1801 Gör cân ü tenümde ıztırâbumSor hâl-i dilüm eşit cevâbum
1802 Men mektebe getdüğüm zamânlarHıfz-ı sebak etdüğüm zamânlar
1803 Bir şahs mana görindi nâgâhOldum perî olduğından âgâh
1804 Cinnîler içinde ol perî-zâdÜlfet menüm ile kıldı bünyâd
1805 Her lahza durur mana berâberDer kim benî Âdem etme hem-ser
1806 Yohsa kılurem deminde fânîBir darb ile hem seni hem anı
1807 Çok mekr kılındı oldı tedbîrBoynumdan alınmadı bu zencîr
1808 Def‘ olmadı bu beliyye hergizHem ata hem ana oldı âciz
1809 Çün bulmadı kimse çâre-i kârMenden ata ana oldı bîzâr
1810 Şeydâlığum oldı âleme fâşNefret kılur oldı yâr u yoldaş
1811 Sen hem ki bizüm diyâra yetdünElbette bu kıssanı eşitdün
1812 Hâlâ ki senünle düşdi bâzârOldun dür-i akdüme hırîdar
1813 Karşumda hem ol perî durupdurGayret kılıcına el urupdur
1814 Terk et ki bu vasl bîm-i cândurHem özüne hem mana ziyândır
1815 Bir niçe zaman tahammül eyleDermân iste tevekkül eyle
1816 Ola ki müyesser ola maksûdSenden açıla bu bâb-ı mesdûd
1817 Kat‘ ola zebân-ı ta‘n-ı düşmenHem sen yetesen murâda hem men
1818 Ol sâde-zamîr ona inandıCinnî haberin sahîh sandı
1819 Vehm etdi ki olsa yâra vâsılNoksân ola ömr ü câha hâsıl
1820 Cânâne yolında ömr ü câhıOl nâkısun oldı sedd-i râhı
1821 Bir resm-i kadîmdür cihândaSûd isteyen istemek ziyân da
1822 Cânân dileyen cefâya dözmekGenc isteyen ejdehâya dözmek
1823 Aşk ehli mahabbet etse izhârEvvel anı imtihân eder yâr
1824 Ger görse anun cefâya sabrınKesrinün eder tamâm cebrin
1825 V’er görmese cevre ihtimâlinSalmaz ana sâye-i visâlin
1826 Çün İbni Selâma bîm-i noksânOl vaslda rûzî etdi hicrân
1827 Meyl etmedi mutlak ol nigâraHergiz ana kılmadı nezâre
1828 Tedbîr-i ilâca durdı kâimDerdine devâ sorardı dâim
1829 Her handa görürdü ehl-i teshîrDîvânesine dilerdi zencîr
Bu Zeyd-i vefâ-dârun Mecnûna haber getürdüğidürveİbn-i Selâm ile Leylînün peyvendi müjdesinin yetürdüğidür
1830 Sâhib-haber-i efsâne-perdâzBu tarz ile kıldı kıssa âğâz
1831 Kim var idi bir nedîm-i nâdirZeyd adlu vefâ-yı ahde kâdir
1832 Meşhûr idi fazlı vü kemâliMa‘rûf idi hüsni vü cemâli
1833 Olmışdı esîr bir nigâraBüt zîblü Zeynep adlu yâra
1834 Çekmişdi mahabbetün cefâsınGörmişdi melâmetün belâsın
1835 Ol âşık-ı müst-mend ü mahzûnEylerdi hemîşe meyl-i Mecnûn
1836 Söylerdi ana kemâl-i aşkınÜstâdına gösterürdi meşkın
1837 Leylî ere getdüğinden ol zârTahkîk ile oldı çün haberdâr
1838 Mecnûna özin yetürdi fi’l-hâlReng-i ruh-i zerdi eşkden âl
1839 Dolmış gözi peykeri bozılmışNutkında tekellümi dutılmış
1840 Mecnûn dedi ey vefâlu yârumGam merhalesinde gam-güsârum
1841 Âdetçe görinmez ihtilâtunHer günkiye benzemez neşâtun
1842 N’oldı sana beyle zâr olupsenBî-tâkat ü bî-karâr olupsen
1843 Akrebde idi meğer bugün mâhK’etdün bu yana azîmet-i râh
1844 Handan bu küdûret oldı hâsılN’oldı sebeb-i melâmet-i dil
1845 Zeyd ol has-i huşke urdı âteşSûz ile dedi ki ey belâ-keş
1846 Dün ahter-i bahtun oldı tîreDevrân sitem etdi sen fakîre
1847 Yâr İbni Selâma rûzî oldıRûzî sana derd ü sûzî oldı
1848 Yâr özgeye oldı şem‘-i mahfilKaldı sana tâb-ı âteş-i dil
1849 Ağyâr ile yâr oldı LeylîVar imdi sen andan ol tesellî
1850 Zâyi‘ senün ol figân ü âhunSûz-i şeb ü âh-ı subh-gâhun
1851 Mecnûn ki haberden oldı âgâhGerdûna yetürdi şu‘le-i âh
1852 Vahşîler içinde ol giriftârBir derd ile kıldı nâle-i zâr
1853 K’efgâna getürdi mâr ü mûrıAğlatdı vuhûşı vü tuyûrı
1854 Hâme kimi yaş töküp demâdemNâme kimi kâmetini kılup ham
1855 Yazdı aluben eline hâmeDildârına bir itâb-nâme
Bu Mecnûnun Leylîye nâme-i itâb-âmîzidürvePeygâm-ı şikâyet-engîzidür
1856 Dibâce-i nâme nâm-ı Ma‘bûdKayyûm ü Kadîm ü Hayy ü Mevcûd
1857 Ol perde-keş-i hicâb-ı esrârKim âlemi yohdan eyledi var
1858 Gün gözgüsin eyleyen mücellâDün turrasın eyleyen mutarrâ
1859 Çün bir niçe hamd tohmın ekdiDerd-i dilini beyâna çekdi
1860 Kim bu mütehammil-i belâdanSer-geşte vü zâr ü mübtelâdan
1861 Bir nâme ki mahz-ı derd ü gamdurİzhâr-ı şikâyet-i sitemdür
1862 Ol dilbere kim vefâsı yohdurÂşıklarına cefâsı çohdur
1863 Ey ahde vefâsı olmayan yârAğyâruma gül olan mana hâr
1864 N’oldı sana nakz-ı ahd kıldunSındurmağa ahdi cehd kıldun
1865 Tenhâlığa mı getürmedün tâbKim eyledün ârzû-yı hem-hâb
1866 Târ oldı mı olduğun nişîmenKim eyledün anda şem‘ rûşen
1867 İncitdi mi derd-i dil mizâcunKim oldı tabîbe ihtiyâcun
1868 Pejmürde mi oldı serv-i dil-cûKim cehd ile vermek istedün su
1869 Bed-hâh mı etdi kasd-ı gül-zârKim beyle urıldı rahneye hâr
1870 Ne bîm ile hıfz-ı gevher etdünKim beste-i akd-i şevher etdün
1871 Mûcib ne idi meni unutdunTerküm kılup özge yâr dutdun
1872 Her lahza olup güvâh-ı hâlümHâk-i derüne sirişk-i âlüm
1873 Mutlak güzer eylemez mi oldıMenden haber eylemez mi oldı
1874 Âyâ ne idi bu bî-vefâlığBigâneler ile âşinâlığ
1875 Çekdün yeni yârunı kenâraRuhsat mıdur imdi eski yâra
1876 Menden idi mihmet ü melâlünHoş oldı ola anunla hâlün
1877 Men ahd-i vefâya aldanurdumAhdünde vefâ ola sanurdım
1878 Bilmezdüm ola zaîf râyunNoksânı ola tamâm ayun
1879 Güftârun ola menümle dâimGönlün ola özge ile kâim
1880 Zâhirde menümle olasen yârBâtında dutasen özge dildâr
1881 Senden men olam cihânda bed-nâmBir nâm ü nişânı yoh ala kâm
1882 Ma‘zûrsen ey nigâr ma‘zûrBu devr iledür zemâne meşhûr
1883 Gül goncalığında hâr ilendürAçılsa bir özge yâr ilendür
1884 Aslında tiken çeker azâbınFaslında hakîm alur gül-âbın
1885 Ey ârzu-yi dil-i figârumKahrı çoh ü mihri az nigârum
1886 Ey adı olan vefâda mezkûrCismümdeki cân gözümdeki nûr
1887 Sevdâ-yı dimâğumun ilâcıBâzâr-ı cünûnumun revâcı
1888 Sen mihr-cemâl ü meh-cebînsenGâyetde latîf ü nâzenînsen
1889 Men hâr-mizâc ü hâk-hûyemBes tünd-zebân ü tîre-rûyem
1890 Sen hâl diliyle eyleyüp ârDersen ki sana ne nisbetüm var
1891 Men hem sana söylerem muvafıkKim men sana sen mana ne lâyık
1892 Men hod olubem hayâle kâni‘Sen lâyıkun istesen ne mâni‘
1893 Ammâ men ü senden özge çohdurKim sözleri bizden özge yohdur
1894 Gördükde men eyleyen vefânıBildikde sen eyleyen cefânı
1895 Âyâ kime bî-vefâ diyerlerKimün işini hatâ deyerler
1896 Yahşi midür eylemek yaman adKim kılmaya kimse hayr ile yâd
1897 Sen gerçi dutup hilâf-ı âdetBir özgeye bağladun irâdet
1898 Çohdur sana men kimi ciğer-hûnHer kime ki bahdun oldı mecnûn
1899 Men kim keseyüm derin selâmıSenden çekeyüm bu intikâmı
1900 Dutmak dilerem senün kimi yârAmmâ aceb er senün kimi var