901 Göz yaşını bes ki tökdi her sûHer merhaleden ahıtdı min cû
902 Bir ebr-i belâ idi güvâhıBârân sirişk ü berk âhı
903 Bârân ile berki cism ü cândanBir mertebede ki mundan andan
904 Deryâlara yetse lem‘a-i tâbSahrâlara düşse katra-i âb
905 Deryâlar olurdı cümle sahrâSahrâlar olurdı cümle deryâ
906 Feryâd ile doldurup bu deyriFeryâda getürdi vahş ü tayrı
907 Efgânı yetürdi âsmânaEfgân ile âsmânı câna
Bu Mecnûnun atası vâkıf-ı hâl olduğıdurveAnı beyâbân-ı mihnetde bulduğıdur
908 Gencîne-küşâ-yı genc-i güftârOlmış bu edâ ile güher-bâr
909 K’ol bir niçe bî-karâr ü mahzûnNâ-çâr kılup vedâ‘-ı Mecnûn
910 Nevmîd dönüp şikeste vü hârKıldılar atasını haberdar
911 Ol pîr çü vâkıf oldı hâleMecnûn kimi etdi âh ü nâle
912 Sahrâlara dutdı seyl tek yüzVâdîlere açdı çeşme tek göz
913 Çoh aradı gezdi her mekânıBulınmadı oğlınun nişânı
914 Tâ âkıbet ol şikeste-hâliBir gûşede gördi lâubâlî
915 Düşmiş yere hâk-sâr ü gam-nâkAhvâli harâb ü sînesi çâk
916 Dönmiş gül-i sürhi zağferânaŞimşâd-ı latîfi hîzrâna
917 Âyînesini gubâr dutmışJeng-i gam-ı rûzgâr dutmış
918 Etmiş elifin sitem yüki dâlKılmış kalemin felek gamı nâl
919 Hem-sohbeti mûr ü hem-demi mârTekye-gehi hâk ü bisteri hâr
920 Hâr üzre ana delük delük tenAçmış gam evine dürlü revzen
921 Ol pîr çü gördi sûret-i hâlSûret kimi kaldı bir zaman lâl
922 Bir lahza anı tehayyür aldıHayret gözi ile bahakaldı
923 Sonra yaha yırtup etdi feryâdK’ey bülbül-i bûstân-ı bî-dâd
924 Hâl-i dilüni mana beyân etEsrâr-ı nihânunı ıyân et
925 Kim aldı elünden ihtiyârunKim eyledi tîre rûzgârun
926 Bi’llâh nişe bî-karâr olupsenÂşüfte-i rûzgâr olupsen
927 Ne seyrdesen sana taleb neBu nâle vü zâruna sebeb ne
928 Deryâda ise sana dür-i kâmSen söyle men eyleyem ser-encâm
929 Zulmâtda ise şem‘-i maksûdRûşen kıl ü menden iste mevcûd
930 Mecnûn dedi ey mana veren pendDânâ-yı sühan-ver ü hıred-mend
931 Kimsen nedürür bu güft ü gûlarBî-fâide bâtıl ârzûlar
932 Get derdüme sen devâ değülsenBîgânesen âşinâ değülsen
933 Men beyle kelâma dutmazem gûşLeylî sözi söyle yohsa hâmûş
934 Dedi menem atan ey belâ-keşMen seng-i nedâmetem sen âteş
935 Dedi nedür ata yohsa aneLeylî gerek özgedür fesâne
936 Çün gördi itâatinde ihmâlBildi ki fakîre özgedür hâl
937 Verdi bu firîb ile tesellîKim dur gedelüm çağırdı Leylî
938 Leylî bize geldi mihmândurLa‘li talebünde dür-feşândur
939 Mecnûn ki eşitdi Leylî adınSandı ki felek verür murâdın
940 Lebbeyk deyüp ayağa durdıOl ka‘be-i maksâda yüz urdı
941 Pîr ile cevân-ı dil-şikesteGeldi eve dil-figâr ü haste
942 Başında hevâ-yı vasl-ı LeylîNe ata gamı ne ana meyli
943 Geh ata nasîhat etdi âğâzGeh anesi oldı pend-perdâz
Bu Mecnûna anası pend verdüğidürveBûstân-ı melâmetden hâr-ı nedâmet derdüğidür
944 K’ey râhat-ı cân ü nûr-ı dîdeFerzend-i yegâne-i güzîde
945 Şânunda riyâset-i Arab varMîrâs-ı şecâat ü edeb var
946 Etvâr-ı mülûk dut hemîşeÂyîn-i şecâat eyle pîşe
947 Ebrû-yı ham ise ger murâdunSüst etme kemân-ı i‘tikâdun
948 Müjgân-ı siyâhdan götür dilOl nâveng-i cân-sitâna mâil
949 Olsan nigerân-ı kadd ü kâmetKıl nîze-i hûn-feşâna rağbet
950 Ger zülf ile görmek istesen hâlGör hey’et-i nokta peyker-i dâl
951 Gönlün göz ü kaşa olsa meftûnGör dîde-i ayn ü ebru-yı nûn
952 Sen servsen olmagıl girân-bârÂzâd olagör ne kim giriftâr
953 Sen la‘lsen olmagıl sebük sengDöndürme güneş görüp revân reng
954 Etme özüni habâb-mânendBaşunda olan hevâya hursend
955 Kim yohdurur ol hevâya bünyâdBaşun olur ol hevâda ber-bâd
956 Ser-germliğ etme şem‘-nisbetSûz-ı gam-ı aşk ile mürüvvet
957 Gör şem‘i nişe düşer belâyaBaşındakiden geder fenâya
958 Zevk-ı dil ü dîde kılma âdetSalma mey ü şâhide irâdet
959 Mahbûb ü mey ile besleyen cânSanma olur ehl-i akl ü îmân
960 Aklı mı olur müdâm mestünÎmânı olur mı mey-perestün
961 Şi‘re heves etme kim yamandurYahşi deseler ana yalandur
962 Hâlâ kılagör kemâl hâsılFevt etme kemâli gezme gâfil
963 Ey bâg-ı ümîdümün nihâliKılma bizi neng pâymâli
964 Mahbûb hem istesen kem olmazBiz kim senünüz sana gam olmaz
965 Vardur bu haşemde min kabîleHer tâife içre min cemîle
966 Bir bir kılalum kamu sana arzYetsün yerine bize olan farz
967 Bir serv-i sehî-kad ü semen-berTezvîcüne edelüm mukarrer
968 Ta‘yîn edelüm sana meh ü sâlSarf eyleyebildüğünce emvâl
969 Sen dutma hemîn tarîk-ı vahşetKat‘-ı neseb eyleme emânet
970 Bizden bu nasîhati kabûl etHer lahza yeter bizi melûlet
971 Uşşâk sefâhetin kılup yâdBu şi‘ri ne hoş demiş bir üstâd
Gazel-i üstâd
972 Cân verme gam-ı aşka ki aşk âfet-i cândurAşk âfet-i cân olduğı meşhûr-ı cihândur
973 Sûd isteme sevdâ-yı gam-ı aşkda hergizKim hâsıl-ı sevdâ-yı gam-ı aşk ziyandur
974 Her ebru-yı ham katlüne bir hancer-i hûn-rîzHer zülf-i siyeh kasduna bir ef‘î yılandur
975 Yahşi görinür sûreti meh-veşlerün ammâYahşi nazar etdükde ser-encâmı yamandur
976 Aşk içre azâb olduğın andan bilürem kimHer kimse ki âşıkdur işi âh u figândur
977 Yâd etme kara gözlülerün merdüm-i çeşminMerdüm deyüp aldanma ki içdükleri kandur
978 Ger derse Fuzûlî ki güzellerde vefâ varAldanma ki şâir sözi elbette yalandur
Bu Mecnûnun nasîhat kabûl etmedüğidürveAtasının derdi dermâna yetmedüğidür
979 Mecnûn ki eşitdi ol hitâbıVerdi bu tarîk ile cevâbı
980 K’ey rûh-ı revânum ata aneKâm-ı dil ü cânum ata ane
981 Tahkîk edübem işüm hatâdurHer ne desenüz mana revâdur
982 Âlûde-i reng-i dûd-ı âhemZüll-i güneh ile rû-siyâhem
983 Men hem olubem bu işden âgâhAmmâ ne deyem ne söyleyem âh
984 Yohdur bu işümde ihtiyârumZabtumda inân-ı iktidârum
985 Akl oldı zaîf ü aşk gâlibHâtır nigerân nigâr câzib
986 Dutdı ten ü cânumı gam-ı yârGayri’l-mahbûbi leyse fi’d-dâr
987 Mende dahi nişe menliğ olsunMende meni isteyen ne bulsun
988 Takdîr çü beyledür ne tedbîrTakdîri eder mi kimse tağyîr
989 Olsaydı mana neşât rûzîİster mi idüm bu derd ü sûzı
990 Ger sıhhate kâdir olsa bîmârDerde özin eylemez giriftâr
991 Elverse gedâya pâdişâlığSanman ki kılur dahi gedâlığ
992 Fıtratda ne hâlet olsa maksûmRef‘ olmaduğıdur emr-i ma‘lûm
993 İslâhuma eylemen teemmülKim gül tiken olmaz ü tiken gül
994 Keyfiyyet-i âb ü cevher-i hâkDemek ola mı kabûl-i idrâk
995 Su sifleliğinden ayrılur mıOd yandurabilmeyebilür mi
996 Ol gün ki rahimde kilk-i kudretÎcâduma verdi zîb sûret
997 Doldurdı hevâ ile dimâğumSevdâ ile bağladı ayağum
998 Doldı bedenümdeki rek ü pûstBaşdan ayağa mahabbet-i dûst
999 Mülk eyledi gönlümi belâyaVakf eyledi cânumı cefâya
1000 Yoh mende bu hükmden tehallüfOl mülk ile vakfa bir tasarruf