1001 Derd-i ezelî devâ bulur mıMihr-i ebedî fenâ bulur mı
1002 Men şem‘-i serâçe-i firâkemSûz-ı ciğer ile hoş-mezâkem
1003 Menden dileyen bu sûzı zâilBî-dâduma olmış ola mâil
1004 Şem‘ün ki hayâtı oldı âteşHâli anun âteş iledür hoş
1005 Oddan dileyen anun necâtınFânî dilemiş ola hayâtın
1006 Düşmenliğe dûstlığ kılup adTedbîr-i necâtum eylemen yâd
1007 Men garka-i bahr-ı şevk-i yâremBerhem-zede-i gam-ı nigârem
1008 Ancak sebeb-i karârum oldurÂrâm-ı dil-i figârum oldur
1009 Anunla edün bu derde merhemUrman dahi andan özgeden dem
1010 Dersüz mana var dil-rübâlarLeylî kimi çoh perî-likâlar
1011 Bi’llâh demenüz bu harfi zinhârÂlemde bir andan özge kim var
1012 Bülbül gül içün kılanda nâleDerdine devâ olur mı lâle
1013 Husrev değülem ki mana dilberŞîrîn ola gâh gâh Şekker
1014 Men yek-cihetem tarîkatümdeTagyîr işi yoh cibilletümde
1015 Özrini beyân edüp hem ol demTakrîre getürdi bir gazel hem
Bu gazel Mecnûn dilindendir
1016 Aşk derdi ey mûalic kâbil-i derman değülCevherinden eylemek cismi cüdâ âsân değül
1017 Devr cevrinden şikâyet edene âşık demenAşk mesti vâkıf-ı keyfiyyet-i devrân değül
1018 Şehrden sahrâya bir fark olduğın her kim bilürBilmiş ol kim aşk sahrâsında ser-gerdân değül
1019 Her kim idrâk eyler öz keyfiyyet-i hâlin henüzDûst ruhsârına ayn-ı şevk ile hayrân değül
1020 Cânı cânân ittihâdı fâriğ eyler cismdenCismden âgâh olan cân vâsıl-ı cânân değül
1021 Der imiş düşmen ki hem-demdür Fuzûlî yâr ileHer sözi bühtân ise hakkâ bu söz bühtân değül
Bu Mecnûn atasınun Leylîye hâstârlığıdırveLeylî atasının Mecnûndan bîzârlığıdur
1022 Sâkî getür ol şarâb-ı nâbıKim yetdi nisâba gam hisâbı
1023 Gam düşmen-i cân-ı mübtelâdurDef‘ eyeleye gör ki bir belâdur
1024 Söz cevherine olan hırîdârBu nev‘ ile germ kıldı bâzâr
1025 Kim âciz olup gam içre ol pîrMecnûnına kıldı fikr-i zencir
1026 Bildi ger olmaz olsa LeylîMümkin değül olmağı tesellî
1027 Kıldı talebin özine lâzımCem‘ etdi eâlî vü eâzım
1028 Ümmîd ile bağladı umup kâmOl ka‘be-i ârzûya ihrâm
1029 Çün Leylî atası bildi hâliÜydürdi ekâbir ü ehâlî
1030 Karşularına olup revâneKıldı olarunla azm-i hâne
1031 Ehlen sehlen deyüp demâdemMin kez dedi ola hayr makdem
1032 Çün şem‘-sıfat olar oturdıBu serv kimi ayağa durdı
1033 Ortaya bırahdı dürlü hânlarTâ kâm-ı dil ala mihmânlar
1034 Olmışdı dolup kebâb ile hânCedy ü hamel ile âsman-sân
1035 Ammâ aceb er kıla hıred-mendOl hânları âsmâna mânend
1036 Her kim garazın bulurdı hândanBu mümkin olur mı âsmandan
1037 Hânlar götürildüğünde ol pîrTakrîb ile derdin etdi takrîr
1038 K’ey kadr ile kıble-i kabâilSenden kamunun murâdı hâsıl
1039 Asl ü nesebüm sana ıyândurHükmüm niçe min eve revândur
1040 Meşhûr-ı kabâilem sahâdaMa‘rûf-ı tavâifem atâda
1041 Hem var maahbbetümde te’sîrHem var adâvetümde teşvîr
1042 Ser-defter-i ehl-i rûzgâremHer niçe desem yüz anca varem
1043 Nahl-i emelüm semer verüpdürÎzed mana bir güher verüpdür
1044 Hâla dilerem bu turfe lû’lûBir la‘l ile ola hem-terâzû
1045 Tâ lû’lû olanda la‘le vâsılTerkîb kılam müferrih-i dil1046 Çoh kânlara tîşe-veş yüz urdumÇoh la‘l hakîkatini sordum
1047 Her kânda eğerçi la‘l çohdurBir la‘l ki lâyık ola yohdur
1048 Bir la‘lün eşitmişem senün varKim lû’lüme oldurur sezâ-vâr
1049 Lutf eyle inâyet et kerem kılOl la‘l ile dürri muhterem kıl
1050 Kılsun güli serv sâye-perverOlsun güle serv sâye-güster
1051 Fehm et sözümi tegâfül etmeHayr işdür bu teallül etme
1052 Ger hâsıl olur bu kâm sendenHer ne diler isen iste menden
1053 Anca kılayum sana revân gencKim yer yüzin eyleye nihân genc
1054 Anca güher eyleyem revâneKim bulmayasen ana hizâne
1055 Ol serv-i semen-berün atasıOl genc-i nihânun ejdehâsı
1056 Lutf ile dedi ki ey hıred-mendMen kimi esîr-i dâm-ı ferzend
1057 Sen hoş geldün safâ getürdünTopraklardan bizi götürdün
1058 Müşkilce hitâbdur hitâbunBilmen nişe vereyüm cevâbun
1059 Kurbün bilürem mana şerefdürAmmâ halefün aceb halefdür
1060 Mecnûn deyü ta‘n eder halâyıkMecnûna menüm kızum ne lâyık
1061 Leylî demenem ki nâzenîndürBir tîre kenîz-i kem-terîndür
1062 Olmaz mı kenîz cins-i merdümYohdur mı kenîze hem terahhum
1063 Dîv ile perî olur mı hem-demOlmaz sözi açma ebsem ebsem
1064 Dîvâneye zâyi‘ eyleme rencVîrâne gerek nedür ana genc
1065 Tedbîr ile dönderüp mizâcınSevdâsınun eylesen ilâcın
1066 Leylî anun olsun eyledüm ahdVar imdi sen et ilâcına cehd
Bu Mecnûnun atasınun hırmânıdurveGayr bâbdan tedbîr-i dermânıdur
1067 Ol sâhib-i neng ü nâm ü nâmûsDöndi eve geldi hâr ü me’yûs
1068 Mecnûna dedi ki ey belâ-keşHâcet biter olmagıl müşevveş
1069 Akl ile açılur ol muammâLeylîni sana verürler ammâ
1070 Şartı bu ki olasen hıred-mendErbâb-ı hıredden alasen pend
1071 Ref‘ ola alâmet-i cünûnunAkl ola hemîşe reh-nümûnun
1072 Mecnûn dedi ey edîb-i kâmilDîvâne-i aşk olur mı âkil
1073 Ger mende bu ihtiyâr olaydıTedbîrüme i‘tibâr olaydı
1074 Evvelden edeb şiâr ederdümTemkînümi üstüvâr ederdüm
1075 Olmazdı bu hâle ihtiyâcumKim ola azâb ile ilâcum
1076 Mende bu ilâca yoh müdârâMin kez gamum etdüm âşikârâ
1077 Yohdur revişümde inkılâbumEvvelki cevâbdur cevâbum
1078 Sen ehl-i hıredsen eyle tedbîrTedbîrün ede meğer ki te’sîr
1079 Leylîni dahi men etmeyem yâdMen âkil-i vakt olam sen âzâd
1080 Ol pîr-i şikeste-hâl ü hayrânTedbîr-i ilâc edüp firâvân
1081 Her handa eşitdi bir tabîbiGül-zârınun oldı andelîbi
1082 İzhâr edüp ana ihtiyâcınBîmârınun istedi ilâcın
1083 Bîmârına min tabîb-i hâzıkBir şerbet içürmedi muvâfık
1084 Her yerde ki bildi bir nazar-gâhVarup ana oldı hâk-i dergâh
1085 Çoh el götürüp duâlar etdiÇoh nezr verüp atâlar etdi
1086 Re’yiyle melûlin etmeğe şâdMin pîrden almadı bir irşâd
1087 Çoh sihr olunup yazıldı ta‘vîzÇoh mekrlere dutuldı ümmîz
1088 Edilmedi hiç biriyle çâreNe çâre kazâ-yı Kirdgâra
1089 Bir gün dediler ana ki ey pîrÂlemde sana bu kaldı tedbîr
1090 Kim Ka’beye iltesen esîrünOla ki Hak ola dest-gîrün
1091 Tavf-ı Harem olsa ana hâsılSer-geşteliğ andan ola zâil
1092 Ursa Hacer-i mübâreke başYumşana eğer ola kara daş
Bu Mecnûn-ı bî-çârenün Ka‘beye yüz urduğıdurveMünâcât ile sevdâsın arturduğıdur
1093 Ol pîr bu hayr işe kılup cehdMecnûna müretteb etdi bir mehd
1094 Aldı anı azm-i râh kıldıAzm-i harem-i İlâh kıldı
1095 Çün Ka‘beye erdi ol nîkû-hûyMecnûna dedi ki ey belâ-cûy
1096 Dut Ka‘beye rûy tâat eyleTemkîn ü edeb riâyet eyle
1097 Ta‘zîm şerâitin edâ kılİhlâs-ı dürüst edüp duâ kıl
1098 Ola ki kabûl ola niyâzunHak şefkati ola çâre-sâzun
1099 Bu yerde kabûl olur duâlarBu buk‘ada bahş olur atâlar
1100 Kıl tevbe ki ahsen-i ameldürCehd eyle necâta kim meheldür