Dâstân-ı Leylî vü Mecnûn · Fuzûlî

Chapter 21: 2001-2100

2001 Cefâ-yı çerh-i kec-reftâr elinden var min derdümBu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem

2002 Gehî şevk-i visâl ü geh belâ-yı hecr ile zâremÖzüm hem bilmezem derdüm nedür men niçe bîmârem2003 Gam-ı aşk içre min dermân yoh derde giriftâremBu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem

2004 Cüdâ senden belâ vü derd-i hicrân ile dutdum hûKılur her dem mana bî-dâd derd ayru belâ ayru2005 Belâ vü derde düşdüm rûzgârum beyle hâlüm bu

Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem2006 Tabîb-i akla çoh izhâr kıldum derd-i pinhânıMen-i bîmâra kat‘â olmadı bir sıhhat imkânı2007 Ezelden var min derdüm yohdur hîç dermânıBu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem

2008 Fuzûlî her zaman bir ta‘n ile bağrum kılursen kanAceb bilmez misen aşkdan geçmek değül âsân2009 Bilürsen düşmişem bir derde kim yohdur ana dermânBu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem

Tamâmî-i sühan

2010 Yazıldı çü nâmeye gam-ı dilZeyde dedi ey hakîm-i kâmil

2011 Ta‘vîzün ile hoş oldı hâlümZâil oluben gam ü melâlüm

2012 Hattun mana nüsha-i şifâdurTa‘vîzün eser kılur duâdur

2013 Her gün gel yaz beyle ta‘vîzTâ sıhhate bulmak ola ümmîz

2014 Bir yazılu nüsha var mendeBi’llâh bile al anı gedende

2015 Gerçi bilürem anı ki hatdurBilmen ki sahîh ya galatdur

2016 Ağlâtına ver kemâl-i îzâhGer var ise sehvi eyle ıslâh

2017 Takrîb ile verdi Zeyde mektûbBeyle gerek ehl-i akla üslûp

2018 Mecnûna çü nâme oldı vâsılDür gördi akîkine mukâbil

2019 Mefhûmdan etdi kesb-i maksûdLeylî tarafından oldı hoşnûd

Bu Mecnûnı atâsı sahrâda bulduğıdurveNasîhatle ıslâhından âciz olduğıdur

2020 Tahrîr kılanda ehl-i inşâBeyle bu misâle çekdi tuğrâ

2021 Kim gussa-i dehr mübtelâsıMecnûn-ı şikestenün atası

2022 Kalmışdı melâlet içre dün günNe güni gün idi ne düni dün

2023 Getmişdi elinden ihtiyârıGündüz sabrı gece karârı

2024 Kılmazdı tereddüdinde taksîrBulmazdı bu derde hîç tedbîr

2025 Bir gün anı etdiler haberdârK’ey pîr-i şikeste-i dil-efgâr

2026 Dün Leylî atası ol siyeh-dilOl mün‘im-i sifle pîr-i câhil

2027 Ser-hayli yanında dâd ederdiMecnûn-ı hazîni yâd ederdi

2028 Kim bu delü hükme olmayıp râmHalka bizi eyler oldı bed-nâm

2029 Peyveste yeter bize belâsıNevfel gazabından et kıyâsı

2030 Çün mahz-ı şer oldı zât-ı ef‘îVâcib görinür müdâm def‘i

2031 Her niçe ki tende cânı vardurNâmûsumuza ziyânı vardur

2032 Nâmûs bizüm değül senündürDef‘ eyleye gör ki düşmenündür

2033 Çünkim zararında gördiler nef‘Azm eylediler ki edeler def‘

2034 Yâdun değül eyle oğlunı yâdKıl çâre ki düşmen olmaya şâd

2035 Ol pîr düşüp min ıztırâbaNâ-çâr özin verüp azâba

2036 Sahrâlara dutdı seyl tek rûCehd ile yöğürdi gezdi her sû

2037 Menzil menzil sirişki kanınRehber kılup istedi nişânın

2038 Çün geceye gündüz oldı tağyîrOldı gece zulmeti cihân-gîr

2039 Ref‘ oldı alâme-i menâzilOl pîre tereddüd oldı müşkil

2040 Ser-geşte gezerken isteyüp râhBir şu‘le ana görindi nâgâh

2041 Ol pîrün olup delîl-i râhıRûz etdi ol od şeb-i siyâhı

2042 Sandı odı yanduran ArâbdurHayl ü haşem ol oda sebebdür

2043 Pervâne kimi yüz urdı nâraÇün yetdi ve eyledi nezâre

2044 Gördi ki bu şu‘le bir nefesdürNe şu‘le-i cirm-i hâr ü hasdür

2045 Mecnûndur bu ki âh-ı ser-keşÇekmiş urmış cihâna âteş

2046 Kat‘-ı nazar eylemiş cihândanGeçmiş ser ü çeşm ü cism ü cândan

2047 Ne mülk ne mâl cüst ü cûsıNe ata ne ana ârzûsı

2048 Getmiş yele berg-i i‘tibârıOl kalmış ü merg intizârı

2049 Ol pîr çü gördi oğlı hâlinTökdi ruh-i zerde eşk-i âlin

2050 Yanında oturdı zâr ü gam-nâkEl urdı ki çehresin ede pâk

2051 Ol şîfte açdı çeşm-i pür-nemKimsen dedi ey menümle hem-dem

2052 Ger elçi isen yetür peyâmunVer müjdesin ol meh-i tamâmun

2053 V’er yolcu isen oturma gâfilAzm eyle gözet bir özge menzil

2054 Ol pîr tazarru‘ etdi âğâzK’ey nakd-i hayâta kîse-perdâz

2055 Men dürcem ü sen dür-i şeb-efrûzYa‘nî atanem men-i seyeh-rûz

2056 Ey hâsıl-ı mezra‘-ı vücûdumV’ey ömr ticâretinde sûdum

2057 Ey cevher-i cânumun behâsıV’ey dîde-i bahtumun ziyâsı

2058 Derdüm olasen menüm penâhumFahrum şerefüm ümîd-gâhum

2059 Menden bu serîr olanda hâlîSen olasen ehl-i mülke vâlî

2060 Halk ede seni görende yâdumBâkî senün ile ola adum

2061 Ger tıflığunda mest bî-bâkSahrâya düşüp yahan kılup çâk

2062 Oldun reh-i aşk içinde meşhûrMa‘zûr idün ol zamanda ma‘zûr

2063 Her vaktdedür bir emr gâlibHer ahddedür bir iş münâsib

2064 Nev-reslere aşk bir hünerdürSer-hadd-i kemâle râh-berdür

2065 Hâlâ ki makâm-ı akl buldunTahsîl-i kemâle kâbil oldun

2066 Senden ne revâ bu mâcerâlarSermâye-i ayb olan sadâlar

2067 Ger gâfil idün ol imdi âkilSahrâlara düşme gezme gâfil

2068 Vahşîler ile nedür bu birliğİnsân ile hoş değül mi dirliğ

2069 Gör vahş ile vahş tayr ile tayrHem-cins ile hoşdur eylemek seyr

2070 Rahm et men-i zâr ü nâ-murâdaKoyma bu meşakkat ü belâda

2071 Kâfûr veş oldı müşg-i nâbumBu subhda sensen âftâbum

2072 Olmak elifüm karîne-i dâlMeylüm sana olmağınadur dâl

2073 Devrân sitemiyle câna yetdümMen özge diyâr azmin etdüm

2074 Gel tapşurayum sana makâmumZabt eyle bisât-ı ihtirâmum

2075 Ne sûd hemîşe mestliğdenNe fâide büt-perestliğden

2076 Ey mest kemâl-i hiddetündenYohdur haberün kabâhatünden

2077 Ol lahza ki hûşyâr olursenElbette ki şerm-sâr olursen

2078 Ey bütkedeler sanem-perestiÇün ref‘ ola bu hicâb-ı mestî

2079 Mezmûm olup etdüğüm bu hâletElbette sana verür hacâlet

2080 Bir dilbere ver gönül ki dâimBünyâd-ı sebâtı ola kâim

2081 Ger olsa yolında bu cihân hâkDâmânı ola gubârdan pâk

2082 Sen saydı olan huceste şehbâzHer lahza kılur bir elde pervâz

2083 Geh Nevfeledür mutî‘-i fermânGeh İbni Selâma mûnis-i cân

2084 Sen beyle belâlara giriftârOl eyle çerâğ-ı bezm-i ağyâr

2085 Şerm eyle bu aşk-bâzlığdanBî-fâide cân-güdâzlığdan

2086 Yohdur çü bekâsı rûzgârunFarz eyle ki oldı yâr yârun

2087 Vasl etme anunla kim bilürsenBir gün olur ondan ayrılursen

2088 Terk eyle bu herze herze seyriYâd eyle İlâhı anma gayri

2089 Kim nefse meâd ü merca‘ oldurKat‘ et ana söz ki makta‘ oldur

2090 Hak sun‘ına dehr kâr-gehdürMunda amel etmemek günehdür

2091 Her kime gerek gelen mahaldeBu kâr-geh içre bir amelde

2092 Her kim ne amel kılursa bünyâdMüzdini verür amelce Üstâd

2093 Ey kâr-geh-i cihâna dâhilSen hem amel eyle olma kâhil

2094 Vakt oldı sefer kılam cihândanÂvâre olam bu hâk-dândan

2095 Vakt oldı verem fenâya tahtumKadr ile çekem bekâya rahtum

2096 Gel yanuma eyle fikr hâlümBîgâneye verme mülk ü mâlüm

2097 Çoh genc yığınca çekmişem rencKoyma ki nasîb-i gayr ola genc

2098 Aşkun bilürem ki beyle kalmazDâim seni gam bu hâle salmaz

2099 Bahtun uyananda bu yuhudanHırsun yorulanda cüst ü cûdan

2100 Korhum bu ki özge ola hâlümDünyâda ne men kalam ne mâlüm