Dâstân-ı Leylî vü Mecnûn · Fuzûlî

Chapter 20: 1901-2000

1901 Peyvendüni gayr ile eşitdümBi’llâh ki besî teaccüb etdüm

1902 Ey çeşme-i âb-ı zindegânîSen cânum içindesen nihânî

1903 Bir lahza gözümden olmadun dûrVaslun niçe oldı gayre makdûr

1904 Ger İbni Selâma nûr-ı LeylîBir vech ile eylemiş tecellî

1905 Leylîden olan hayâli görmişÖz vâhimesiyle ayş sürmiş

1906 Leylî demesün mana karîndürKim ana hayâli hem-nişîndür

1907 Mecnûndan eder mi ol cüdâlığKim gayr ile ede âşinâlığ

1908 Ey gevher-i tâc ü tâc-ı târekMaksûduna yetdüğün mübârek

1909 Ashâb yığup tarab kılup şâdBu hayr işi eyeleyende bünyâd

1910 Çoh zevk ile çekdüm intizârıKim yâd edesen men-i figârı

1911 Sen hod demedün ki bir kulum varBoynında tarîk ile yolum var

1912 Ger sandun ise ki pür-huzûremŞâyeste-i servet-i sürûrem

1913 Şart idi mana hem etmek i‘lâmTâ men hem alam bu bezmden kâm

1914 Li’llâhi’l-hamd elüm değül darCân kimi nukûda kudretüm var

1915 V’er sandun ise ki nâ-tüvânemÂzürde-i mihnet-i cihânem

1916 Hem şart idi özr kılmak irsâlEtmek meni bir söz ile hoş-hâl

1917 Ne beyle edüp ne eyle ey gülYahşi midür eylemek tegâfül

1918 Ey cânum içinde câna düşmenHer niçe ki düşmenem sana men

1919 Âyîn-i kadîmüni unutmaMin yâr dut özge hûy dutma

1920 Gayr ile olanda şâd ü hurremTakrîb ile yâd kıl bizi hem

1921 Nakş et bu murabbaı harîreGör anı getür bizi zamîre

Bu murâbba‘ Mecnûn dilindendür

1922 Gayr ile her dem nedür seyr-i gülistân etdüğünBezm edüp halvet kılup yüz lutf u ihsân etdüğün1923 Ahd bünyadın mürüvvetdür mi vîrân etdüğünHanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğün

1924 Lahza lahza müddeî pendin dür-i gûş eyledünKana kana gayr câm-ı şevkini nûş eyledün1925 Vara vara ahd ü peymânı ferâmûş eyledünHanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğüm

1926 Gayre salup mihrüni bizden savutdun âkıbetTerk-i mihr etdün tarîk-i zulm dutdun âkıbet1927 Ahdler peymânlar etmişdün unuttun âkıbetHanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğüm

1928 Cürmümüz n’oldı ki bizden eyledün bîzârlığBiz gamun çekdük sen etdün özgeye gam-hârlığ1929 Sizde âdet bu mıdur beyle olur mı yârlığHanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdügün

1930 Çerh tek bed-mihrliğ resmini bünyâd eyledünYahşi adun var iken döndün yaman ad eyledün1931 Döne döne bizi gam-nâk özgeni şâd eyledünHanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğün

1932 Gönlümüz min-ba‘d zülfünçün perîşân olmasunBağrumuz la‘lün hevâsiyle dahi kan olmasun1933 Bî-vefâsen çeşmümüz yâdunla giryân olmasunHanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğün

1934 Va‘de-i vasl ile aldun sabrumuz ârâmumuzOlmadı her gün visâlünden müyesser kâmumuz1935 Geçdi hecr ile Fuzûlîden beter eyyâmumuzHanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğün

Tamâmî-i sühan

1936 Pâyâna çü yetdi sa‘y-i hâmeTeslîm olındı Zeyde nâme

1937 Mektûb ile Zeyd olup sebük-perAzm eyledi eyle kim kebûter

1938 Çün yetdi nigâr olan diyâraMekr ile visâle kıldı çâre

1939 Efsûn ile urdı sihrden demTâ İbni Selâma oldı hem-dem

1940 Leylînün eşitdi vasf-ı hâlinKeyfiyyet-i mihnet ü melâlin

1941 Dedi bilürem nedür devâsıUş yazılu mendedür duâsı

1942 Bağlandı anun sözine ihlâsHalvet-geh-i kurbe kıldılar hâs

1943 Çün Leylîye zeyd oldı vâsılMaksûdını etdi baht hâsıl

1944 Bir dem oturup gelüp kıyâmaEl urdı revân çıhardı nâme

1945 Ta‘vîz dedi vü kıldı ta‘zîmEvvel öpüp andan etdi teslîm

1946 Çün nâmeni aldı Leylî-i zârOl nâmeden aldı bûy-ı dildâr

1947 Bildi ki bir özge kayddür buNe nüsha-i Amr ü Zeyddür bu

1948 Ol feyzi bilüp özine ikbâlGöz merdümine yetürdi fi’l-hâl

1949 Çün nâmeye kıldı bir nezâreCân kisvetin etdi pâre pâre

1950 Kim dür ala bahr-ı çeşm-i terdenLâ‘l ala hizâne-i ciğerden

1951 Ol nâmenün eyleye nisârınEfzûn ohıdı bildi mazmûn

1953 Fehm etdi maâni vü ibâretBildi neyedür olan işâret

1954 Cânına kılup itâb te’sîrOl nâme cevâbın etdi tahrîr

Bu Leylînün Mecnûna peygâm-ı cevâbıdurVe özr ü itâbıdur

1955 Bu tarz ile oldı kilki cârîKim evvel-i nâme nâm-ı Bârî

1956 Mi‘mâr-ı binâ-yı akd ü peyvendVehhâb-ı atâ-yı mâl ü ferzend

1957 İzhâr-ı vücûd eden ademdenİcâd-ı hudûs eden kıdemden

1958 Meşşâta-i şâhed-i zemâneSultân-ı bülend-âsitâne

1959 Bu nâme ki bir figârdandurYa‘nî men-i bî-karârdandur

1960 Bir sâhib-i izz ü i‘tibâraYa‘nî Mecnûn-i dil-figâra

1961 Ey hâk-bisât ü hâr-bisterKâm-ı dil-i teng ü dîde-i ter

1962 Her ta‘ne ki eylesen revâdurSenden hacîlem yüzüm karadur

1963 Besdür mana çekdüğüm hacâletŞermendeliğümdeki melâlet

1964 Çün mu‘terifem ki var günâhumÖz lutfun eyle özr-hâhum

1965 Men gevherem özgeler hırîdârMende değül ihityâr-ı bâzâr

1966 Devrân ki meni mezâda saldıBilmem kim idi satan kim aldı

1967 Olsaydı menüm bir ihtiyârumOlmaz idi senden özge yârum

1968 Ger töhmete olmışem giriftârİkrâh ile menden olma bîzâr

1969 Bir dür değülem ki ola hakkâkAldukda tasarrufumda çâlâk

1970 Ger İbni Selâma dil-fürûzemŞem‘-i şeb ü âftâb-ı rûzem

1971 Kâni‘dür ırağdan ala bir nûrMen andan ü menden ola ol dûr

1972 Dûr olsa görür fürûg ü tâbumOldukda yahın çeker azâbum

1973 Fikr etme ki men neşât-mendemBir dâm-ı gam içre pây-bendem

1974 Ne zehre-i seyr-i kûçe vü kûyNe tâb-ı tapance-i ser ü rûy

1975 Gâhî heves eylesem figânaEvvel ana isterem behâne

1976 Ya ata vü ane eylerem yâdYa sohbet-i hem-nişîn ü hem-zâd

1977 Ger rahtımı etmek eylesem çâkHayyâtına olurem gazab-nâk

1978 Kim aybludur bu dâmen ü ceybCehd eyle ki zâhir olmaya ayb

1979 Gâhî taleb eylesem visâlünBilmek dilesem ki n’oldı hâlün

1980 Bir çeşme yana olup revâneGasl-i beden eylerem behâne

1981 Tenhâ olurem orada üryânMûy-ı serüm eylerem perîşân

1982 Âyîneye eylerem nigâhıHâlün görürem senün ke-mâhî

1983 Boynunda yoh özge tavkdan bârLa‘lümde bulınmaz özge güftâr

1984 Boynum kolunı diler havâdanLa‘lüm lebüni sorar sabâdan

1985 Cândan gamun içre nâ-ümîdemŞemşîr-i cefâ ile şehîdem

1986 Kanlu kefenümdür al perdeMen gûrdaem sağınma erde

1987 Gel şem‘-i mezârum eyle âhunZîb-i lahd et gubâr-ı râhun

1988 Men bülbül-i bâğ-ı firkatem zârAmmâ kafes içreem giriftâr

1989 Bilmem bu kafesde n’ola hâlümSındurdı belâ per ile bâlüm

1990 Bir vahşî ile ger etmişem hûMüstevcib-i serzeniş değül bu

1991 Vâhşîler imiş senünle hem-demHem-reng olubem senünle men hem

1992 Ey âşık-ı müst-mend ü mehcûrDutgıl men-i müst-mendi ma‘zûr

1993 Sabr et niçe gün ki ola gerdûnBu günleri eyleye diğer-gûn

1994 Ancak özüni nizâr sanmaSer-geşte-i rûzgâr sanma

1995 Bu şi‘ri ger ohısan demâdemMa‘lûmun olur menüm gamum hem

Bu murabba‘ Leylî dilindendür

1996 Girîbân oldı rüsvâlığ eliyle çâk dâmen hemMana rüsvâlığunda dûst hem ta‘n etdi düşmen hem1997 Reh-i aşk içre cân kıldum giriftâr-ı belâ ten hemBu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem

1998 Eğer dutsam gamum elden nihân sabr u karârum yohVe ger şerh-i gam-ı pinhânum etsem gam-güsârum yoh1999 Esîr-i bend ü zindânem elümde ihtiyârum yohBu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem

2000 Olupdur eşk-i hûn-âb ile gül-gûn çehre-i zerdümYanupdur âteş-i hicrâna cân-ı derd-perverdüm