Dâstân-ı Leylî vü Mecnûn · Fuzûlî

Chapter 26: 2501-2600

2501 Mâtem-zedesen siyeh libâsunKimdür ol nişedür bu yasun

2502 Derd ü elemün denizi daşdıSeylâb-ı belâ başumdan aşdı

2503 Tîr-i feleğe nişâne oldumTâhûne-i çerhe dâne oldum

2504 Mâtem-kededür bu gece âlemMen bahtı kara bir ehl-i mâtem

2505 Ne sabr kalupdurur ne ârâmBilmem ki n’olur mana serencâm

2506 Olmış bu gece tamâm-ı kevkebÂzârum için felekde akreb

2507 Subh âyînesini reng dutmışFeyz-i seheri felek unutmış

2508 Ey subh senün ne oldı hâlünDem urmağa kalmamış mecâlün

2509 Gönlün hoş ise tebessüm eyleMihrün var ise terahhum eyle

2510 Feryâduma hem-dem et horûsıÂvâzuma koş sadâ-yı kûsı

2511 Mürg-i seheri getür zebânaGöster dem-i subhdan nişâne

2512 Çoh ağladı etdi nâle-i zârDerd-i dil-i zârın etdi tekrâr

2513 Gördi mededine subh yetmezŞeb derd-i diline çâre etmez

2514 Yüz dutdı ana ki feyz-i âmıÇekmiş bu medâra subh u şâmı

2515 Râz-ı dil-i zârın etdi izhârK’ey vâkıf-ı hâl ü ârif-i zâr

2516 Yohdur gam ü derdüme nihâyetGamdan kime eyleyem şikâyet

2517 Gam bî-had ü men besî zaîfemMen beyle gama haçan harîfem

2518 Ya ver mana mihnetümce tâkatYa tâkatum olduğınca mihnet

2519 Ger câme-i sabrum eylesem çâkHükmün yolu görinür hatar-nâk

2520 V’er gönlüme versem istimâletTâkatçe değül gam ü melâlet

2521 Nâmûsdan eylesem cüdâlığMecnûn ile kılsam âşinâlığ

2522 Korhum bu ki ismet ola pâ-mâlFermâna muvâfık olmaya hâl

2523 Kılsam bu havâda hıfz-ı nâmûsMa‘mûre-i vaslum ola mahrûs

2524 Korhum bu ki dûd-ı âh-ı MecnûnAhvâlümi eyleye diğer-gûn

2525 Sâdıklarun âhı mu‘teberdürAndan hazer etmemek hatardur

2526 Ol eyle bu beyle n’eyleyem vâyBilmen men-i âcize nedür rây

2527 Yâ Rab mütehayyirem men-i zârMihnetlere olmışem giriftâr

2528 Ser-menzil-i emne râh bilmenSenden özge penâh bilmen

2529 Gör bâde-i gaflet ile medhûşKıl perde-i lutfunı hatâ-pûş

2530 Derler ki sitem-resîde MecnûnOlmış men-i mübtelâya meftûn

2531 Men bî-ser ü pâ ana ne lâyıkKim hüsnüme kimse ola âşık

2532 Bir zerre-i hâr ü hâk-sâremGerd-i reh ü hâk-i reh-güzârem

2533 Rûhum ki bedendedür senündürHer neş’e ki mendedür senündür

2534 Gencîne-i hüsnüne emînemSensen sebebüm ki nâzenînem

2535 Yâ Rab meded et ki bu emânetMahfûz ola tâ dem-i kıyâmet

2536 Tâ kurbe teveccüh etdüğüm çağAlnum açuğ ola vü yüzüm ağ

Münâcaat

2537 Yâ Rab kemâl-i bâr-geh-i Kibriyâ hakıYa‘nî fürûğ-ı nûr-ı ruh-ı Mustafâ hakı

2538 Kıl garka bahr-ı aşka vücûdum sefînesinFermân-ı Hızra Mûsî eden iktidâ hakı

2539 Subh-i visâle eyle bedel şâm-ı hecrümiSubhun demindeki nefes-i dil-küşâ hakı

2540 Derd ü belâmı râh-ı mahabbetde kılma kemRâh-ı mahabbetündeki derd ü belâ hakı

2541 Ehl-i dalâletem mana göster hidâyetünİhdâ-yı râh-ı râst kılan reh-nümâ hakı

2542 Endûh ü derde gönlümi sâhib- tahammül etDerde tahammül eyleyen ehl-i rızâ hakı

2543 İhlâsum et duâya Fuzûlî kimi dürüstDergâhda icâbete lâyık duâ hakı

Tamâmî-i sühan

2544 Acz ile duâ kılurdı ol mâhİzhâr-ı niyâz edüp ki nâgâh

2545 Çekdi ceresü’r-rahîl âvâzResm-i hudi etdi sârban sâz

2546 Göç oldı açıldı bâr-gehlerBuhtîlere mehd çekdi mehler

2547 Bir mahmile bindi Leylî-i zârKûh-ı gamın etdi nâkayâ bâr

2548 Efgânı edüp ceres ünin pestAşkı meyi etdi nâkanı mest

Bu Leylînün nâkaya arz-ı râzıdurveZebân-ı hâl ile izhâr-ı niyâzıdur

2549 Çün nâkada gördi neş’e-i hâlKıldı ana hem beyân-ı ahvâl

2550 K’ey gâliye-mûy ü anberîn-bûyGül-çehre vü hâr-hâr ü hoş-hûy

2551 Ey başı açuğ ayağı yalınBulmış niçe kez Harem visâlin

2552 Sevdâ-zede nişedür dimâğunGöğsünde nedür bu eski dâğun

2553 Kimden sana yetdi zulm ü bî-dâdHer lahza nedür figân ü feryâd

2554 Uşşâk tarîkıdur tarîkunGer âşık isen menem refîkun

2555 Nâlân gam-ı aşk-ı yârdansenSen dahi bizüm katârdansen

2556 Men kimi yoh elde ihtiyârunBir özge elindedür mehârun

2557 Çün düşdi senünle ittifâkumRahm eyle mana gör iştiyâkum

2558 Lutf eyle binâ-yı kâr-ı hayr etMecnûnum olan diyâra seyr et

2559 Bu şîfteni yetür ol ayaBu derdi yetişdür ol devâya

2560 Nâgâh ederken oldı bî-hûşMutlak özin eyledi ferâmûş

2561 Bî-hûşlığında düşdi ol nûrHem-râhı olan gürûhdan dûr

2562 Ol nev’ idi zulmet-i şeb-i târKim olmadı sârbân haberdâr

2563 Çün geldi özine ol perî-veşOldı bu kaziyyeden müşevveş

2564 Göz açdı özini gördi itmişHem-râhı bırahmış anı getmiş

2565 Derd üzre muzâaf oldı derdiDepretdi heyûn-ı reh-neverdi

2566 Çoh cehd ile eyledi tek u pûÇoh yol arayup yöğürdi her sû

2567 Ne râh ne râh-ber bulındıNe kâfileden eser bulındı

2568 Tenhâ yürür oldı ol semen-berZulmetde misâl-i mâh-ı enver

2569 Çün seyr-i felekde leylî-i mâhŞeb kâfilesin itürdi nâgâh

2570 Leylî sıfatında gün çıhup ferdCemmâzeye çekdi mahmil- i zerd

2571 Düşdi güzer ol semen-izâraMecnûn-ı hazîn olan diyâra

2572 Her yan nigerân gezerdi ol mâhBir şahs-ı hazîn görindi nâgâh

2573 Sormağa alâme-i menâzilOl şahs-ı hazîne oldı mâil

2574 Lutf ile tekellüm etdi âğâzKimsen deyüben yetürdi âvâz

2575 Baş kaldırup ol esîr-i mahzûnDönderdi cevab ana ki Mecnûn

2576 Leylî dedi ey özine mağrûrHâşâ deye ejdehâ sözin mûr

2577 Hâşâ deye zâğ bülbülem menYâ lâf ura hâr kim gülem men

2578 Mecnûn dedi ey dür-i yegâneMecnûna bilür misen nişâne

2579 Ol şîftenün nedür nişânıGördükde neden bilürsen anı

2580 Leylî dedi ol perî-likâdurRuhsâr ile kaddi dil-rübâdur

2581 Sen şîftesen esîr-i mâtemRuhsârı şikeste kâmeti ham

2582 Sen hârsen ol azîz-i âlemSen bî-ser ü pâsen ol muazzam

2583 Mecnûn dedi ehl-i aşk olur hârHüsn ehlinedür safâ sezâ-vâr

2584 Leylî dedi ey behâne-perdâzKayd-i dil-i zâruma füsûn-sâz

2585 Peyker dutalum tökildi gamdanYâ kâmetün oldı ham sitemden

2586 Mecnûnı deyerler ehl-i idrâkEş‘ârı latîf ü lehcesi pâk

2587 Sende hanı ol edâ-yı dil-sûzEş‘âr ü hikâyet-i dil-efrûz

2588 Mecnûn dedi ehl-i hâl olur lâlBesdür nem-i eşk şâhid-i hâl

2589 Tertîb-i ibâret ü fesâhatAşk ehlinedür delîl-i râhat

2590 Râhatden olan menüm kimi dûrGer sâmit ola değül mi ma‘zûr

2591 Leylî dedi çün sana şeküm varMecnûn isen eyle hâlün izhâr

2592 Leylîni seversen eyle bünyâdBir şi‘r ü geçen zamânum et yâd

2593 Mecnûn-ı hazîn eşitdi sevgendGördi anı şi‘re ârzû-mend

2594 Tafsîl-i gamına verdi icmâlKıldı ana arz-ı sûret-i hâl

2595 K’ey sebze-i derdüme veren âbSer-rişte-i râzdan açan tâb

2596 Sorma nişe geçdi rûzgârunAşk içre ne oldı hâl-i zârun

2597 Dildâr gamın mı söyleyem âhYa pend-i muhibb ü ta‘n-ı bed-hâh

2598 Çekdüm niçe gün cefâ-yı mektebHer rûz meşakkat ile tâ şeb

2599 Âhir ki çoh oldı ta‘n-ı ağyârAyrıldı men-i şikesteden yâr

2600 Fâş oldı çü âleme fesânemTedbîrüme düşdi atam anem