2301 Ey fark-ı emel külâh-dûzıSâhib-rakam-ı berât-ı rûzî
2302 Rahm et men-i zâr ü bî-nevâyaDerd-i dilümi yetür devâya
2303 Leylîni sen eyledün perî-veşKim câna cemâli urdı âteş
2304 Sen kıldun anı belâ-yı âlemOl etdi meni şikeste-i gam
2305 Verdün ana hüsn-i âlem-efrûzSaldı mana âteş-i cihân-sûz
2306 Derd ile meni sen eyledün zârMen handan u Leylî-i cefâ-kâr
2307 Leylî ki meni belâya saldıBir görmek ile karârum aldı
2308 Yohdur revişinde ihtiyârıKim döndüre alduğı karârı
2309 Bî-çâredür öz işinde ol hemSenden bulunur bu zahma merhem
2310 Hem sen keremünden et ilâcumKes gayrı kişiden ihtiyâcum
2312 Çoh çoh hükemâya söyledüm hâlTeşhîs-i marazda oldılar lâl
2313 Bildüm ki hakîm-i ferd sensenDânâ-yı cemî‘-i derd sensen
2314 Ger derd ü eğer devâ senündürHâkim sensen rızâ senündür
2315 Rahm eyle vü kıl devâ-yı derdümBî-dâd yeline verme gerdüm
2316 Ya‘nî ki yetür kemâle zevkümGünden güne kıl ziyâde şevküm
2317 Sal çeşmüme la‘linün hayâlinVer tab‘uma hüsninün kemâlin
2318 Dâim anı mende zâhir eyleLutf et iki sûreti bir eyle
2319 Kadrüm gamı içre mu‘teber kılDerdin mana rûzî ol kadar kıl
2320 Kim kimseye ol olup müyesserKimse mana olmaya berâber
2321 Görmek ruhın olmaz olsa makdûrHûn-bâr gözümde olmasun nûr
2322 Zevk-i elemi olursa nâ-yâbMecrûh tenümde olmasun tâb
Münâcât
2323 Yâ Rab kemâl-i mertebe-i Mustafâ hakıSıdk u safâ-yı silsile-i enbiyâ hakı
2324 Senden yeter velîlere te’yîd-i iktidâSen muktedâ-yı âlem eden evliyâ hakı
2325 Düşmez harîm-i kurbüne bî-gâneler yohOl bârgâha mahrem olan âşinâ hakı
2326 Kahrundaki siyâset ü asîb havfı-çünLutfundaki letâfet-i feyz ü recâ hakı
2327 Uşşâka yâr kılduğı cevr ü cefâ içünMa‘şûka âşık etdüği mihr ü vefâ hakı
2328 Leylîde eyledüğün feyz-i hüsn içünMecnûna verdüğün gam ü derd ü belâ hakı
2329 Fakr u fenâ saâdeti verdün FuzûlîyeAnda olan saâdet-i fakr u fenâ hakı
Tamâmî-i sühan
2330 Eylerdi bu sûz ile münâcâtMihnetlere isteyüp mükâfât
2331 K’açıldı gül-i hadîka-i rûzGösterdi güneş cemâl-i fîrûz
2332 Mürg-i dem-i subh çekdi âvâzZâğ-ı şeb-i tîre kıldı pervâz
2333 Hem safha-i âlem oldı rûşenHem dâne-i encüm oldı hırmen
2334 Gün âyîne-dârı oldı gerdûnTökdi kademine dürr-i meknûn
2335 Subh urdı safâ vü sıdkdan demAçıldı gül-i neşât-ı âlem
2336 Te’sîr-ı safâ-yı câm-ı hurşîdGök gülşenin etdi bezm- i Cemşîd
2337 Lâle kimi dağa çıhdı MecnûnNezzâreye açdı çeşm-i pür-hûn
2338 Gördi ki gelür nedîm-i kâmilHem-râz-ı kadîm Zeyd-i kâbil
2339 Ruhsârında neşâtdan nûrBehcet gözine cemâli manzûr
2340 Yoh zerrece gussa vü melâliMecnûna aceb görindi hâli
2341 Sordı ki nedendür inbisâtunÂdetçe görinmeyen neşâtun
2342 Maksûduna dest-res mi buldunDildâruna hem-nefes mi oldun
2343 Ne kadr ile ser-bülend olupsenN’oldı ki neşât-mend olupsen
2344 Zeyd açdı der-i hizâne-i râzK’ey turfe hümâ-yı evc-i i‘zâz
2345 Dün tavf-ı diyâr-ı yâr kıldumOl serv yana güzâr kıldum
2346 Ta‘vîz vesîlesiyle bir demOldum harem-i visâle mahrem
2347 Gördüm meh-i ârızın ziyâsuzÂyîne-i tal‘atın cilâsuz
2348 Ne la‘l-i lebinde katraî âbNe mâh-ı ruhında zerreî tâb
2349 La‘l-i tere eşki gevher-engîzBerg-i güle nergisi güher-rîz
2350 Gördü meni etdi nâle-i zârRâz açdı mana ki ey vefâ-dâr
2351 Düşdi ola necde reh-güzârunGördün ola hâlin ol figârun
2352 Mecnûnımı gördün ise bi’llâhEyle men-i zâr-ı andan âgâh
2353 Nişe geçer ola mâh ü sâliKim ola refîki n’ola hâli
2354 Bi’llâh güzer etsen ol yanayaRahm et men-i zâr ü mübtelâya
2355 Menden ana şerh-i za‘f-ı hâl etHâlin men-i hasteden suâl et
2356 Söyle nişesen hücûm-ı gamdanTuğyân-ı meşakkat ü sitemden
2357 Matem-zede olduğun eşitdümKıldum yaha çâk ü şîven etdüm
2358 Ol serv ki çıhdı bu çemendenMenden geldi değül ki senden
2359 Ancak bir ol idi kim çeküp gamİsterdi meni senünle hem-dem
2360 Çoh gördi bize sipihr-i gaddârYüz min ağyâr içinde bir yâr
2361 Bir zulmdürür bu âşikâreElden ne gelür muna ne çâre
2362 Bu ded ki az değül yöküşdürHem sabr edeyüm ki sabr hoşdur
2363 Men dut ki mukayyed-i hisâremMahbûs-ı hicâb-ı neng ü ârem
2364 Ger şem‘e açılsa şerh-i râzumSâyemden olur min ihtirâzum
2365 V’er sâyeme söylesem gam-ı dilŞem‘ün hasedi gelür mukâbil
2366 Ne yazmağa nâme ihtiyârumNe etmeğe arz râz-dârum
2367 Gonca kimiyem men-i perîşânAğzum dutulu içüm dolu kan
2368 Sen kim şeh-i kişver-i rızâsenHer kime dilersen âşinâsen
2369 Yoh hükmi sana çü hâme gayrünÖz başunadur hemîşe seyrün
2370 Âyâ ne içün kılursen ihmâlHâl-i dilün eylemezsen irsâl
2371 Öz nazm-ı latîf ü dil-keşündenMazmûn-ı ibâret-i hoşundan
2372 Lutf ile kılup hemîşe tahrîrGöndermedüğün değül mi taksîr
2373 Senden değülem bu işde râzîHâlâ kerem et hilâf-ı mâzî
2374 Nazm eyleyüben beyân-ı hâlünŞerh-i ruh- i zerd ü eşk-i âlün
2375 İrsâl ede gör men-i hâzîneK’ol cevhere cân edem hazîne
2376 Elfâzı olup hemîşe zikrümBu kâr-geh içre bikr-i fikrüm
2377 Tarz-ı gam edende câna tasvîrOl nakşdan ola çâşnî-gîr
2378 Hem hâl-i dilin kılurdı izhârHem bu gazeli ederdi tekrâr
Bu gazel Leylî dilindendür
2379 Niçün ol safha-i kâfûra kilkin müşg-bâr etmezYazup bir ruk’a lutf ile bizi ümmîd-vâr etmez
2380 Menümle dûst lutfın az bilüp çoh ta‘n eder düşmenNiçün lutf eyleyüp düşmenleri bir şerm-sâr etmez
2381 Gel ey göz yâr hattın nâmede görmek heves kılmaKi hatt-ı nâme def‘-i derd-i hecr-i hatt-ı yâr etmez
2382 Kebûterden umârdum nâmesin gör za‘f-ı tâli‘ kimGörüp âhum odın menden yanâ ol hem güzâr etmez
2383 Fuzûlî nâme-i dildâr bir ta‘vîzdür gûyâKi ansuz haste-diller hâtırı bir dem karâr etmez
Tamâmî-i sühan
2384 Mecnûn ki eşitdi ol peyâmıBaht-ı mütemerrid oldı râmı
2385 İkbâline i‘tikâdı oldıDildârına i‘timâdı oldı
2386 Hûn-âb-ı sirişkden çeküp nemGül-zâr-ı zamîri oldı hurrem
2387 Hem güldi yüzi çerâğlar tekHem gönli ucaldı dağlar tek
2388 Zeyde dedi ey refîk-ı sâdıkMen vahşîye hem-dem-i muvâfık
2389 Çün müjde-i merhamet yetürdünYârum haberin mana getürdün
2390 Menden hem ana yetür senâlarRâz eyle dürûdlar duâlar
2391 Hâk-i derine yetür niyâzumDergâhına arza eyle râzum
2392 K’ey cânuma datlu derd dâğıGönlüm ferâhı gözüm çerâğı
2393 Li’llâhi’l-hamd yâr imişsenMen istedüğümce var imişsen
2394 Ahdünde vefâ bulındı âhirŞehdünde şifâ bulındı âhir
2395 Bildüm ki meni seversen ey mâhAhsent ahsent bâreka’llâh
2396 Lutfun haberi karârum aldıŞîrîn sözün ihtiyârum aldı
2397 Lutfun eşidüp ciğer olur âbŞîrîn sözüne getürmezem tâb
2398 Âh er kılup özge resm bünyâdNâgeh dutasen tarîk-i bî-dâd
2399 Telh ola sözün misâl-i bâdeLutf olmaya kahr ola arada
2400 Hûblar işi cevr ile cefâdurSenden görinen mana vefâdur