1601 Efgân edüp etdi hırkasın çâkSahrâlara düşdi zâr ü gam-nâk
Bu Mecnûnun zencîre özin bend etdüğidürveBehâne ile Leylî tarafına getdüğidür
1602 Bir gün seher ol mücâvir-i deştEylerdi gürüh-ı vâhş ile geşt
1603 Bir pîr-i hazîn görindi nâgâhZencirlü bir esîri hem-râh
1604 Mecnûnun esîre yandı cânıOl pîr-i hazîne sordı anı
1605 Kim bu ne esîrdür beyân etCürmin men-i mücrime ıyân et
1606 Sırr-ı dilin etdi pîr rûşenKim dûstdürür değül bu düşmen
1607 Men haste-i beste-i iyâlemFakr ile iğen şikeste-hâlem
1608 Bu hem men-i zârdan beterdürÂvâre vü hâr ü derbederdür
1609 Bir rûzî içün olup füsûn-sâzHer dem kıluruz füsûnlar âğâz
1610 Tâ hâsıl ola maâş-ı etfâlBir şu‘bededür bu gördüğün hâl
1611 Bu kanlulığa kılupdur ikrârMen iylemişem munı giriftâr
1612 Sâhib-diyetem men ü bu hûnîGör vech-i maâş içün füsûnı
1613 Tâ kim gezüp eyleye gedâlığBendeni kıla girih-küşâlığ
1614 Her ne kazanur gezende ev evTaksîm ederüz arada cev cev
1615 Kısmetde hem etmişüz karârıMen yarıyem ü bu şahs yarı
1616 Mecnûn dedi sehv edüpsen ey pîrDîvânelere gerek bu zencîr
1617 Gel hâcetümi menüm revâ kılBend eyle meni munı rehâ kıl
1618 Sâyen tek olup senünle hem-seyrMen ehl-i keremden isteyem hayr
1619 Her ne yığılursa bîş ü ya kemVarın sana eyleyem müsellem
1620 Kasdum bu iki eyleyem men-i zârEvden eve seyr müşterî-vâr
1621 Şâyed ki bir evde ola mümkinOl zühreye olmağum mukârin
1622 Pîr oldı ümîd-i nef‘ ile şâdEvvelki esîrin etdi âzâd
1623 Zencîre girüp remîde MecnûnErbâb-ı cünûna düzdi kânûn
Bu Mecnûnun zencîre şerh-i gamıdurveBeyân-ı silsile-i elemidür
1624 Ol silsileye olup hem-âvâzAğlardı ki ey menümle hem-râz
1625 Sen genc-i belâya ejdehâsenSer-rişte-i mihnet ü belâsen
1626 Şerh-i gama var min dehânunDeprendükçe çıkar figânun
1627 Başdan ayağa delük delük tenGönlündeki râzun etdi rûşen
1628 Ey muntazır-ı nezâre-i yârNezzâre-i yâra min gözün var
1629 Gezmek hevesiyle hâne hâneOl pîr ile oldılar revâne
1630 Tevfîk olup anlarunla hem-râhLeylî haşemi gezerdi bir bir
1631 Mecnûn reseni elinde ol pîrEv ev haşemi gezerdi bir bir
1632 Leylî evine erişdi nevbetOl hasteye gâlip oldı hayret
1633 Ser-geşte-i âlem oldı pâ-bestMeyhâne öninde düşdi ser-mest
1634 Çün çekdi bir ihtiyârsuz âhLeylî ev içinde oldı âgâh
1635 Bir âh ile kıldı haymesin çâkMazlûmına açdı çeşm-i nem-nâk
1636 Gördi ki görinmez olmuş ol zârOlmış gam ile zaîf ü bîmâr
1637 Kaşı kimi kâmeti bükilmişYaşı kimi peykeri tökilmiş
1638 Cismi gam içinde cân şebîhiDerk-i nazarı gam-ı bedîhî
1639 Dîdâr ile ol şeh-i letâfetMihmânına eyledi ziyâfet
1640 Râz-ı dil-i zârın etdi ifşâBu şi‘ri bedîhî kıldı inşâ
Bu gazel Leylî dilindendür
1641 Yâr rahm etdi meğer nâle vü efgânumuzaKi kadem basdı bugün külbe-i ahzânumuza
1642 Eşk bârânı meğer kıldı meded kim nâgehBitdi bu şâh-ı gül-i tâze gülistânumuza
1643 Bize âh ateşinün yanduğı andan bilinürKi çerâğ eyledi rûşen şeb-i hicrânumuza
1644 Bu visâle yuhu ahvâli demek mümkin idiEğer olsaydı yuhu dîde-i giryânumuza
1645 Bir hayâl ola meğer gördüğümüz yohsa nigârMutlakâ hâtıra gelmez ki gele yanumuza
1646 Yâr mihmânumuz oldı gelün ey cân ü gönülKılalum sarf nemüz var ise mihmânumuza
1647 Dilberün câna imiş kasdı Fuzûlî gel kiCân verüp dilbere minnet koyalum cânumuza
Bu Mecnûnun Leylîye mukâbil olupAhvâlin beyân etdüğidür veFursatla râz-ı pinhânın ıyân etdüğidür
1648 Mecnûn ki ana nezâre kıldıRâz-ı dilin âşikâre kıldı
1649 Çekdi feleğe figân ü âhıSultânınun oldı dâd-hâhı
1650 K’ey kadri bülend pâdişahumBildür mana kim nedür günâhum
1651 Fermâna muhâlefet mi kıldumA‘dâya muvâfakat mi kıldum
1652 Bed-hâhlarun mıdur bu tedbîrGammâzlarun mıdur bu tezvîr
1653 Men mu‘tekidem bu âsitânaYâ Rab n’ola reddüme behâne
1654 Kimdendür ola mana bu hîleKim oldı ola muna vesîle
1655 Tâ hâk-i deründen olmışem dûrÂşüfte vü haste-hâl ü rencûr
1656 Gâhî çekerem şikence-i gamGâhî olurem belâya hem-dem
1657 Tenhâ geçer oldı rûzgârumSahrâda ne mûnis ü ne yârum
1658 Sen hod güzelüm gamum yemezsenOl şîfte handadur demezsen
1659 Menden bu tegâfülün acebdürGûyâ ki nişâne-i gazabdur
1660 Men beyle niçün zebûn ü hâremHa geldüm eğer günâhkârem
1661 Çökdüm yere gerdenümde zencîrBismillâh eğer olursa ta‘zîr
1662 Fermân senden kabûl mendenOlma güzelüm melûl menden
1663 Zülf ü müje hançer ü resen besHükmüni yürüt hem as hem kes
1664 Gel arada bir gubâr koymaÖldür meni şerm-sâr koyma1665 Ta‘zîrüme eylesen teallülLâzım meni öldürür tegâfül
1666 Ey lâle-izâr ü anberîn-mûGencîne-cemâl ü mâr-gîsû
1667 Tâ zülfüne olmışem giriftârZencîr-i cünûna rağbetüm var
1668 Gam silsilesine pây-bendemDîvâneler içre ser-bülendem
1669 Sevdâda dönüp ziyâna sûdumPeyveste bu şi‘rdür sürûdum
Bu gazel Mecnûn dilindendür
1670 Küfr-i zülfün salalı rahneler imânumuzaKâfir ağlar bizüm ahvâl-i perîşânumuza
1671 Seni görmek müteazzir görinür beyle ki eşkSana bahdukda dolar dîde-i giryânumuza
1672 Cevri çoh eyleme kim olmaya nâgeh dükeneAz edüp cevr ü cefâlar kılasen cânumuza
1673 Eksük olmaz gamumuz munca ki bizden gam alupHer gelen gamlu geder şâd gelüp yanumuza
1674 Var her halka-i zencîrümüzün bir ağzıMuttasıl vermeğe ifşâ gam-ı pinhânumuza
1675 Gam-ı eyyâm Fuzûlî bize bî-dâd etdiGelmişüz acz ile dâd etmeğe sultânumuza
Tamâmî-i sühan
1676 Bir lahza kılup bu resme feryâdSultânına zulm-i aşkdan dâd
1677 Zencîrini etdi pâre pâreDutdı yine halkdan kenâre
1678 Endâmı şikeste çeşmi nemnâkRüsvâ vü harâb ü mest ü bî-bâk
1679 Ardınca koşun koşun uşağlarAhvâline kim güler kim ağlar
Bu Mecnûnun kûrlığ behânesiyle dildârıCemâlin gördüğidür veDîde-i ümmîdin tûtiyâ-yı maksûda yetürdüğidür
1680 Bir gün dahi ol behâne-perdâzBir özge behâne kıldı âğâz
1681 Bağladı iki gözin ki kûremAhvâl-i cihâna bî-şuûrem
1682 Arz eyledi za‘f ü bî-nevâlığEv ev gezüp eyledi gedâlığ
1683 Takrîb ile azm-i yâr kıldıLeylî evine güzâr kıldı
1684 Ol dûsta zâhir eyleyüp râzYâ dûst deyüp yetürdi âvâz
1685 Leylî ki eşitdi ol sadânıBildi eşiğindeki gedânı
1686 Evden çıhup etdi arz-ı dîdârKıldı sadaka zekât-ı ruhsâr
1687 Pinhân bahuben ol âftâbaMecnûn yine geldi bu hitâba
1688 K’ey hâl-i siyâhı göz sevâdıCân ârzûsı gönül murâdı
1689 Ger bağlu ise gözüm revâdurSer-çeşme-i lücce-i belâdur
1690 Bend eylemesem önin demâdemSeylâba geder tamâm-ı âlem
1691 Göz kimi seni eyleyüp nezâreRüsvâ kılur ehl-i rûzgâra
1692 Tahkîk edübem ki düşmenündürMen kıydım ana rızâ senündür
1693 Dergâhuna bağladum getürdümBaş üzre ayağuna yetürdüm
1694 Ey gamze vü la‘li şehd ü şemşîrHâhî afv eyle hâh ta‘zîr
1695 Dergâhuna geldüğümde ey hûrSermâyem idi gözümdeki nûr
1696 Öğretdi gamun mana ticâretYüz şükr ki kılmadum hasâret
1697 Göz nûrını hâk-i pâya verdümAz cinsümi çoh behâya verdüm
1698 Şâhum nazar et men-i gedâyaBîgâneliğ etme âşinâya
1699 Cân bâğına gam nihâli tikdünTen mülkine derd tohmı ekdün
1700 Ol tohm ü nihâle nef‘-i hâsılOldı nem-i eşk ü sûziş-i dil