1501 K’ey tâife-i bülend-pâyeBî-gâneliğ etmen âşinâya
1502 Edüp meni iltifâta memnûnLeylîni edün refîk-i Mecnûn
1503 Ol lâle ise bu nesterendürŞimşâd ise ol bu nârvendür
1504 Ol muna bu anadur sezâ-vârEy ehl-i garaz nedür bu âzâr
1505 Kâm olsa nizâsuz müyesserHa genc-i dür ü hizâne-i zer
1506 V’er olsa bu hayr işde te’hîrHa ta‘n-ı sinân ü darb-ı şemşîr
1507 Ol kavme çü rûşen oldı ahvâlOldı bu cevâb olardan irsâl
1508 Kim bizde cünûn ilâcı yohdurDivâneler ihtiyâcı yohdur
1509 Genc ü zere eyleme tefâhurBesdür bize gencümüzdeki dür
1510 Lâf ile kılıçdan urmagıl demKim var kılıcumuz bizüm hem
Bu Nevfel’ün Leylî haşemiyle rezm etdüğidürveRezmde mağlûb olup sulha azm etdüğidür
1511 Nevfel ki eşitdi ol cevâbıTerk eyledi şâhed ü şarâbı
1512 Cem‘ etdi sipâh-ı bî-nihâyetÇaldurdı nefîr ü çekdi râyet
1513 Ol kavm hem oldılar haberdârCem‘ eylediler sipâh-ı hûn-hâr
1514 Ref‘ oldı iki tarafdan âzermHengâme-i rezmi etdiler germ
1515 Bir subh ki kıldı husrev-i RûmŞâm ehline Hind fethini şûm
1516 Seyyâreden aldı mihr meydânSaldı kılıç u getürdi kalhan
1517 Gün hançeri oldı âşikâreGerdûn zırıhını etdi pâre
1518 Satranc-sıfat ol iki leşkerBirbirine durdılar berâber
1519 Geh nîze kılurdı cân-sitânlığGeh nâvek ederdi hûn-feşânlığ
1520 Ol benzer idi kad-i nigâraBu gamze-i dil-firîb-i yâra
1521 Eylerdi zebân-ı ta‘n-ı şemşîrAhvâl-i adem vücûda takrîr
1522 Ahvâline halkun ağlayup zârÇeşm-i zırıh olmış idi hûn-bâr
1523 Gürz ile olurdı hurd her sûCevşenlere üstühân-ı pehlû
1524 Rezm oldı belâ yağışlu bir mîğRa‘d ü berki tüfeng ile tîğ
1525 Gösterdi güzâr-ı gürz ü peykânKalhanda zırıh zırıhda kalhan
1526 Mecnûn olara kılup nezâreÇekmişdi özini bir kenâra
1527 Durmışdı alem-misâl bî-bâkBir arsada şerm-sâr ü gam-nâk
1528 Çekmişdi bu leşker içre râyetOl leşker içün dilerdi nusret
1529 Munlar ile hây ü hûy ederdiFeth anlara cüst ü cûy ederdi
1530 Bu leşker ana muîn ü gam-hârOl tâlib-i feth-i leşker-i yâr
1531 Ger öz sipehinde görse maktûlŞükr eylemeğe olurdı meşgûl
1532 V’er görse katîl-i kavm-î dildârDerd ile kılurdı nâle vü zâr
1533 Sebze kimi olsa ger müyesserÖz leşkerine ururdı hançer
1534 Bir kimse dedi ki ey siyeh-rûzHasmını diler mi kimse fîrûz
1535 Biz cân kıluruz yolunda pâ-mâlSen düşmen içün dilersen ikbâl
1536 Akla bu iş eylemez delâletGer âkil isen nedür bu hâlet
1537 Mecnûn dedi men fedâ-yı yâremVaslına anun ümîd-vârem
1538 Çün leşker-i yârdur kılan rezmOl rezme ne lâyık eylemek azm
1539 Çün dûst sipâhıdur eden cengDüşmenliğe hem-râz değüldür âheng
1540 Hem-râzdur ki bulam visâle fursatYârum tarafından ola nusret
1541 Cânum ola dûst dil-pezîriYâ küştesi ola yâ esîri
1542 Bu ma‘rekede neşât-mendemOl silsilede esîr-i bendem
1543 Müşkil işe olmışem giriftârAğyârum yâr u yârum ağyâr
1544 Ger katlüme dûst çekse şemşîrYoh mende rızâdan özge tedbîr
1545 Hoşnûd değül miyem bu hâleKim cân verem ü yetem visâle
1546 Çün beyle cevâb eşitdi sâilOl fazl ü kemâle oldı kâil
1547 Geldükçe olup ziyâde âşûbAz kaldı ki Nevfel ola mağlûb
1548 El-kıssa müyesser olmayup kâmOl gün cedel oldı subh-tâ-şâm
1549 Çün oldı ıyân talîa-i şebMeydân-ı sipihri dutdı kevkeb
1550 Âsâyişe hâsıl oldu fursatCân almağa merg verdi mühlet
1551 Her saf bir arada dutdı menzilBirbirine kondılar mukâbil
1552 Hem-demlere râzın açdı NevfelKim müşkil-i hâlümi kılun hall
1553 Men eşca‘-ı ehl-i rûzgâremHurşîd-i sipihr-i kâr-zârem
1554 Yoh kimsede tâb-ı tîğ-i tîzümEndîşe-i tâkat-ı sitîzüm
1555 Bu rezmde bilmezem nedür hâlKim fethüme nusret eyler ihmâl
1556 Elbette ki Hak rızâsıdur buBir ehl-i Hakun duâsıdur bu
1557 Arz eylediler ki ey cihân-dârMecnûndan olup mısen haberdâr
1558 Biz cân kıluruz anun fedâsıA‘dâmuzadur anun duâsı
1559 Biz kasd ederüz anun murâdınOl düşmene bağlar i‘tikâdın
1560 Nevfel ki eşitdi ol kelâmıKalmadı ol emre ihtimâmı
1561 Bilmişdi ki sâhib-i nazardurElbette dûası mu‘teberdür
1562 Bildi ki müyesser olmaz ol kâmTe’sîr kılur duâ ser-encâm
1563 Çün vasl değüldi hükm-i takdîrMüşkil ki eser vereydi tedbîr
1564 Vehm etdi ki mün‘akis ola hâlRezminde mubârek olmaya fâl
1565 Kirdârını görmedi münâsibNezr etdi ki ger olursa gâlib
1566 Zikr etmeye dahi Leylî adınTerk ede bu emr içün inâdın
Bu Nevfelün ikinci nevbet rezm edüp gâlip olduğıdurveVefâ-yı ahdde kâzib olduğıdur
1567 Çün tîğ çeküp mübâriz-i RûmŞâm ehlini etdi emre mahkûm
1568 Feth oldı sipâh-ı Türke mensûbOldı Arabın sipâhı mağlûb
1569 Âdetçe yine ol iki leşkerRezm etmeği etdiler mukarrer
1570 Tığ aldı eline pehlevânlarBaşlar kesilüp tökildi kanlar
1571 Cân eyledi terk-i hâne-i tenOl çıhmağa açdı tîr revzen
1572 Başlarda belânı çoh görüp aklBir özge makâma eyledi nakl
1573 Peykân sünük içre oldı peyvendGül şâhlarında gonca mânend
1574 El-kıssa hilâf-ı resm-i evvelA‘daya muzaffer oldı Nevfel
1575 Hasm etdi kabül-i hükm-i tâatBaşlandı tazarru‘-ı şefâat
1576 Leylînün atası açdı başınDoldurdu gözine kanlu yaşın
1577 Acz ile dedi ki ey hudâvendŞâhenşeh-i âdil ü hıred-mend
1578 Ger Leylî içündür ıztırâbunİkrâh ile vermezem cevâbun
1579 Ammâ reh ü resmdür mukarrerBir avrete aybdür iki er
1580 Leylî bu haşemde nâm-zeddürAkd ile mukayyed-i ebeddür
1581 Çün hükmün eder bu resmi pâ-mâlBârî anı gayre verme sen al
1582 Gül bergümüzi hevâya vermeNâmûsumuzı fenâya verme
1583 Nevfel dedi ey güzîn-i eşrâfYoh mende hilâf-ı adl ü insâf
1584 Men mahz-ı mürüvvet ü vefâyemGencîne-i gevher-i atâyem
1585 Bî-dâd ü sitem değül şiârumAdl içre tamâmdur ıyârum
1586 Men hem hacîlem bu mâcerâdanÂcizlere kılduğum cefâdan
1587 Hakkâ bu değüldi i‘tikâdumKim hâsıl edem men öz murâdum
1588 Bir sınmışa mûmyâ dilerdümBir haste içün şifâ dilerdüm
1589 Gördüm görinür bu emr müşkilBîmâr değül ilâca kâbil
1590 Bî-dâddan olmışem peşîmânAfv ede meğer bu sehvi Sübhân
1591 Gelmez gözüme iyâl ü mâlünMâlün senün olsun ü iyâlün
1592 Var imdi sen eymen ol hatardanMin-ba‘d tevehhüm etme şerden
1593 Munı dedi açdı âlet-i rezmÖz memleketine eyledi azm
1594 Mecnûn der-i i‘tirâz edüp bâzOl servere ta‘ne etdi âğâz
1595 K’ey bîhûde kavlün ü karârunAhdünde bu mıdur i‘tibârun
1596 Ne fâide sikkesüz diremdenNe sûd netîcesüz keremden
1597 Sâyen uludur velî ne hâsılKim feyz değende oldı zâil
1598 Her niçe ki etdiler mürââtKim eyleyelüm muna mükâfât
1599 Andan yeğin edelüm sana yârÂsân işüni gel etme düşvâr
1600 Mutlak eser etmedi ana pendZencir-i hevâ kaçan dutar bend