1101 Mecnûn bulup ol makâmdan zevkSaldı anı çerhe neş’e-i şevk
1102 Sûz ile çeküp ciğerden âvâzArz etdi binâ-yı Kâ‘beye râz
1103 K’ey sakfı bülend ü kadri âlîMihrâb-ı eâzım ü eâlî
1104 Ey kıble-i ehl-i izz ü ikbâlRuhsâr-ı zemîne anberîn hâl
1105 Ey mağz-ı vefâya kisvetün pûstHem-reng-i pelâs-ı hâne-i dûst
1106 Ey gül-bün-i gonca-i ibâdetSandûk-ı cevâhir-i saâdet
1107 Ey dâim olan menümle hem-derdAmmâ ne menüm kimi cihân-gerd
1108 Göğsine uran Hacer kimi daşZemzem kimi gözden ahıdan yaş
1109 Peyveste siyeh kılan libâsınGönlinde nihân dutan hevâsın
1110 Bi’llâh kimesen bu yerde âşıkSöyle ki enîsünem muvâfık
1111 Olmış sana aşk feyzi hâsılKılmış seni kıble-i kabâil
1112 Yâ Rab bû harem-serâ hakiyçünBu ma‘bed-i pür-safâ hakiyçün
1113 Kıl mende binâ-yı aşkı dâimMânend-i esâs-ı Kâ‘be kâim
1114 Sal gönlüme derd-i aşkdan gamHer lahza vü her zamân ü her dem
1115 Aşk içre müdâm şevküm arturŞevk ile hemîşe zevküm artur
1116 Her handa ki âlem içre gam varKıl gönlümi ol gama giriftâr
1117 Endîşe-i akldan cüdâ kılAşk ile hemîşe âşinâ kıl
1118 Artur mana zevk ü şevk-ı LeylîDâim mana anda kıl tecellî
1119 Çohdur benî Âdem içre bî-dâdEt gönlümi vahşet ile mu‘tâd
1120 Bir mülkde ver mana karârıKim yetmeye âdemî gubârı
1121 Ol zâir-i Kâ‘be-i inâbetİsterdi duâ kılup icâbet
1122 Tuğyân-ı belâdan etmeyüp fikrBu şi‘r idi her dem etdüği zikr
Bu gazel Mecnûn dilindendür
1123 Yâ Rab belâ-yı aşk ile kıl âşinâ meniBir dem belâ-yı aşkdan etme cüdâ meni
1124 Az eyleme inâyetüni ehl-i derddenYa‘ni ki çoh belâlara kıl mübtelâ meni
1125 Oldukça men götürme belâdan irâdetümMen isterem belânı çü ister belâ meni
1126 Temkînümi belâ-yı mahabbetde kılma süstTâ dûst ta‘n edüp demeye bî-vefâ meni
1127 Getdükçe hüsnin eyle ziyâde nigârumunGeldükçe derdine beter et mübtelâ meni
1128 Men handan ü mülâzemet-i i‘tibâr ü câhKıl kâbil-i saâdet-i fakr ü fenâ meni
1129 Eyle zaîf eyle tenüm fürkatinde kimVaslına mümkün ola yetürmek sabâ meni
1130 Nahvet kılup nasîb Fuzûlî kimi manaYâ Rab mukayyed eyleme mutlak mana meni
Bu Mecnûnun Kâ‘beden mürâcaatidürveVuhûş ile musâhabetidür
1131 Bir bir eşidüp sözin atasıBildi ki kabûl olur duâsı
1132 Efzûn olur gam ü melâmetMümkin değül oğlına selâmet
1133 Çoh kıldı figân ü nâle vü zârOğlından ümîd kesdi nâ-çâr
1134 Ol pîr kalup orada hayrânMecnûn dutuben reh-i beyâbân
1135 Tenhâ sefer ihtiyâr kıldıAzm-i ser-i kûy-i yâr kıldı
1136 Gündüz gözi yaşı hâdî-i râhGece yolı şem‘i şu‘le-i âh
1137 Gerd-i reh-i yârı yâd ederdiGeh otura geh dura gederdi
Bu Mecnûnun derdini dağa şerh etdüğidürveAndan nevmîd getdügidür
1138 Bir dağa erişdi yolda nâgâhKaddine libâs-ı vehm kûtâh
1139 Tiğinde ukâb-ı çerh kanıMazmûn kemerinde la‘l kânı
1140 Mün‘im sıfatı libâsı fâhirCeyb ü bagali dolu cevâhir
1141 Deryâ kıluben ana tazarru‘Eylerdi zahîresin tevakku‘
1142 Sahrâ edüben ana tevellâEylerdi maîşetin temennâ
1143 Ol çeşmeler eyleyüp revâneOlmışdı olara ata ane
1144 Ta‘zîm ile kılmış anı Hak yâdKur’anda ki el ci‘bâle evtâd
1145 Mecnûn ana eyleyüp temâşâBir odlu sürûd kıldı inşâ
1146 Oldukda sürûd ile nevâ-sâzAndan hem eşitdi aks-i âvâz
1147 Sandı ki öziyle hem-nefesdürDedi mana bu refik besdür
1148 Yüz şükr ki yâr-ı gâr buldumGezdüm bu cihânı yâr buldum
1149 Aşk odın ana hem etdi rûşenK’ey gûşe-nişîn-i pâk-dâmen
1150 Sûz-ı ciğerümden oldun âgâhAhsen ahsent bâreka’llah
1151 Bir âşık-ı mübtelâ imişsenDerd ehline âşinâ imişsen
1152 Sensen mana hem-dem-i muvâfıkDâğ ile olur hemîşe âşık
1153 Bî-dâd ile göğsüne urup daşDerd ile gözünden ahıdup yaş
1154 N’oldı sana beyle mest olupsenGam dâmına pây-best olupsen
1155 Kan ile dolupdurur kenârunNe gülden ola bu lâle-zârın
1156 Bağrun görürem olupdurur suNe serv-kadün hevâsıdur bu
1157 Gel ağlayalum bu mâcerâyaBir dem koşalum sadâ sadâya
1158 Çün bir dem anunla ağladı zârDerd-i dil-i zârın etdi izhâr
1159 Azm eyledi hâk-i kûy-ı yâraLeylînün evi olan diyâra
Bu Mecnûnun gazâl ile mülâkâtıdurveAşk bâbında onunla olan hâlâtıdur
1160 Gördi ki bir avcı dâm kurmışDâmına gazâller yüz urmış
1161 Ol dâma cefâ-yı çerh-i gaddârBir âhunı eylemiş giriftâr
1162 Bir âhu esîr-i dâmı olmışKan yaşı kara gözine dolmış
1163 Boynı kurulu ayağı bağluŞehlâ gözi nemlü cânı dağlu
1164 Ahvâline rahm kıldı MecnûnBandı ana tökdi eşk-i gül-gûn
1165 Gönline katı gelüp bu bî-dâdYumşak yumşak dedi ki sayyâd
1166 Rahm eyle bu müşg-bû gazâleRahm etmez mi kişi bu hâle
1167 Sayyâd bu nâ-tüvâna kıymaKıl cânına rahm câna kıyma
1168 Sayyâd sakın cefâ yamandurBilmezsen mi ki kana kandur
1169 Sayyâd mana bağışla kanınYandurma cefâ odına cânın
1170 Sayyâd dedi budur maâşumAçman ayağın gederse başum
1171 Katlinde bu saydun etsem ihmâlEtfâl ü ıyâlüme n’olur hâl
1172 Mecnûn ana verdi cümle rahtınPâk eyledi berkden dırahtın
1173 Ol turfe gazâlün açdı bendinŞâd eyledi cân-ı derd-mendin
1174 Yüz urdı yüzine kıldı efgânGöz sürdi gözine oldı giryân
1175 K’ey bâdiye-gerd ü bâd-nâverdNâzük bedeniyle nâz-perverd
1176 Sen zînet-i her gil-i zemînsenGül kimi lâtif ü nâzenînsen
1177 Ey sebze-i cûy-bâr-ı vahşetRa‘nâ semen-i bahâr-ı vahşet
1178 Tenhâ koyma men-i zebûnıOlgıl mana deşt reh-nümûnı
1179 Gez bir niçe gün menümle hem-râhİnsan deyüp etme menden ikrâh
1180 Yaşum kimi getme çeşm-i terdenKesme ayağun bu reh-güzerden
1181 Ser-çeşme-i çeşmüm eyle menzilSer-menzilümüzden olma gâfil
1182 Olsun bebeğüm karâr-gâhunEşk ü müje hâb ile giyâhun
1183 Ey çeşm-i nigâr yâdigârıSehl eyle mana gam-ı nigârı
1184 Kıldukda hayâl-i çeşm-i LeylîSen ver men-i hasteye tesellî
1185 Çün ol beşeriyyetin unutdıÂhû hem anunla üns dutdı
1186 Anun sebebiyle hem çoh âhûSahrâda onunla dutdılar hû
Bu Mecnûn-ı derd-mendün kebûter ile şerh-i hâlidürveAndan iltimâs-ı mâ-fi’l-bâlidür
1187 Bir menzile yetdi zâr ü muztarBir dâmda gördi bir kebûter
1188 Her revzen-i dâmı bir der-i gamMin gam müteveccih ana her dem
1189 Mecnûn ana bahdı yandı cânıYaşı kimi cûşa geldi kanı
1190 Sayyâdına eyledi tazarru‘Kurtarmağın eyledi tevakku‘
1191 Seyyâd dedi ki men fakîremFakra bu hamâme tek esîrem
1192 Hâşâ ki bu mürg-i tîz-reftârÂzâd ola men kalam giriftâr
1193 Ger var ise kıymetin edâ kılAndan munı dâmdan rehâ kıl
1194 Evvel meni eyle gussadan şâdAndan munı dâm-ı gamdan âzâd
1195 Var idi kolunda bir dür-i terŞeffâf çü dîde-i kebûter
1196 Verdi anı aldı ol esîriÜftâdenün oldı dest-gîri
1197 Sürdi kademine çeşm-i pür-hûnAnca ki ayağın etdi gül-gûn
1198 Her dem ana arz-ı râz ederdiMin nağme-i şevk sâz ederdi
1199 K’ey tîz-per ü bülend-pervâzErbâb-ı vefâya mahrem-i râz
1200 Bu reng-i libâs-ı nîl-fâmunEndûh ü melâmet-i müdâmum