Dâstân-ı Leylî vü Mecnûn · Fuzûlî

Chapter 15: 1301-1400

1301 Demdür uyana yuhudan ağyârŞerh-i gam ü derdüm ola düşvâr

1302 Men ahter-i burc-i iştiyâkemMen şem‘-i serâçe-i firâkem

1303 Gündüz habsüm gece necâtumGündüz mevtüm gece hayâtum

Bu Leylînün sabâya peyâm-ı ahvâlidürveBu ümmîd ile def-i melâlidür

1304 Olmış dünüme günüm mutâbıkGün görmez imiş belâlu âşık

1305 Eylerdi sabâya derdin izhârK’ey bâd-ı sabâ dur imdi zinhâr

1306 El gâfil iken bu mâcerâdanSultâna senâ yetür gedâdan

1307 Gör mûnis ü gam-güsârı kimdürBizden ki usandı yârı kimdür

1308 Gönli kimün iledür tesellîYâdına gelür mi hîç Leylî

1309 Arz eyle ki ey güzel şehenşâhHakdur sana bendeden bu ikrâh

1310 Evvel ki men-i figârı gördünBir tâze vü ter bahârı gördün

1311 Hâlâ ki esîr-i dâm-ı derdemMânend-i hazân zâif ü zerdem

1312 Meyl eylemesen men-i nizâraDöndiyse irâdetün ne çâre

1313 Men berg-i hazânem olmışam hârSen tâze bahâresen taleb-kâr

1314 Her niçe ki hâr ü hâk-sâremHem şefkatüne ümîd-vârem

1315 Terk etme avâtıf-ı amîmiYâd eyle meveddet-i kadîmi

1316 Şeb-tâ-seher ol büt-i semen-berBîdâr kalup misâl-i ahter

1317 Eylerdi bu sûziş ile şîvenOl dem ki olurdı rûz rûşen

1318 Nağme kimi perde-dâr olurdıBir perde içinde zâr olurdı

1319 Dâim geçürürdi ol ciger-sûzEvkâtı bu resm ile şeb ü rûz

1320 Peyveste çekerdi ol gül-endâmEndîşe-i subh u mihnet-i şâm

Bu Leylînün eyyâm-ı bahârda seyr-i gül-zâr etdüğidürveGül-zârda murâdına yetdüğidür

1321 Bir gün ki bahâr-ı âlem-ârâyZevk ehline oldı râhat-efzây

1322 Âyîne-i devrden gedüp jengDevr etdi zemîni âsmân-reng

1323 Feyz-i şeb-i kimyâ-eserdenTe’sîr-i şemâme-i seherden

1324 Açıldı ham-ı benefşeden tâbŞeb-nem güle saçdı lû’lû-i nâb

1325 Gül-zâra havâ abîr tökdiSahrâya gubâr-ı müşg çökdi

1326 Yağdurdı sehâb jâle daşınOl daş ile yardı gonca başın

1327 Zahmine urup şükûfe merhemPanbuh yeniler ana demâdem

1328 Sebze güle verdi mâli bâcınYer sebzeye mülkinün harâcın

1329 Hoş reng ile yığdılar tecemmülFîrûze vü la‘li sebze vü gül

1330 Derk eyledi gonca remz ü îmâGül adına açdı yüz muammâ

1331 Mazmûn-ı rubâî-i anâsırFeyz olduğı oldı halka zâhir

1332 Sûsen varakı uçup semâyaHer sebzeye kim salurdı sâye

1333 Ol sebzeye uğrayup ahan cûPûlâde eğer verürdi bir su

1334 Pûlâd deminde cân bulurdıŞemşîr-sıfat zebân bulurdı

1335 Ârâyiş-i sebzeden zemâneBenzetdi zemîni âsmâna

1336 Hurşîd-i çerâğ-ı çeşm-i âlemGökden yer düşdiğinde her dem

1337 Tahkîk edüben çıhup gümândanBilmezdî zemîni âsmandan

1338 Gül-zârlar oldı işret-âbâdHer yerde olındı bezm bünyâd

1339 Her gûşede her kim aldı bir kâmHer buk‘ada her kim içdi bir câm

1340 Leylînün anası gördi mutlakYoh Leylî-i nâ-tüvânda revnak

1341 Meyl-i gül ü seyr-i sebze kılmazMin gonca açıldı ol açılmaz

1342 Sarf etdi şükûfe tek diremlerCem‘ eyledi nâzenîn sanemler

1343 Sahrâya çıhardı ol nigârıKıldı güle arz nevbahârı

1344 Tâ gussa vü gamdan ola âzâdBir dem güle oynaya ola şâd

1345 Ol bir niçe bikr-i pâk-dâmânHem-râh olup oldılar hırâmân

1346 Yüzden götürüp edeb nikâbınRef‘ eylediler hayâ hicâbın

1347 Her kim ne bilürse lu‘b ü ya lehvİzhâra getürdi etmeyüp sehv

1348 Gâh eyleyüben sürûdlar sâzBülbüllere oldılar hem-âvâz

1349 Geh gösterüp oynamakda hâletŞimşâda yetürdiler hacâlet

1350 Lîkin heves eylemezdi Leylîolmazdı bu lu’b ü lehve meyli

1351 Arturmış idi bahâr derdinGül zevki ruh-i nigâr derdin

1352 İsterdi ferâgat ile bir demTenhâ duta bir bucakda mâtem

1353 Ayrılmayup ol perî-likâlarArtardı belâsına belâlar

1354 Çün eyledi kesret anı dil-tengNîreng ile verdi anlara reng

1355 K’ey servler eylemen ikâmetTâ evde çekilmeye nedâmet

1356 Durman kılalum taraf taraf geştSeyr eyleyelüm havâlî-i deşt

1357 Sancup bele nâzenîn eteklerCem‘ eyleyeyüm güzel çiçekler

1358 Çoh dermeğe her kim olsa kâdirOldur bu sanemler içre mâhir

1359 Bir yanaya getdi her perî-veşDağıldı şerer dutuşdı âteş

1360 Tenhâ kalup etdi nâle-i zârKıldı gözin ebr-veş güher-bâr

Bu Leylînün ebr ile izhâr-ı niyâzıdırveAşk bâbında keşf-i râzıdur

1361 Ebr ile tekellüm etdi âğâzK’ey âhum ile hemîşe hem-râz

1362 Ger başun ile göğe yetersenSanma men-i zârdan betersen

1363 Arz eyleme ra‘d ü berk u bârânBahs etme menümle rûz-ı hicrân

1364 Feryâd kılup dem-i seher-gâhEflâke çekende şu‘le-i âh

1365 Seylâb-ı sirişk edende cârîGel gör men-i zâr ü bî-karârı

1366 Ey ebr her eksilende suyunDeryâlara tökme âb-ı rûyun

1367 Al suyı bu çeşm-i hûn-feşândanDeryâlara hem bağışla andan

1368 Ey ebr demî mana vefâ kılDüşdi sana hâcetüm revâ kıl

1369 Var ol yüzi gül nigâra mendenZâr ağla vü söyle yâra menden

1370 K’ey turfe nigâr-ı nâzenînümV’ey ârzu-yı dil-i hazînüm

1371 Gel gör ki gamunda niçe zâremSensüz niçe zâr ü bî-karârem

1372 Gel gör ki nedür gamunda hâlümReng-i ruh-i zerd ü eşk-i âlüm

1373 Cân bâr-ı beden götürmez oldıGöz reng-i vücûd görmez oldı

1374 Cânum cânı gözüm çerâğıRahm eyle ki geldi rahm çağı

1375 Men bilmez idüm belâ imiş aşkBir derdlü mâcerâ imiş aşk

1376 Derdün ki belâ yolında merdemAşk içre sana şerîk-i derdem

1377 Saldun men-i hasteni bu hâleDerde meni eyledün havâle

1378 Her derd ki var Leylî aldıMa‘lûmdürür sana ne kaldı

1379 Ey merd-i rehem deyüp uran lâfİnsâf mıdur bu hanı insâf

1380 Dut kim has ü hâr-ı reh-güzâremToprağ kimi yolunda hârem

1381 Hurşîd-i cemâlün ey meh-i nevToprağa nola bırahsa pertev

1382 Bârân-ı visâlün ey dür-i nâbKılsa has ü hârı nola sîr-âb

1383 Olma mey-i gaflet ile medhûşHem-sohbetün eyleme ferâmûş

1384 Ey yâr-ı muvâfık ü vefâ-dârEy men kimi vü mana sezâ-vâr

1385 Gel yanuma kesme âşinâlığYahşi mi olur bu bî-vefâlığ

1386 Derler seni âşık ey nîkû-rûyÂşıklara beyle mi olur hûy

1387 Her kim gerek öz işinde kâmilÂşık ne revâ ki ola âkil

1388 Âşık gerek olmayup karârıTavf ede müdâm kûy-ı yârı

1389 Düşmez bu yana senün güzârunVer ola meğer bir özge yârun

1390 Yârun men isem mana nazar kılGâhî bu yanaya bir güzer kıl

1391 Ger sende olan ferâgat-i dilBir dem mana olsa idi hâsıl

1392 Gîsû-yı müselsel-i girih-gîrBoynumda ger olmasaydı zencîr

1393 V’er bağlamasaydı bend-i halhâlKayd ile ayağumı meh ü sâl

1394 Ayb ile çekilmeseydi adumBi’llâh bu idi hemîn murâdum

1395 Kim sâye-misâl senden ey nûrOldukça vücûdum olmayam dûr

1396 Ammâ n’edeyüm esîr-i kaydemBir boynı ayağı bağlu saydem

1397 Bildürmeğe mihnet ü melâlümBu şi‘r yeter beyân-ı hâlüm

Bu gazel Leylî dilindendür

1398 Aşk dâmına giriftâr olalı zâr olubemNe belâdur ki ana beyle giriftâr olubem

1399 Dil demekden kesilüp hareketden veh kimKünc-i gam-hâneye bir sûret-i dîvâr olubem

1400 Kudretüm yoh ki kılam kimseye şerh-i gam-ı dilEyle kim ârıza-i hecr ile bîmâr olubem