ı dil-i zâr-ı nâ-tüvânun
2668 Müştâk-ı cemâl idün hemîşeMuhtâc-ı visâl idün hemîşe
2669 Hâlâ ki müyesser oldı dîdârTaksîr ü teallül etme zinhâr
2670 Gör devlet-i vaslumı ganîmetGel yanuma kılma fevt-i fursat
2671 Dil nezr-i visâl-i kâmetündürV’er cânum ise emânetündür
2672 Çün düşdi mecâlün etme ihmâlGel nezrüni dut emânetün al
2673 Ger haste isen menem tabîbünV’er âşık isen menem habîbün
2674 Gel bezm-i visâle mahrem olgılBir lahza menümle hem-dem olgıl
2675 Ver nergise lâle ile revnakReyhân-ı ter ile zîb-i zanbak
2676 Fîrûzeni et karîn-i yâkûtKıl tûtiye kand-i nâbdan kût
2677 Peyvend-i gül eyle ergavânıHızra yetür âb-ı zindegânî
2678 V’er âşık-ı mübtelâ değülsenMecrûh-ı gam u belâ değülsen
2679 Taklîd ile gösterüp alâmetKılma özüni meni melâmet
2680 Bir akl ü firâset eyle peydâAncak bizi etme halka rüsvâ
2681 Ey gül bu ana değül midür nengKim olmayasen menümle hem-reng
2682 Men arz edem âftâb-ı ruhsârSen kılmayasen harâret izhâr
2683 Men câm dutam deyem ki gel alSen durmayasen ayağa fi’l-hâl
2684 Çoh tecribe kılmışem olur azMa‘şûkına âşık eylemek nâz
2685 İzhâr cemâlin eylemek gülBülbül görüp eylemek tegâfül
2686 Takrîb ile ol büt-i dil-ârâBir turfe gazel hem etdi inşâ
Bu gazel Leylî dilindendür
2687 Ey kılan şeydâ meni menden bu istiğnâ nedürNişe sormazsen ki ahvâl-i dil-i şeydâ nedür
2688 Ger mana halk içre pervâ kılmasan ma‘zûrsenBu ki tenhâlığda kılmazsen mana pervâ nedür
2689 Sehldür gel bilmeyüp hâlüm terahhum kılmasamHâlümi bilmek tegâfül eylemek amdâ nedür
2690 Gül temennâsında derler bülbülün gavgâlarınÇün güli gördükde kılmaz meyl bu gavgâ nedür
2691 Ol perî mutlak men-i rüsvâya kılmaz iltifâtEy Fuzûlî bilmezem cürm-i men-i rüsvâ nedür
Bu Leylîye Mecnûnun istiğnâsıdurveİsbât-ı safâ-yı imlâsıdur
2692 Mecnûn dedi ey büt-i perî-veşHâşâk-i zaîfe urma âteş
2693 Yandurmağuma yeter hayâlünYohdur mana tâkat-i visâlün
2694 Zinhâr getürme ey semen-berÂyîne-i ârızun berâber
2695 Bir zerreye kim vücûd yohdurÂyîneden ana sûd yohdur
2696 Ol gün ki gözümde var idi nûrGözden yüzini yaşurdun ey hûr
2697 Hâlâ ki nezâren oldı müşkilDurmak ne içün mana mukâbil
2698 Aşk etdi binâ-yı vaslı muhkemMa‘nîde meni senünle hem-dem
2699 Ref‘ oldı bu i‘tibâr-ı sûretHâşâ ki olam şikâr-ı sûret
2700 Lezzet ruh-i yâr-ı dil-sitândanCândur bulan ey dirîğ cândan