1201 İzhâr kılup nişâne-i gamKim kıldı seni esîr-i mâtem
1202 Ger âşık isen sen ey cihân-gerdKaçma ki menem senünle hem-derd
1203 Bir lahza menümle hem-nişîn olGencîne-i râzuma emîn ol
1204 Başum tüğin âşiyâne kılgılGöz yaşumı âb ü dâne kılgıl
1205 Sen kâsıd imişsen ey hamâmeMenden hem ilet nigâra nâme
1206 Gör hecr-i ruhında ıztırâbumPeygâmum ilet getür cevâbum
1207 Bi’llâh ser-i kûyına gedendeHer çizginüben tavâf edende
1208 Yâd eyle meni sevâbuma girBir tavf sevâbını mana ver
1209 Kon hâk-i derine iste dâneKıl özüne dâneni behâne
1210 Oldukça mecâlün etme nâmûsMenden yetür ol yere zemîn-bûs
1211 Anca dedi ana hem gam-ı dilKim kıldı anı hem ünse mâil
1212 Başında olup şeb âşiyânıGündüz ol olurdı pâsbânı
1213 Zâtında görüp nişâne-i hayrHem vahş mutîi oldı hem tayr
1214 Râm oldı behâyim ol figâraBir fevc yığıldı vara vara
1215 Ol zâr idi mülk-i derd şâhıHayl-i ded ü dâm anun sipâhı
1216 Olmışdı beşerden eyle bîzârKim öz aksin sanurdı ağyâr
1217 Dartup göğe dûd-ı şu‘le-i âhÖz sâyesin istemezdi hem-râh
Bu Leylî ahvâlinden bir haberdürveMa‘şûk-ı âşık-pîşe etvârından bir eserdür
1218 Sâkî müteellim-i humâremMüştâk-ı şarâb-ı hoş-güvârem
1219 Üftâdeliğüm gör etme ihmâlRahm et bir ayağ ile elüm al
1220 İzhâr kılup safâ-yı meşrebBu bezmi çün eyledün müretteb
1221 Bezm ehline nevbet ile ver câmHem hâs riâyet eyle hem âm
1222 Mecnûna hemîn şarâb dutmaLeylîni ki asldur unutma
1223 Dihkân-ı fasîh-i Fârisî-zâdBu gülşene beyle tikdi şimşâd
1224 Kim ol çemen-i vefâ bahârıDâğ-ı gam-ı aşk lâle-zârı
1225 Ya‘nî reviş-i vefâda muhkemLeylî sadef-i cevâhir-i gam
1226 Girmişdi hisâra genc mânendUrmışdı ayağa pendden bend
1227 Ne bir ferahı ne bir neşâtıNe kimse ile bir ihtilâtı
1228 Bîzâr atadan ü anadanBîgâne cemî‘-i âşinâdan
1229 Yanına olurdı hûblar cem‘Pervâne-sıfat havâlî-i şem‘
1230 Şâd olmağa hâtır-ı hazîniEğlenmeğe tab‘-ı nâzenîni
1231 Min turrfece turfece fesâneŞîrîn söz ile çeküp beyâna
1232 Eylerler idi zaman zaman yâdTakrîb ile lahza lahza bünyâd
1233 Ol terk kılup neşât ü râhatBir uzvını eyleyüp cerâhat
1234 Eylerdi behâne ile nâleDüşmezdi olar düşen hayâle
1235 Kızlar kaşa verse vesmeden rengCân gözgüsine salurdı ol jeng
1236 Kızlar yüze koysa nîlden hâlOl nîle çekerdi raht fi’l-hâl
1237 Kızlarda hayâl-i nakş-ı dîbâOl nakş-ı hayâl ile şikîbâ
1238 Kızlarun eli hınâda gül-gûnAnun eli eşki ile pür-hûn
1239 Ne iğnede ne ipekde meyliMüjgâna tökerdi eşk seyli
1240 Kızlar kılup ârzû-yı zîverGer rişteye çekselerdi gevher
1241 Ol dahi çekerdi eyleyüp reşkTâr-ı bedenine gevher-i eşk
1242 Mecnûndan idi cünûnı efzûnLeylî deyene der idi Mecnûn
1243 Dünler ki gedüp yanından ol cem‘Bir gûşede ol kalurdı vü şem‘
1244 Şem‘e gam-ı dil beyân ederdiSûz-ı ciğerin ıyân ederdi
Bu Leylînün çerâğ ile macerâsıdurveAndan câre-sâzî-i dil temannâsıdur
1245 K’ey didesi nemlü bağrı dağluBaşı karalu ayağı bağlu
1246 Gel olalım hem-nefes men ü senRâz-ı dil-i zârun eyle rûşen
1247 Ne derd seni nizâr edüpdürÂlüfte vü zerd ü zâr edüpdür
1248 Başdan ayağa nedür bu yanmakDûd-ı dile dem-be-dem boyanmak
1249 Ne cinsdür aslun ey belâ-keşKim âb-ı hayâtun oldı âteş
1250 Şerh-i dil-i germ ü çeşm-i ter verSer-rişte-i râzdan haber var
1251 Her lahza düşersen ıztırâbaHem âteşe garkasen hem âba
1252 Ne sihr kılursen ey seher-hîzKim âteşün âbdan olur tîz
1253 Men sûhteden hem olma gâfilMende dahi var bir gam-ı dil
1254 Men hem sana benzerem vefâdaBelkim niçe mertebe ziyâde
1255 Sen gece hemîn yanarsen ey zârMen gece vü gündüzem giriftâr
1256 Sende eser-i hevâ ziyândurNisbet mana râhat-ı revândur
1257 Hûdur sana sırrunı töküp yaşMeclisler içinde eylemek fâş
1258 Gönlün çü değül vefâda kâimGönlündekidür dilünde dâim
1259 Men sâbit-i arsa-i belâyemNey kimi hizâne-i hevâyem
1260 Olman olur olmaz ile dem-sâzBaşum kesilürse söylemen râz
1261 Derdüm sana söyleyem gam-ı dilSende dahi tâb yoh ne hâsıl
1262 Döymez ciğerün bu şerh-i râzaÂhum getürür seni güdâza
1263 Bir yâra bu derdi eyledüm fâşOlmadı mana bu yolda yoldaş
1264 Sabr eylemedi bu derd ü dâğaKatlanmadı düşdi daşa dağa
1265 Yanunda senün hem urmayam demTâ kaçmayasen ırağa sen hem
1266 Şem‘ün çü görürdi yoh zebânıDem urmağa yoh yanında cânı
Bu Leylînün pervâneye keşf-i râzıdurveAnunla fi’l-cümle izhâr-ı niyâzıdur
1267 Pervâneye şerh ederdi râzınArz eyler idi olan niyâzın
1268 K’ey tâir-i âşiyâne-i aşkSer-geşte-i âb ü dâne-i aşk
1269 Sensen reh-i aşk içinde sâdıkÂşık ammâ tamâm âşık
1270 Bir görmeğe yârı cân verürsenBir zevkle iki cihân verürsen
1271 Hem-râzdur taleb-i fenâda hâlünGûyâ ki fenâdürür visâlün
1272 Her çend ki şöhre-i cihânsenAşk içre ser-âmed-i zamansen
1273 Müşkil ki menüm kimi olup zârMence ola sende şevk–i dîdâr
1274 Sen seyrdesen hemîşe ser-mestMen dâm-ı belâ vü derde pâ-best
1275 Dünler sana dûst-ı hem-nişîndürHicrân mana muttasıl karîndür
1276 Bir şu‘leye sen nisâr edüp cânDüşvâr gamun kılursen âsân
1277 Men cân ile isterem çekem gamMin cân dilerem gamında her dem
1278 Mence sana yoh gam-ı nihânîGer var desen hanı nişânı
1279 Hanı nem-i çeşm-i eşk-rîzünHanı dem-i serd-i germ-hîzün
1280 Hanı sitem-i belâya dözmekAşka düşüben cefâya dözmek
1281 Pervânede hem görürdi noksânBulmazdı anunla derde dermân
1282 Nâ-çâr kılup tahammül ü sabrOl kesre dilerdi gaybden cebr
1283 Yarum geceler ki çeşme-i hâbGözler çemenin kılurdı sîr-âb
1284 Zulmâta düşerdi nûr-ı bînişÂrâm bulurdı âferîniş
1285 Uyhuya gederdi yâr u ağyârDerd ehli hemîn kalurdı bîdâr
1286 Sahrâya çıhardı evden ol mâhKâmınca kılurdı nâle vü âh
1287 Feryâdın edüp bülend-pâyeRâz-ı dilini açardı aya
Bu Leylî’nün mâh ile münâzara kılduğıdurveHurşîd kimi şevk odına yakılduğıdur
1288 K’ey gâh kadüm kimi hamîdeGâhî pür olan misâl-i dîde
1289 Geh zâhir olan mana gamum tekGeh gâib enîs ü hem-demüm tek
1290 Şâhiddür ana bu inkılâbunKim âşıkısen bir âftâbun
1291 Hicrânı ilen nizâr olupsenSer-geşte-i rûzgâr olupsen
1292 Ey mihnet-i aşkdan haberdârGör Tanrı içün ne mihnetüm var
1293 Kıl şu‘le-i âhuma nezâreGer var ise rahmun eyle çâre
1294 Seyr eyle fezâ-yı her diyârıGez cümle-i deşt ü kûhsârı
1295 Gör handadur ol menüm penâhumŞâhum mâhum ümîd-gâhum
1296 Hâl-i dilüm ana arza eyleBi’llâh nişe gördün ise söyle
1297 Tâ vakt-i seher bu idi hâliTeşvîşden olmaz idi hâlî
1298 Mürg-i seherî çekende âvâzEylerdi bir özge nevha âğâz
1299 K’ey vây tükendi mâye-i ömrHurşîde erişdi sâye-i ömr
1300 Demdür der-i fursat ola mesdûdMüşkil görine beyân-ı maksûd