2401 Kurban sana özge nâzenînlerİdrâküne yüz min âferînler
2402 Kimse çü sana vefâda yetmezCânın sana kimse verse yetmez
2403 Ma‘şûk idün ey büt-i vefâ-dârÂşıklığunı hem etdün izhâr
2404 Âşık der imiş mana halâyıkGörmen muna hem özümi lâyık
2405 Men nâkısem ey harîf-i kâbilSensen reh-i aşk içinde kâmil
2406 Tahsîn ki yegâne-i zamânsenCân vermek olur sana ki cânsen
2407 Her şûhda ger olaydı bu tavrSen olmaz idün yegâne-i devr
2408 Ger gayre bu hâl olaydı makdûrSen olmaz idün cihâna meşhûr
2409 Yâd eylemeğünden olmışem şâdSen şâd olasen hemîşe men yâd
2410 Ha beyle men-i hazîni şâd etGeh gâh terahhum eyle yâd et
2411 Ey serv-i semen-ber ü gül-endâmTârâc-ı metâ-‘ı sabr u ârâm
2412 Ey husrev-i kişver-i melâhatMehtâb-ı şeb-i neşât ü râhat
2413 Çün bendeye rahmet eyler oldunİzhâr-ı mahabbet eyler oldun
2414 Min-ba‘d tarîk-ı mihr dutgılEvvelki tarîkunı unutgıl
2415 Koyma çıha hasret ile cânumHadden üte nâle vü figânum
2416 Meyl-i men-i zâr ü bî-karâr etGâhî bu yanaya bir güzâr et
2417 Hem-derdüm isen menümle yâr olHem-derdliğün yoh ise var ol
2418 Sen eyle mukîm-i mesned-i nâzMen beyle belâ vü derde dem-sâz
2419 Sen mahfil-i ayş kâm-kârıMen gûşe-i derd dil-figârı
2420 Aşk içre beğüm revâ mıdur buRâh u reviş-i vefâ mıdur bu
2421 Ger doğrı ise vefâda lâfunMenden ne içündür inhirâfun
2422 Gel ref‘ edelüm gam-ı fırâkıYanduralum oda iştiyâkı
2423 Olsun dün ü gün menümle seyrünÇün men senünem sen olma gayrün
2424 V’er İbni Selâm mâni‘ olsaSedd-i reh-i vasl vâki‘ olsa
2425 Bildür kılayın siyâh bahtınBir âh ile târümâr tahtın
2426 Çün râz-ı dilin düketdi ol zârZeyd eyledi azm-i kûy-ı dildâr
2427 Pervâne sözin deyüp çerâğaBülbül haberin yetürdi bâğa
Bu İbn-i Selâmün keyfiyyet-i vefâtıdurveLeylînün ol belâdan necâtıdur
2428 Sâkî feleğün gör inkılâbınGöster kadeh içre mey habâbın
2429 Mey âyîne-i cihân-nümâdurHaki zer eden bu kimyâdur
2430 Bu fâide bes değül mi andanKim fârig eder gam-ı cihândan
2431 Bir hâb ü hayâl imiş bu âlemBu hâb ü hayâle olma hurrem
2432 Ahvâl-i zemâne münkalibdürAndan hıred ehli müctenibdür
2433 Gam mâtemin eyleyende bünyâdNeyyâha bu nev‘ çekdi feryâd
2434 Kim İbni Selâmı etdi gerdûnÂmâc-ı hadeng-i âh-ı Mecnûn
2435 Ol seddi götürmeğe aradanEşk oldı revân iki yanadan
2436 Ol nev-res-i nâ-tüvân demâdemŞevk ile çekerdi mihnet ü gâm
2437 Hasret elemi yaman elemdürGam bedraka-i reh-i ademdür
2438 Derd ü gam-ı hasret-i nihânîServ-i kadin etdi hîzrânî
2439 Yüz urdı bozılmağa tılısmıBir gâyete yetdi za‘f-ı cismi
2440 Kim peykeri nakş-ı bister oldıRa‘na kadi bister ister oldı
2441 Gün günden olup harâb hâliKalmadı sağalmak ihtimâli
2442 Derdine devâ bulınmaz oldıRencine şifâ bulınmaz oldı
2443 Endîşe-i ömri oldı bâtılCân verdi vü oldı Hakka vâsıl
2444 Kimdür ki gelüp cihâna getmezKim kâmil olur zevâle yetmez
2445 Budur reh ü resmi rûzgârunKim ola hazânı her bahârun
2446 Leylîni getürmeğe figânaOl vâkıa oldı bir behâne
2447 Mâtem dutup etdi ol giriftârDırnağı ile yüzini efgâr
2448 Çâk etdi ferâğat ile câmeFâş etdi figânı hâs ü âma
2449 Yandurdı evin kopardı tahtınTârâc-ı fenâya verdi rahtın
2450 Gîsû-yı muanber etdi ber-bâdEflâke yetürdi âh u feryâd
2451 Gerdûn kimi rahtı nîle urdıÂteş kimi başa kül savurdı
2452 Derler bu idi Arabda âdetKim er eğer ölse kalsa avret
2453 Bir yıl iki yıl dutardı mâtemFeryâd ü figân edüp demâdem
2454 Hoş geldi bu âdet ol nigâraFeryâd ü figâna buldı çâre
2455 Mâtem-kede eyledi makâmınMatemde geçürdi subh u şâmın
2456 Bir niçe gün anda ağlayup zârHem ata evine döndi nâ-çâr
2457 Ammâ dün ü gün figân ederdiHûn-âb-ı ciğer revân ederdi
2458 Feryâda gelende gâh u bî-gâhÖz gönlinde der idi ol mâh
2459 Kim İbn-i Selâma rahmet-i HakAşkum revişine verdi revnak
2460 Ref‘ eyledi perde-i müdârâPinhân gamum etdi âşikârâ
2461 Ol vâkıadan olup haberdârDutdı reh-i deşt Zeyd-i gam-hâr
2462 Gördi ki şikeste-hâl MecnûnDurmış ded ü dâm içinde mahzûn
2463 Çün verdi selâm ü kıldı i‘lâmKim İbni Selâma n’etdi eyyâm
2464 Verdi bu kaziyyeden bişâretKim kıldı muârızun hasâret
2465 Dehr İbni Selâmı kıldı pâ-mâlLeylî öz evine döndi hoş-hâl
2466 Mecnûn çeküp âh kıldı nâleEfgân edüp ağladı bu hâle
2467 Hayretlere düşdi Zeyd-i gâfilBu hâlet ana görindi müşkil
2468 Kim fevt-i rakîb eşitse âşıkGülmek gerek ağlamak ne lâyık
2469 Tahkîk-i beyân-ı hâl kıldıOl vâkıadan suâl kıldı
2470 Mecnûn dedi ey vefâlu yârumYohdur mı bu yolda neng ü ârum
2471 Cânâneye cân veren yetüpdürCân vermeyen arada itüpdür
2472 Ol dûstuma değüldi düşmenHem ol ana âşık idi hem men
2473 Ol cânını verdi vâsıl oldıÖz mertebesinde kâmil oldı
2474 Naksum menüm ermedi kemâleAyb eyleme ağlasam bu hâle
Bu gazel Mecnûn dilindendür
2475 Âşık oldur kim kılur cânın fedâ cânânınaMeyl-i cânân etmesün her kim ki kıymaz cânına
2476 Cânını cânâna vermekdür kemâli âşıkunVermeyen cân i‘tirâf etmek gerek noksânına
2477 Vasl eyyâmı verüp cânâna cân râhat bulanYeğdür andan kim salur cânın gam-ı hicrânına
2478 Aşk resmin âşık öğrenmek gerek pervânedenKim köyer gördükde şem‘ün âteş-i sûzânına
2479 Fânî ol aşk içre kim benzer fenâsı âşıkunFeyz-i câvîd ile Hızrun çeşme-i hayvânına
2480 Aşk derdinün devâsı terk-i cân etmekdedürTerk-i cân derler bu derdün mu‘teber dermânına
2481 Hîç kim cânân içün cân vermeğe lâf etmesünKim gelüpdür bu sıfat ancak Fuzûlî şânına
Bu Leylînün İbn-i Selâmdan sonra mâcerâsıdurveZâviye-i mihnetde vâki‘ olan belâsıdur
2482 Çün ata evine döndü LeylîEfgâna olup hemîşe meyli
2483 Dutmışdı tarîk-i ehl-i mâtemTecdîd-i azâ kılup demâdem
2484 Her handa bilürdi var bir zârEndûh-i musîbete giriftâr
2485 Cem‘ edüp olurdı encümen-sâzEylerdi sürûd-ı nevha âğâz
2486 Ger İbni Selâm idi behâneMecnûn idi bâis ol figâna
2487 Ağzında idi bir özge zikriGönlinde idi bir özge fikri
2488 İzhâr kılurdı özge adınPinhânî ederdi özge yâdın
2489 Bu reng ile dâim ol perî-zâdEylerdi ferâğat ile feryâd
2490 Sûz-i diline getürmeyüp tâbBir gece dağıldı yâr u ashâb
2491 Ancak ana şem‘ kaldı hem-demSöndürdi bir âh ile anı hem
2492 Ya‘ni ne revâ şeb-i siyâhumŞem‘ isteye gayr-ı berk-i âhum
2493 Tenhâ kalup etdi nâle vü zârDerd ü gama kıldı aczin izhâr
2494 K’ey derd ü gam-ı zemâne bi’llâhOlman bu gece menümle hem-râh
2495 Tenhâlığ ile men eyledüm hûSiz özge musâhibe dutun rû
2496 Gördi gam u derde yoh nihâyetKıldı şeb-i tîreden şikâyet
2497 K’ey baht-ı siyâhumun nazîriÂşüfte kılan men-i esîri
2498 Evvel yoh idi senün karârunSeyr ile geçerdi rûzgârun
2499 Hâlâ ne içün karâr edüpsenTerk-i reviş ihtiyâr edüpsen
2500 Bir menzile mi özün yetürdünYâ zulmet içinde yol itürdün