Dâstân-ı Leylî vü Mecnûn · Fuzûlî

Chapter 23: 2201-2300

2201 Sen meyl-i ferâğ u râhat etdünBir künc dutup ferâğat etdün

2202 Göster mana hem tarîk-i râhatKim sen nişe eyledün ferâğat

2203 Kim eyledi hall müşkilâtunKim verdi bu gussadan necâtun

2204 Şeb-tâ-seher ol esîr-i hicrânMâtem dutup etdi âh u efgân

2205 Çün müşge tökildi gerd-i kâfûrZulmâta bırahdı pertevin nûr

2206 İhyâ kıluben merâsim-i vecdDutdı reh-i gûr-hâne-i necd

Tamâmî-i sühan

2207 Erbâb-ı kemâle ol ıyândurKim hüsn ile aşk tev’emândur

2208 Aşk âyîne-i cihân-nümâdurKeyfiyyet-i hüsn ana cilâdur

2209 Hüsn olmasa aşk zâhir olmazAşk olmasa hüsn bâhir olmaz

2210 Hüsn olmasa aşkdan ne hâsılMa‘şûk eder ehl-i aşkı kâmil

2211 Aşk olmaz olursa hüsn olur hârAşk iledür ehl-i hüsne bâzâr

2212 Ne ansuz olur munun sürûrıNe munsuz olur anun zuhûrı

2213 Mecnûn idi şem‘-i meclis-efrûzLeylî ana âteş-i ciğer-sûz

2214 Mecnûn idi câm-ı râhat-efzâLeylî ana bâde-i musaffâ

2215 Leylîden idi kemâl-i MecnûnHüsn ile olurdı aşkı efzûn

2216 Mecnûndan idi cemâl-i LeylîAşk idi eden cemâle meyli

2217 Bir gün Mecnûn-ı dil-şikesteSahrâda gezerdi zâr ü haste

2218 Bir safhada gördi iki peykerLeylî Mecnûn ile musavver

2219 Mahv eyledi nakş-ı dil-sitânınKoydı özinün hemîn nişânın

2220 Sordılar ana hakîkat-i hâlKim nişe bir oldı iki timsâl

2221 Dedi bize birdürür hakîkatBirlikde yaraşmaz iki sûret

2222 Olmak gerek ehl-i dâniş âgehKim biz ikilikdenüz münezzeh

2223 Sâil dedi bu değül midür ârKim yâr ola yoh sen olasen var

2224 Sen nişe kalursen ol olur hâkBâri anı koy sana kalem çek

2225 Dedi reh-i aşkda ne lâyıkMa‘şûk ola nikâb-ı âşık

2226 Uşşâk ten ü habîb cândurTen zâhir ü tende cân nihândur

2227 Ma‘şûka ne bâk olursa mestûrÂşık gerek el içinde meşhûr

2228 Kim âleme âşık ahıdan yaşMa‘şûk kim olduğın kılur fâş

Bu Mecnûnun şemme-i keyfiyyet-i hâlidürveBa‘zı sıfât-ı kemâlidür

2229 Mecnûn idi mülk-i derd şâhıHayl-i ded ü dâm anun sipâhi

2230 Âhûnun alurdı müşgi bâcınRûbâh semûrınun harâcın

2231 Bir server idi kerîm ü âdilCümle ded ü dâma adli şâmil

2232 Hûn-i ciğerinden ol vefâ-dârHûn-hârları kılurdı hûn–hâr

2233 Hûn-âb-ı ciğer töküp demâdemKılmazdı sibâ‘ rızkını kem

2234 Devrinde derendeler olup râmDutmışdı biri biriyle ârâm

2235 Gûr olmış idi perenge hem-râzGürg olmış idi gevezne dem-sâz

2236 Şîr olmış idi enîs-i nahçîrNahçîr emerdi şîrden şîr

2237 Yanında dutardı mûr hâneGöz yaşından yığardı dâne

2238 Gâhî olup eşki seyli kâimSeylâba gederdi min behâyim

2239 Geh odını tende tâb ederdiMin cân-veri kebâb ederdi

2240 Bel olmış idi elinde dırnağYerden savururdı başa toprağ

2241 Mûyında gubâr olup ferâhemEşkiyle çeküp zaman zaman nem

2242 Âhû-bere sebze-zârı oldıGül-zâr-ı cünûn bahârı oldı

2243 Ger dutsa idi gevezn ile hûAhardı gözinden ol kadar su

2244 K’ol sudan olurdı tâze vü terHem berg verürdi şâhı hem ber

2245 Her lahza alup eline bir mârHursend oluben der idi ol zâr

2246 K’ol sünbül-i müşg-bûnı dutdumSer-rişte-i ârzûnı dutdum

2247 Kaplan kimi cân urdı min dâğAslan sıfatı uzatdı dırnağ

2248 Arslanlarun oldı pîşvâsıKaplanların oldu muktedâsı

Bu Mecnûnun sıdk ile münâcât etdüğidürveNâvek-i duâsı hedef-i icâbete yetdüğidür

2249 Bir gece ki zulmet-i ziyâ-sûzZülf-i şebi etdi bürka‘-i rûz

2250 Bir la‘li edüp sipihr nâ-yâbGösterdi yerine min dür-i nâb

2251 Bir sancağı eyleyüp nigûn-sârMin mehçe-i râyet etdi izhâr

2252 Katra katra hakîm-i eflâkHaşhâşlarında dutdı tiryâk

2253 Dâne dâne arûs-ı gerdûnKaftânına tikdi dürr-i meknûn

2254 Girdâbâ düşüp sefîne-i MâhKıldı özine mecerreden râh

2255 Saçıldı Utâridün midâdıArturdı bu safhaya sevâdı

2256 Zühre dağıdup siyâh gîsûGîsûsı içinde gizledi rû

2257 Hurşîd nihân olup sitâreGöz açdı târik-i intizâra

2258 Deprendi ser-i sinân-ı BehrâmFeth oldı ana vilâyet-i şâm

2259 Bircîs girüp siyeh libâsaHurşîd gamında batdı yasa

2260 Âyîne olup sipihr-i gerdânBahdı ana aks saldı Keyvân

2261 Gerdûna sevâbit oldı mismârTâ tökmeye dün bisâtı perkâr

2262 Gökde Hamel oldı âşikâreÂhû-bere çıhdı sebze-zâre

2263 Gâv-ı felek oldı gâv-ı anberDoldurdı cihâna anber-i ter

2264 Cevzâ kemeri murassa‘ oldıGerdûn bedeni mülemma‘ oldı

2265 Harçenk kılup seher yelin def‘Hâsıyyeti verdi zulmete nef‘

2266 Oldı Esed âftâbdan dûrPür-dûd misâl-i şem‘-i bî-nûr

2267 Gîsûsına verdi Sünbüle tâbMüşg üstine tökdi anber-i nâb

2268 Mîzânı edüp felek terâzûSarrâf-ı zemîne çekdi lû’lû

2269 Akreb bırahup kemend-i pür-hamDîv-i şebe kıldı kayd-i muhkem

2270 Kavsini kurup sipihr-i lâibAtıldı hadeng-i necm-i sâkib

2271 Büzgâle-i âsman töküp mûGök safhasın eyledi siyeh-rû

2272 Delvi delüp âfet-i zemâneMin katra saçıldı âsmâna

2273 Hût eyledi habs-i Yûnis-i rûzBerk-ı şafak oldı âsmân-sûz

2274 Arz eyledi Ahbiye hibâsınCebhe dahi cebhesin ziyâsın

2275 Hek’a verdi cemâle zîverHem Hen’a mükellel etdi efser

2276 Şarteyn ü Butin Simâk ü İklîlNûr etdiler âsmâna tahvîl

2277 Tâ sâdır ü vâride NeâyimSarf eyleye Sarfe ile dâim

2278 Tezyîn içün etdiler müheyyâLa‘lin Deberân dürin Süreyyâ

2279 Verdi reviş-i sipihr-i ahdarTertîb-i mukaddem ü muahhar

2280 Mecnûn mütehayyir ü perîşânKalmışdı sipihr işinde hayrân

2281 Gerdûna açardı dîde-i terYer yüzine doldururdı ahter

2282 Her ahtere arz-ı hâl ederdiMin ârzû-yı muhâl ederdi

2283 Evvel olup âsmâna mâilŞerh etdi Utâride gam-ı dil

2284 K’ey ehl-i hisâba kâr-fermâyMüstevfî-i akl ü müşrif-i rây

2285 Ey nâsih-i nüsha-i meânîFihrist-i rümûz-ı âsmânî

2286 Kassâm-ı mekâsıd ü metâlibRessâm-ı menâsıb u merâtib

2287 Derd-i dilümün hisâbı çohdurSende özge debîr yohdur

2288 Bir nâmeye derdümi rakam kılSultânuma arz et kerem kıl

2289 Şâyed eser ede feyz-i hâmenTa‘vîz-i cünûnum ola nâmen

2290 Gördi ki Utârid anlamaz râzBir özge terennüm etdi âğâz

2291 Dönderdi yüz andan ağlayup zârMerrîhe niyâzın etdi izhâr

2292 K’ey vâlî-i mesned-i şecâatŞemşîrüne âlem ehl-i tâat

2293 Sen sâhib-i nuset ü zafersenErbâb-ı silâha tâc-ı sersen

2294 Men âcizem ü kavîdür ağyârMen bî-kes ü hasmdur sitem-kâr

2295 Âcizlere lutf edüp meded kılBî-keslerden belânı red kıl

2296 Çek tîğunı eyle def‘-i düşmenTâ dûsta hem-nişîn olam men

2297 Çün gördi bülend yerdedür kâmNe Tîr yeter ana ne Behrâm

2298 Tiğ ile kalemden oldı nevmîdDutdı reh-i bârgâh-ı tevhîd

2299 Dergâha dutup ruh-i niyâzınMa‘bûdına arz kıldı râzın

2300 K’ey tîğe muîn ü kilke rehberBehrâm-gulâm ü Tîr-çâker